غریم

از ویکی مهدی
پرش به: ناوبری, جستجو

از لقب‌های حضرت مهدی (عج)
این واژه در کتاب‌های لغت، هم به معنای طلبکار آمده است و هم به معنای بدهکار. [۱]
در روایات فراوانی آن را یکی ار القاب حضرت مهدی (عج) یاد کرده‌اند. بیشتر به نظر می‌رسد مقصود، معنای نخست آن باشد. این لقب نیز، از روی تقیه بوده که هرگاه شیعیان می‌خواستند مالی نزد آن حضرت یا وکیلان ایشان بفرستند، یا وصیت کنند و یا از جانب آن حضرت مطالبه کنند، این لقب را به کار می‌بردند. "شیخ مفید" به این نکته تصریح کرده، می‌نویسد: کلمه غریم، رمزی بود بین شیعه که وقتی حضرت مهدی (عج) را از روی تقیه یاد می‌کردند، از آن استفاده می‌نمودند. [۲]
بنابراین استفاده از این لقب، بیشتر در ارتباطات مالی شیعیان با حضرت مهدی (عج) –آن هم در طول غیبت صغرا- بوده است. [۳]
محمد بن صالح گوید: وقتی پدرم از دنیا رفت و امر به من رسید، حواله‌هایی نزد پدرم بود که نشان می‌داد، مربوط به اموال غریم است. [۴]

  • خدامراد سلیمیان ، فرهنگنامه مهدویت ، ص 313

پی نوشت

  1. طریحی، مجمع البحرین، ج6، ص125؛ ابن منظور، لسان العرب، ج12، ص436.
  2. شیخ مفید، الارشاد، ص354.
  3. شیخ صدوق، کمال الدین وتمام النعمه، ج2، باب 45، ح5.
  4. محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج1، ص521، ح15.

Mohamad ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۰۸:۱۹ (UTC)

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار
چاپ/برون‌ریزی