امام رضا
علی بن موسی الرضا (علیه‌السلام)، مشهور به امام رضا، هشتمین امام شیعیان دوازده‌امامی است. ایشان فرزند امام موسی کاظم (ع) و از نسل امام حسین (ع) بودند. امام رضا (ع) به دلیل دانش، فضائل اخلاقی، بردباری و جایگاه علمی و دینی خود، از شخصیت‌های برجسته تاریخ اسلام به شمار می‌روند.
امام رضا (ع) بنابر قول مشهور، در ۱۱ ذی‌القعده سال ۱۴۸ هجری قمری در مدینه متولد شدند. نام پدر ایشان امام موسی کاظم (ع) و نام مادرشان در منابع با نام‌هایی همچون نجمه و تکتم ذکر شده است.
امام رضا (ع)، جدّ ششم امام زمان (عج) از سمت پدری هستند. ایشان پدر امام محمدتقی (امام جواد علیه‌السلام)، جدّ امام علی‌النقی (امام هادی علیه‌السلام)، جدّ امام حسن عسکری (ع) و جدّ پدری امام مهدی (عج) هستند.
در روایتی از امام رضا (ع) نقل شده است که امام پس از امام حسن عسکری (ع)، «حجت قائم» است؛ امامی که در دوران غیبتش باید انتظار او را کشید و هنگام ظهورش از او اطاعت کرد و او زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد.
از جمله ایشان درباره صبر و انتظار فرج فرموده‌اند:
«ما أَحْسَنَ الصَّبْرَ وَ انْتِظارَ الْفَرَجِ»
ترجمه: چه نیکوست صبر و انتظار فرج
امام رضا (ع) در سال ۲۰۳ هجری قمری در سناباد، نزدیک طوس(مشهد) به شهادت رسیدند . در اعتقاد مشهور شیعه، ایشان به دستور مأمون عباسی مسموم و شهید شدند.
منابع و مآخذ
1. شیخ مفید، الارشاد، بخش زندگی امام رضا (ع).
2. شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا ، کمال‌الدین و تمام‌النعمه