ویکی‌مهدی - تغییرات اخیر [fa]

امامت حضرت مهدی علیه السلام در کودکی

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 21:23:45 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	==[[:رده:زندگینامه و مشخصات\|زندگینامه و مشخصات]] - امامت در کودکی==		==[[:رده:زندگینامه و مشخصات\|زندگینامه و مشخصات]] - امامت در کودکی==
	حضرت مهدی علیه‌السلام در سن پنج سالگی به منصب پر افتخار امامت نائل گردیدند.<ref>مفید، ۱۴۱۳ ه.ق ارشاد، ج ۲، ص ۳۳۹.</ref> البته این پدیده (امامت در کودکی) چندان بی‌سابقه نبوده است. چنان که امام جواد و امام هادی علیهماالسلام در سنین کودکی، عهده دار وظیفه‌ی مهم امامت شدند و شاید این امر خود به نوعی ایجاد آمادگی برای پذیرش امامت حضرت مهدی علیه‌السلام در سن کودکی بوده است. این مسأله درباره‌ی امامت امام جواد علیه‌السلام ابتدا مورد پرسش و تردید عده‌ای قرار گرفت، ولی به تدریج با هدایت‌های امام رضا علیه‌السلام قلب شیعیان آرام گرفت. معمر بن خلاد گوید: از امام رضا علیه‌السلام شنیدم که مطلبی راجع به امر امامت بیان و سپس فرمودند:		حضرت مهدی علیه‌السلام در سن پنج سالگی به منصب پر افتخار امامت نائل گردیدند.<ref>مفید، ۱۴۱۳ ه.ق ارشاد، ج ۲، ص ۳۳۹.</ref> البته این پدیده (امامت در کودکی) چندان بی‌سابقه نبوده است. چنان که [[امام جواد]] و امام هادی علیهماالسلام در سنین کودکی، عهده دار وظیفه‌ی مهم امامت شدند و شاید این امر خود به نوعی ایجاد آمادگی برای پذیرش امامت حضرت مهدی علیه‌السلام در سن کودکی بوده است. این مسأله درباره‌ی امامت [[امام جواد]] علیه‌السلام ابتدا مورد پرسش و تردید عده‌ای قرار گرفت، ولی به تدریج با هدایت‌های امام رضا علیه‌السلام قلب شیعیان آرام گرفت. معمر بن خلاد گوید: از امام رضا علیه‌السلام شنیدم که مطلبی راجع به امر امامت بیان و سپس فرمودند:

	«شما چه احتیاجی به این موضوع دارید؟ این ابوجعفر است که او را به جای خود نشانده، و قائم مقام خود ساخته‌ام و فرمودند: ما خاندانی هستیم که خردسالانمان مو به مو از بزرگسالانمان ارث می‌برند».<ref>کلینی، ص ۳۲۰.</ref>		«شما چه احتیاجی به این موضوع دارید؟ این ابوجعفر است که او را به جای خود نشانده، و قائم مقام خود ساخته‌ام و فرمودند: ما خاندانی هستیم که خردسالانمان مو به مو از بزرگسالانمان ارث می‌برند».<ref>کلینی، ص ۳۲۰.</ref>

امام جواد

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 21:20:49 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «امام جواد (ع)، نهمین امام شیعیان، در سال ۱۹۵ هجری قمری به دنیا آمد . آن حضرت ، پسر امام رضا (ع) بودند. نام مادر ایشان بانو سبیکه بود. امام جواد (ع) به علم، بخشندگی و تقوا مشهور بودند و با وجود سن کم، به مقام امامت رسیدند. امام جواد (ع) و امام زمان (عج)...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

امام جواد (ع)، نهمین امام شیعیان، در سال ۱۹۵ هجری قمری به دنیا آمد . آن حضرت ، پسر امام رضا (ع) بودند. نام مادر ایشان بانو سبیکه بود.

امام جواد (ع) به علم، بخشندگی و تقوا مشهور بودند و با وجود سن کم، به مقام امامت رسیدند.

امام جواد (ع) و امام زمان (عج) شباهت‌های مهمی دارند. هر دو در سن کم به مقام امامت رسیدند؛ امام جواد (ع) در کودکی به امامت رسید و امام زمان (عج) نیز پس از شهادت پدرشان، در سن پنج‌سالگی به امامت رسیدند. این موضوع نشان می‌دهد که در باور شیعه، شایستگی و علم الهی به سن و سال وابسته نیست. هر دو امام نمونه‌ای از علم، تقوا و هدایت مردم هستند.

منبع: کتاب الارشاد، شیخ مفید، بخش مربوط به زندگی امام جواد (ع) و امام مهدی (عج).

جواد

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 21:14:51 GMT

صفحه را خالی کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	امام جواد (ع)، نهمین امام شیعیان، در سال ۱۹۵ هجری قمری به دنیا آمد. ایشان به علم، بخشندگی و تقوا مشهور بودند و با وجود سن کم، به مقام امامت رسیدند.

	امام جواد (ع) و امام زمان (عج) شباهت‌های مهمی دارند. هر دو در سن کم به مقام امامت رسیدند؛ امام جواد (ع) در کودکی به امامت رسید و امام زمان (عج) نیز پس از شهادت پدرشان، در سن پنج‌سالگی به امامت رسیدند. این موضوع نشان می‌دهد که در باور شیعه، شایستگی و علم الهی به سن و سال وابسته نیست. هر دو امام نمونه‌ای از علم، تقوا و هدایت مردم هستند.

	~~منبع: کتاب الارشاد، شیخ مفید، بخش مربوط به زندگی امام جواد (ع) و امام مهدی (عج).~~

جواد

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 21:11:29 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «امام جواد (ع)، نهمین امام شیعیان، در سال ۱۹۵ هجری قمری به دنیا آمد. ایشان به علم، بخشندگی و تقوا مشهور بودند و با وجود سن کم، به مقام امامت رسیدند. امام جواد (ع) و امام زمان (عج) شباهت‌های مهمی دارند. هر دو در سن کم به مقام امامت رسیدند؛ امام جواد (...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

امام جواد (ع)، نهمین امام شیعیان، در سال ۱۹۵ هجری قمری به دنیا آمد. ایشان به علم، بخشندگی و تقوا مشهور بودند و با وجود سن کم، به مقام امامت رسیدند.

امام جواد (ع) و امام زمان (عج) شباهت‌های مهمی دارند. هر دو در سن کم به مقام امامت رسیدند؛ امام جواد (ع) در کودکی به امامت رسید و امام زمان (عج) نیز پس از شهادت پدرشان، در سن پنج‌سالگی به امامت رسیدند. این موضوع نشان می‌دهد که در باور شیعه، شایستگی و علم الهی به سن و سال وابسته نیست. هر دو امام نمونه‌ای از علم، تقوا و هدایت مردم هستند.

منبع: کتاب الارشاد، شیخ مفید، بخش مربوط به زندگی امام جواد (ع) و امام مهدی (عج).

عادل

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 16:41:08 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - عادل =		= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - عادل =

	«عادل» و «عدل» هر دو از القاب حضرت بقیة الله (ع) هستند. عادل اسم فاعل و عدل مصدر از ریشه «عدل» و از اسماء الهی است و به معنای دادگر و منصف و دادگری می‌باشد.		«عادل» و «عدل» هر دو از القاب حضرت [[بقية الله\|بقیة الله]] (ع) هستند. عادل اسم فاعل و عدل مصدر از ریشه «عدل» و از اسماء الهی است و به معنای دادگر و منصف و دادگری می‌باشد.

	امام صادق (ع) فرمودند:		امام صادق (ع) فرمودند:
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== عادل و عدل منتظر ==		== عادل و عدل منتظر ==

	در زیارت حضرت صاحب‌الامر (ع) هم آمده است:		در زیارت حضرت [[صاحب الامر\|صاحب‌الامر]] (ع) هم آمده است:

	«السَّلَامُ عَلَی الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ»؛		«السَّلَامُ عَلَی الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ»؛

	سلام بر آن قائم منتظر و عادل ـ بلکه عدالت ـ مشهور.<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۰۱.</ref>		سلام بر آن [[قائم]] منتظر و عادل ـ بلکه عدالت ـ مشهور.<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۰۱.</ref>

	وقتی کسی در فاعلیت بسیار شهره باشد، او را به شکل مصدری هم می‌خوانند و امام (ع) چنان در عدالت شهره است که او را «عدالت مشهور» گفته‌اند. لذا این واژه «وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ» در این بخش از دعای افتتاح، از القاب پر تأمل آن حضرت است؛ به گونه‌ای که «عدل» را به جای «عادل» آورده است و به جای اینکه «امام عادل» بگوید، «عدل منتظر» یعنی عدلی که انتظارش را می‌کشند، وارد شده است که نشانه قوت و شدت و ناب بودن عدالت حضرت مهدی موعود (ع) است.		وقتی کسی در فاعلیت بسیار شهره باشد، او را به شکل مصدری هم می‌خوانند و امام (ع) چنان در عدالت شهره است که او را «عدالت مشهور» گفته‌اند. لذا این واژه «وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ» در این بخش از دعای افتتاح، از القاب پر تأمل آن حضرت است؛ به گونه‌ای که «عدل» را به جای «عادل» آورده است و به جای اینکه «امام عادل» بگوید، «عدل منتظر» یعنی عدلی که انتظارش را می‌کشند، وارد شده است که نشانه قوت و شدت و ناب بودن عدالت حضرت [[موعود اسلام\|مهدی موعود]] (ع) است.

	== تحقق عدالت در حکومت حضرت مهدی (عج) ==		== تحقق عدالت در حکومت حضرت مهدی (عج) ==
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	یعنی:		یعنی:

	سلام کامل، تمام، شامل و عام خداوند و درودهای همیشگی و برکات پاینده و کامل خدا، بر حجت خدا و ولیّ او بر روی زمین و شهرهای او و جانشین او بر آفریدگان او و بندگانش و بر نسل پاک نبوت و باقی‌مانده عترت و برگزیدگان، حضرت صاحب‌الزمان و آشکارکننده ایمان و آموزنده و معلم احکام قرآن و پاک‌کننده زمین و نشر‌دهنده عدل در طول و عرض جهان و حجت قائم مهدی...		سلام کامل، تمام، شامل و عام خداوند و درودهای همیشگی و برکات پاینده و کامل خدا، بر [[حجت]] خدا و ولیّ او بر روی زمین و شهرهای او و جانشین او بر آفریدگان او و بندگانش و بر نسل پاک نبوت و باقی‌مانده عترت و برگزیدگان، حضرت [[صاحب الزمان\|صاحب‌الزمان]] و آشکارکننده ایمان و آموزنده و معلم احکام قرآن و پاک‌کننده زمین و نشر‌دهنده عدل در طول و عرض جهان و حجت قائم مهدی...

	[[رده:نام‌ها و القاب]]		[[رده:نام‌ها و القاب]]

مهدی علیه‌السلام، برای برپایی حکومت دیانت و عدالت، به امور پنهانی هدایت می‌شود

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 16:31:39 GMT

مقاله جدید

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	<blockquote dir="rtl">		<blockquote dir="rtl">
	'''إذا قامَ القائمُ علیه‌السلام، دَعَا النّاسَ إلَی الإسلامِ جَدیداً و هَداهُم اِلی أمرٍ قَد دَثَرَ و ضَلَّ عَنهُ الجُمهورُ و إنَّما سُمِّیَ القائمُ مَهدِیّاً لِأَنَّهُ یُهدی إلی أمرٍ مَضلولٍ عَنهُ و سُمِّیَ القائمَ لِقیامِهِ بِالحَقّ.'''		'''إذا قامَ القائمُ علیه‌السلام، دَعَا النّاسَ إلَی الإسلامِ جَدیداً و هَداهُم اِلی أمرٍ قَد دَثَرَ و ضَلَّ عَنهُ الجُمهورُ و إنَّما سُمِّیَ القائمُ مَهدِیّاً لِأَنَّهُ یُهدی إلی أمرٍ مَضلولٍ عَنهُ و سُمِّیَ القائمَ لِقیامِهِ بِالحَقّ.'''<ref>بحارالانوار، ج‏۵۱، ص ۳۰.</ref>
	</blockquote>		</blockquote>

	هنگامی که قائم قیام کند، مردم را به شکلی تازه به اسلام دعوت می‌کند. او آن‌ها را به چیزی هدایت می‌کند که عموم مردم از آن گمراه شده‌اند؛ یعنی همان اسلام راستین. آن قیام‌کننده از این رو «مهدی» نامیده می‌شود که به چیزی که همه درباره آن گمراه‌اند، هدایت شده است و آن حضرت را «قائم» می‌نامند، چون حق را اقامه می‌کند و بر پا می‌دارد.		هنگامی که قائم قیام کند، مردم را به شکلی تازه به اسلام دعوت می‌کند.<ref>یعنی به شكلی متفاوت با آن چه در دوران غیبت با آن مواجه بودند.</ref> او آن‌ها را به چیزی هدایت می‌کند که عموم مردم از آن گمراه شده‌اند؛ یعنی همان اسلام راستین. آن قیام‌کننده از این رو «مهدی» نامیده می‌شود که به چیزی که همه درباره آن گمراه‌اند، هدایت شده است و آن حضرت را «قائم» می‌نامند، چون حق را اقامه می‌کند و بر پا می‌دارد.

	== ۲. دومین گروه از امور مخفی: باطن مخفی انسان‌ها ==		== ۲. دومین گروه از امور مخفی: باطن مخفی انسان‌ها ==
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	<blockquote dir="rtl">		<blockquote dir="rtl">
	'''دنیا به آخر نمی‌رسد تا این‌که مردی از ما اهل‌بیت قیام کند که بر مبنای حکومت حضرت داوود و خاندان ایشان داوری می‌کند. او از مردم بیّنه و مدرکی برای ادّعاهایشان طلب نمی‌کند.'''		'''دنیا به آخر نمی‌رسد تا این‌که مردی از ما اهل‌بیت قیام کند که بر مبنای حکومت حضرت داوود و خاندان ایشان داوری می‌کند. او از مردم بیّنه و مدرکی برای ادّعاهایشان طلب نمی‌کند.'''<ref>بحارالانوار، ج‏۵۲، ص ۳۱۹، ح‏۲۱.</ref>
	</blockquote>		</blockquote>

خط ۴۲:		خط ۴۲:

	<blockquote dir="rtl">		<blockquote dir="rtl">
	'''قال أبوجعفرٍ علیه‌السلام: إنّما سُمِّیَ المَهدیَّ علیه‌السلام لِأنَّهُ یُهدی إِلی أمرٍ خَفِیٍّ حَتّی أنّهُ یَبعَثُ إلی رَجُلٍ لا یَعلَمُ النّاسُ لَهُ ذَنْباً فَیَقتُلُهُ حَتّی أنَّ أحدَهُم یَتَکلَّمُ فی بَیتِهِ فَیَخافُ أن یَشهَدَ عَلیهِ الجِدارُ.'''		'''قال أبوجعفرٍ علیه‌السلام: إنّما سُمِّیَ المَهدیَّ علیه‌السلام لِأنَّهُ یُهدی إِلی أمرٍ خَفِیٍّ حَتّی أنّهُ یَبعَثُ إلی رَجُلٍ لا یَعلَمُ النّاسُ لَهُ ذَنْباً فَیَقتُلُهُ حَتّی أنَّ أحدَهُم یَتَکلَّمُ فی بَیتِهِ فَیَخافُ أن یَشهَدَ عَلیهِ الجِدارُ.'''<ref>سرور أهل الإیمان فی علامات ظهور صاحب الزمان عج، ص: ۱۱۲؛ نیز بنگرید به بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۰.</ref>
	</blockquote>		</blockquote>

خط ۵۳:		خط ۵۳:
	== ۳. سومین گروه از امور مخفی: میراث‌های پنهان انبیا ==		== ۳. سومین گروه از امور مخفی: میراث‌های پنهان انبیا ==

	بسیاری از میراث‌های انبیا امروزه پنهان است. کسی نمی‌داند که عصای حضرت موسی، تابوت سکینه، انگشتر حضرت سلیمان، الواح تورات و دیگر کتب نازل‌شده از آسمان کجاست. برخی از مواریث انبیا پیش از این در دست پیامبر اسلام <small>صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله</small> و ائمّه بزرگوار <small>علیهم‌السّلام</small> آشکار شده است؛ امّا برخی دیگر از این مواریث نیز هنوز مخفی‌اند.		بسیاری از میراث‌های انبیا امروزه پنهان است. کسی نمی‌داند که عصای حضرت موسی، تابوت سکینه،<ref>صندوق آرامش.</ref> انگشتر حضرت سلیمان، الواح تورات و دیگر کتب نازل‌شده از آسمان کجاست. برخی از مواریث انبیا پیش از این در دست پیامبر اسلام <small>صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله</small> و ائمّه بزرگوار <small>علیهم‌السّلام</small> آشکار شده است؛ امّا برخی دیگر از این مواریث نیز هنوز مخفی‌اند.

	از آن جمله می‌توان به باقیمانده الواح تورات اشاره کرد که خداوند برای حضرت موسی نازل ساخته بود. قوم یهود سال‌هاست که الواح تورات و تابوت عهد را گم کرده‌اند و در حسرت به دست آوردن مجدّد آن‌ها به کاوش و جست‌وجو مشغول‌اند. خداوند حضرت مهدی را بر محلّ این گنجینه‌های الهی آگاه و به مخفیگاه آن‌ها هدایت می‌کند. آن بزرگوار با آشکار ساختن این دفینه‌های ارزشمند در هنگام ظهور، توجّه مردم را به خود جلب می‌کنند و مخصوصاً گروه‌هایی همچون یهودیان را تحت تأثیر قرار می‌دهند.		از آن جمله می‌توان به باقیمانده الواح تورات اشاره کرد که خداوند برای حضرت موسی نازل ساخته بود. قوم یهود سال‌هاست که الواح تورات و تابوت عهد را گم کرده‌اند و در حسرت به دست آوردن مجدّد آن‌ها به کاوش و جست‌وجو مشغول‌اند. خداوند حضرت مهدی را بر محلّ این گنجینه‌های الهی آگاه و به مخفیگاه آن‌ها هدایت می‌کند. آن بزرگوار با آشکار ساختن این دفینه‌های ارزشمند در هنگام ظهور، توجّه مردم را به خود جلب می‌کنند و مخصوصاً گروه‌هایی همچون یهودیان را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
خط ۶۰:		خط ۶۰:

	<blockquote dir="rtl">		<blockquote dir="rtl">
	'''فَإِنَّمَا سُمِّیَ الْمَهْدِیَّ لِأَنَّهُ یُهْدی لِأَمْرٍ خَفِیٍّ یَسْتَخْرِجُ التَّوْراةَ وَ سَائِرَ کتُبِ اللّه مِنْ غَارٍ بِأَنْطَاکیَّةَ فَیَحْکُمُ بَینَ أَهْلِ التَّوْراةِ بِالتَّوراةِ وَ بَینَ أَهْلِ الْإِنْجِیلِ بِالإِنْجِیلِ وَ بَینَ أَهْلِ الزَّبُورِ بِالزَّبُورِ وَ بَینَ أَهْلِ الْفُرْقَانِ بِالْفُرْقانِ'''		'''فَإِنَّمَا سُمِّیَ الْمَهْدِیَّ لِأَنَّهُ یُهْدی لِأَمْرٍ خَفِیٍّ یَسْتَخْرِجُ التَّوْراةَ وَ سَائِرَ کتُبِ اللّه مِنْ غَارٍ بِأَنْطَاکیَّةَ فَیَحْکُمُ بَینَ أَهْلِ التَّوْراةِ بِالتَّوراةِ وَ بَینَ أَهْلِ الْإِنْجِیلِ بِالإِنْجِیلِ وَ بَینَ أَهْلِ الزَّبُورِ بِالزَّبُورِ وَ بَینَ أَهْلِ الْفُرْقَانِ بِالْفُرْقانِ'''<ref>علل الشرائع، ج‏۱، ص ۱۶۱.</ref>
	</blockquote>		</blockquote>

	حضرت مهدی از آن رو مهدی نامیده شده است که به امری پنهان هدایت می‌شود. او تورات و دیگر کتاب‌های خدا را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد. پس در میان اهل تورات با استناد به تورات، میان اهل انجیل بر پایه انجیل، بین اهل زبور بر اساس زبور و بین اهل قرآن به قرآن حکم خواهد کرد.		حضرت مهدی از آن رو مهدی نامیده شده است که به امری پنهان هدایت می‌شود. او تورات و دیگر کتاب‌های خدا را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد. پس در میان اهل تورات با استناد به تورات، میان اهل انجیل بر پایه انجیل، بین اهل زبور بر اساس زبور و بین اهل قرآن به قرآن حکم خواهد کرد.

	روشن است که این کتاب‌ها، نسخه‌های اصل کتب آسمانی هستند که از هرگونه تحریفی به دور مانده‌اند و آن حضرت به‌وسیله این کتاب‌ها مردم را به سوی خدا دعوت خواهند فرمود.		روشن است که این کتاب‌ها، نسخه‌های اصل کتب آسمانی هستند که از هرگونه تحریفی به دور مانده‌اند و آن حضرت به‌وسیله این کتاب‌ها مردم را به سوی خدا دعوت خواهند فرمود.<ref>چنان كه امیرمؤمنان نیای بزرگوار حضرت مهدی علیهما‏السلام فرمودند: «لَو ثُنِیَتْ لِیَ الوِسادَةُ لَحَكَمتُ بَینَ أهلِ القرآنِ بِالقرآنِ حَتّی یزهَرَ إلَی اللّهِ و لَحَكَمتُ بَینَ أهلِ ‏التّوراةِ بِالتّوراةِ و بَینَ أهلِ الإنجیلِ بِالإنجیلِ و بَینَ أهلِ الزّبورِ بِالزَّبورِ حَتّی یزهَرَ إلَی اللّهِ» چنان‌چه برای من جایگاه حكومت و داوری فراهم شود، میان اهل قرآن با قرآن داوری می‌كنم به حدی كه (داوری من) در پیشگاه خداوند مورد قبول باشد و همچنین بین اهل تورات به تورات و میان اهل انجیل با انجیل و میان اهل زبور با زبور حكم و داوری می‌كردم آن چنان كه مورد قبول خداوند باشد. (إلزام الناصب، ص ۷ و شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص ۱۴۸ و بحارالانوار ۴۰: ۱۳۶).</ref>

	از رسول گرامی اسلام <small>صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله</small> روایت شده است:		از رسول گرامی اسلام <small>صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله</small> روایت شده است:
خط ۸۱:		خط ۸۱:
	در آنچه گفته شد، دانستیم که به صرف ادّعای مهدویت و این‌که کسی نام «مهدی» بر روی خود بگذارد، «مهدی بودن» برای وی ثابت نمی‌شود؛ بلکه چنین شخصی باید به‌واقع نیز «مهدی» و «دانای اسرار» باشد. در یک کلام، «مهدی» یک صفت برای قائم موعود است که از کمال علمی آن حضرت حکایت دارد و پیامبر خدا این کلمه را به‌عنوان اسمی بدون مفهوم برای آن موعود آسمانی به کار نبرده‌اند.		در آنچه گفته شد، دانستیم که به صرف ادّعای مهدویت و این‌که کسی نام «مهدی» بر روی خود بگذارد، «مهدی بودن» برای وی ثابت نمی‌شود؛ بلکه چنین شخصی باید به‌واقع نیز «مهدی» و «دانای اسرار» باشد. در یک کلام، «مهدی» یک صفت برای قائم موعود است که از کمال علمی آن حضرت حکایت دارد و پیامبر خدا این کلمه را به‌عنوان اسمی بدون مفهوم برای آن موعود آسمانی به کار نبرده‌اند.

			== پانویس ==
	<references />		<references />

امامت حضرت مهدی علیه السلام در کودکی

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 16:24:03 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۴
خط ۴:		خط ۴:
	«شما چه احتیاجی به این موضوع دارید؟ این ابوجعفر است که او را به جای خود نشانده، و قائم مقام خود ساخته‌ام و فرمودند: ما خاندانی هستیم که خردسالانمان مو به مو از بزرگسالانمان ارث می‌برند».<ref>کلینی، ص ۳۲۰.</ref>		«شما چه احتیاجی به این موضوع دارید؟ این ابوجعفر است که او را به جای خود نشانده، و قائم مقام خود ساخته‌ام و فرمودند: ما خاندانی هستیم که خردسالانمان مو به مو از بزرگسالانمان ارث می‌برند».<ref>کلینی، ص ۳۲۰.</ref>

	روایت یاد شده بیانگر این حقیقت است که مقام امامت، ربطی به کمی یا زیادی سن ندارد و نظیر مقام نبوت است و در شرایطی که لازم باشد، خداوند پیامبری را، حتی در سنین کودکی به این مقام می‌رساند و به مردم معرفی می‌نماید، چنان که به فرموده‌ی آیات قرآن کریم، حضرت عیسی و [[حضرت یحیی]] علیهماالسلام در سنین کودکی به پیامبری رسیدند.<ref>مریم: ۲۹ و ۱۲.</ref>		روایت یاد شده بیانگر این حقیقت است که مقام امامت، ربطی به کمی یا زیادی سن ندارد و نظیر مقام نبوت است و در شرایطی که لازم باشد، خداوند پیامبری را، حتی در سنین کودکی به این مقام می‌رساند و به مردم معرفی می‌نماید، چنان که به فرموده‌ی آیات قرآن کریم، [[حضرت عیسی]] و [[حضرت یحیی]] علیهماالسلام در سنین کودکی به پیامبری رسیدند.<ref>مریم: ۲۹ و ۱۲.</ref>

	لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت [[حجت]] در ادعیه و زیارات، ص 59		لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت [[حجت]] در ادعیه و زیارات، ص 59
	<references />		<references />
	[[رده:زندگینامه و مشخصات]]		[[رده:زندگینامه و مشخصات]]

مهدی علیه‌السلام، برای برپایی حکومت دیانت و عدالت، به امور پنهانی هدایت می‌شود

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 16:23:55 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «= زندگینامه و مشخصات - مهدی علیه‌السلام، برای برپایی حکومت دیانت و عدالت، به امور پنهانی هدایت می‌شود = زندگینامه و مشخصات مشهورترین لقب این نواده رسول خدا، «مهدی» است. شیعه و سنّی و...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

= [[:رده:زندگینامه و مشخصات|زندگینامه و مشخصات]] - مهدی علیه‌السلام، برای برپایی حکومت دیانت و عدالت، به امور پنهانی هدایت می‌شود =
[[رده:زندگینامه و مشخصات|زندگینامه و مشخصات]]
مشهورترین لقب این نواده رسول خدا، «مهدی» است. شیعه و سنّی و حتّی خاورشناسان و اسلام‌پژوهان غیرمسلمان، او را با این لقب می‌شناسند. «مهدی» در لغت به معنای «هدایت‌شونده» یا «هدایت‌شده» است. از آن‌جا که خداوند عزّوجلّ حضرت مهدی را پیوسته به علوم و امور مخفی هدایت می‌فرماید و نوعی نفوذ علمی و عصمت در تشخیص به آن حضرت می‌دهد، ایشان به این لقب ملقّب هستند. از آن‌جا که مدّعیان دروغین مهدویت، مانند دیگران، نسبت به این امور مخفی جاهل‌اند، نمی‌توانند «مهدی» باشند.

در این‌جا به برخی از این امور مخفی که در روایات بیان شده‌اند، اشاره می‌کنیم.

== ۱. اوّلین گروه از امور مخفی: حقایق پنهان‌شده اسلام ==

بسیاری از علوم و معارف اسلامی در اثر سلطه نابکاران و غفلت مردمان در طول تاریخ، مخفی شده است. به‌عنوان مثال، تفسیر و تأویل و حتّی ترتیب و شأن نزول بسیاری از آیات قرآن برای مفسّران و محقّقان اسلامی در روزگار ما پوشیده است. به تعبیر دیگر، هنوز بخش مهمّی از معانی ظاهری و باطنی قرآن از نظر پژوهشگران به‌درستی روشن نیست.

مثال دیگر، اختلاف امّت در سنّت نبوی و احکام تفصیلی دین است. امروزه کسی نیست که بتواند ادّعا کند نسبت به علوم قرآن و سنّت به‌طور کامل آگاه است.

با این حال، خدای متعال حضرت مهدی را به این علوم هدایت فرموده است و آن حضرت در هنگام ظهور خویش، آن علوم را اظهار خواهند کرد. نظر به این‌که آن امام به‌طور ویژه به این علوم هدایت شده‌اند، «مهدی» نامیده می‌شوند.

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند:

<blockquote dir="rtl">
'''إذا قامَ القائمُ علیه‌السلام، دَعَا النّاسَ إلَی الإسلامِ جَدیداً و هَداهُم اِلی أمرٍ قَد دَثَرَ و ضَلَّ عَنهُ الجُمهورُ و إنَّما سُمِّیَ القائمُ مَهدِیّاً لِأَنَّهُ یُهدی إلی أمرٍ مَضلولٍ عَنهُ و سُمِّیَ القائمَ لِقیامِهِ بِالحَقّ.'''
</blockquote>

هنگامی که قائم قیام کند، مردم را به شکلی تازه به اسلام دعوت می‌کند. او آن‌ها را به چیزی هدایت می‌کند که عموم مردم از آن گمراه شده‌اند؛ یعنی همان اسلام راستین. آن قیام‌کننده از این رو «مهدی» نامیده می‌شود که به چیزی که همه درباره آن گمراه‌اند، هدایت شده است و آن حضرت را «قائم» می‌نامند، چون حق را اقامه می‌کند و بر پا می‌دارد.

== ۲. دومین گروه از امور مخفی: باطن مخفی انسان‌ها ==

خداوند حضرت مهدی را به باطن و درون پنهان افراد هدایت می‌کند. در روزگار آن حضرت، هیچ‌کس نمی‌تواند دورویی کند و نفاق ورزد تا به‌طور پنهانی به ظلم و تجاوز بپردازد. آری، رازهای درونی انسان‌ها برای حضرت مهدی آشکار و هویدا می‌گردد.

بر همین مبناست که آن حضرت همانند حضرت داوود قضاوت می‌کنند و از هیچ‌کس شاهد (گواه) و بیّنه (دلیل و مدرک) نمی‌خواهند؛ بلکه بر مبنای حقیقت، ولو آن‌که در ظاهر مخفی باشد، قضاوت خواهند فرمود.

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند:

<blockquote dir="rtl">
'''دنیا به آخر نمی‌رسد تا این‌که مردی از ما اهل‌بیت قیام کند که بر مبنای حکومت حضرت داوود و خاندان ایشان داوری می‌کند. او از مردم بیّنه و مدرکی برای ادّعاهایشان طلب نمی‌کند.'''
</blockquote>

خلاصه آن‌که چون خداوند آن حضرت را به باطن افراد هدایت می‌کند و از ایشان می‌خواهد که بر مبنای علوم مخفی قضاوت کنند، «مهدی» نامیده می‌شوند.

درست است که پیامبر خدا و یازده امام دیگر نیز از جانب خدا به حقایق امور هدایت شده‌اند و لذا با عنوان «ائمّه مهدیین» شناخته می‌شوند؛ با این حال، چون هیچ‌یک در امر حکومت و قضاوت مأمور نبوده‌اند که همچون حضرت صاحب‌الزمان عمل کنند، با عنوان «مهدی» مشهور نیستند.

به تعبیر دیگر، چون حکومت حضرت قائم باطنی است و بر اسرار نهانی و امور مخفی پایه دارد، ایشان را «مهدی» می‌نامند. «مهدی» بودن آن حضرت، به این معنا، زمینه‌ساز ریشه‌کنی ظلم و جور در تمام ابعاد آشکار و نهان آن است.

علامت این‌که قضاوت آن موعود در مورد ظالمان درست است، این است که آن‌ها به‌سرعت دست‌وپای خود را جمع می‌کنند و از هرگونه تعدّی دست می‌شویند. اگر قضاوت آن حضرت درست و عادلانه نباشد، مجرمان از ستم نمی‌ترسند؛ بلکه بر جرم خود جری‌تر هم خواهند شد.

<blockquote dir="rtl">
'''قال أبوجعفرٍ علیه‌السلام: إنّما سُمِّیَ المَهدیَّ علیه‌السلام لِأنَّهُ یُهدی إِلی أمرٍ خَفِیٍّ حَتّی أنّهُ یَبعَثُ إلی رَجُلٍ لا یَعلَمُ النّاسُ لَهُ ذَنْباً فَیَقتُلُهُ حَتّی أنَّ أحدَهُم یَتَکلَّمُ فی بَیتِهِ فَیَخافُ أن یَشهَدَ عَلیهِ الجِدارُ.'''
</blockquote>

او را از این رو مهدی نامیده‌اند که به هر چیز پنهان هدایت می‌شود؛ تا جایی که گاهی برای دستگیری مردی که در نظر مردم بی‌گناه است، مأمور می‌فرستد و او را به علّت جرم پنهانی‌اش به قتل می‌رساند. کار به جایی می‌رسد که وقتی شخصی در خانه‌اش سخنی ناروا می‌گوید، می‌ترسد که دیوار به زیان او شهادت دهد.

بدیهی است چنین سیستم حکومتی هوشمندی، جای فرار برای هیچ مجرمی باقی نمی‌گذارد؛ و از سوی دیگر، به‌هیچ‌وجه شباهتی با حکومت‌های بشری که با سیستم پلیسی می‌خواهند جلوی هرگونه عمل افراد را بگیرند، ندارد؛ زیرا این حکومت‌ها در جهت حفظ حکومت ظالمانه خود و برای جلوگیری از قیام مردم علیه خود دست به این اقدامات می‌زنند؛ ولی در آن حکومت الهی، نه‌تنها اثری از ظلم نیست و مردم در جهت انجام زندگی سالم و بی‌دغدغه خود هیچ مانعی ندارند، بلکه این حفظ و حراست سخت‌گیرانه در مقابل ظالمان و سودجویانی است که می‌خواهند حقوق مردم ضعیف را پایمال کنند.

از سوی دیگر، با توجّه به فراهم شدن تمامی امکانات و نیازهای مختلف مردم برای زندگی سالم و مرفّه، دیگر جایی برای تعدّی و خروج از مرز پاکی و تقوا وجود ندارد و اگر فردی در چنین شرایطی باز هم به تباهی روی آورد، مستوجب کیفر است.

== ۳. سومین گروه از امور مخفی: میراث‌های پنهان انبیا ==

بسیاری از میراث‌های انبیا امروزه پنهان است. کسی نمی‌داند که عصای حضرت موسی، تابوت سکینه، انگشتر حضرت سلیمان، الواح تورات و دیگر کتب نازل‌شده از آسمان کجاست. برخی از مواریث انبیا پیش از این در دست پیامبر اسلام صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله و ائمّه بزرگوار علیهم‌السّلام آشکار شده است؛ امّا برخی دیگر از این مواریث نیز هنوز مخفی‌اند.

از آن جمله می‌توان به باقیمانده الواح تورات اشاره کرد که خداوند برای حضرت موسی نازل ساخته بود. قوم یهود سال‌هاست که الواح تورات و تابوت عهد را گم کرده‌اند و در حسرت به دست آوردن مجدّد آن‌ها به کاوش و جست‌وجو مشغول‌اند. خداوند حضرت مهدی را بر محلّ این گنجینه‌های الهی آگاه و به مخفیگاه آن‌ها هدایت می‌کند. آن بزرگوار با آشکار ساختن این دفینه‌های ارزشمند در هنگام ظهور، توجّه مردم را به خود جلب می‌کنند و مخصوصاً گروه‌هایی همچون یهودیان را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

در روایتی از امام باقر علیه‌السلام نقل شده است که فرمودند:

<blockquote dir="rtl">
'''فَإِنَّمَا سُمِّیَ الْمَهْدِیَّ لِأَنَّهُ یُهْدی لِأَمْرٍ خَفِیٍّ یَسْتَخْرِجُ التَّوْراةَ وَ سَائِرَ کتُبِ اللّه مِنْ غَارٍ بِأَنْطَاکیَّةَ فَیَحْکُمُ بَینَ أَهْلِ التَّوْراةِ بِالتَّوراةِ وَ بَینَ أَهْلِ الْإِنْجِیلِ بِالإِنْجِیلِ وَ بَینَ أَهْلِ الزَّبُورِ بِالزَّبُورِ وَ بَینَ أَهْلِ الْفُرْقَانِ بِالْفُرْقانِ'''
</blockquote>

حضرت مهدی از آن رو مهدی نامیده شده است که به امری پنهان هدایت می‌شود. او تورات و دیگر کتاب‌های خدا را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد. پس در میان اهل تورات با استناد به تورات، میان اهل انجیل بر پایه انجیل، بین اهل زبور بر اساس زبور و بین اهل قرآن به قرآن حکم خواهد کرد.

روشن است که این کتاب‌ها، نسخه‌های اصل کتب آسمانی هستند که از هرگونه تحریفی به دور مانده‌اند و آن حضرت به‌وسیله این کتاب‌ها مردم را به سوی خدا دعوت خواهند فرمود.

از رسول گرامی اسلام صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله روایت شده است:

<blockquote dir="rtl">
'''تابوت سکینه به دست او از دریاچه طبریه بیرون آورده می‌شود و حمل می‌گردد تا این‌که در بیت‌المقدس در برابرش گذارده شود. هنگامی که یهودیان این صحنه را می‌بینند، همگی اسلام می‌آورند؛ مگر تعداد اندکی از ایشان.'''
</blockquote>

از آن جهت که قائم آل محمّد علیه‌السلام توسّط خدای متعال به مخفیگاه نسخه‌های اصل کتب آسمانی و میراث‌های گران‌بهای انبیا هدایت شده‌اند و آن‌ها را به‌عنوان نشانه‌ای برای الهی بودن خود آشکار می‌سازند، مهدی نامیده شده‌اند.

به نظر می‌رسد این لقب پرمعنا حاوی نکات پربار دیگری نیز باشد؛ نکاتی از قبیل آگاهی حضرت مهدی از ابواب مخفی علوم و آشکار شدن آن‌ها به دست ایشان و نیز خبر دادن حضرت مهدی از اسرار و رازهای اقوام مختلف که از هدایتی الهی در مورد آن بزرگوار حکایت می‌کند.

جز حضرتش کیست که می‌تواند از این علوم و اخبار و آثار مخفی پرده برگیرد و چنین از هدایت الهی برخوردار باشد؟ آری، «مهدی امّت» آن آقای بزرگواری است که خدای متعال او را بر هر پیدا و پنهانی هدایت کرده است و به دست او از راز و رمز علوم پرده برمی‌دارد. جان‌ها به فدایش باد!

در آنچه گفته شد، دانستیم که به صرف ادّعای مهدویت و این‌که کسی نام «مهدی» بر روی خود بگذارد، «مهدی بودن» برای وی ثابت نمی‌شود؛ بلکه چنین شخصی باید به‌واقع نیز «مهدی» و «دانای اسرار» باشد. در یک کلام، «مهدی» یک صفت برای قائم موعود است که از کمال علمی آن حضرت حکایت دارد و پیامبر خدا این کلمه را به‌عنوان اسمی بدون مفهوم برای آن موعود آسمانی به کار نبرده‌اند.

<references />

حضرت عیسی

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 16:21:04 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «حضرت عیسی (ع) از پیامبران بزرگ الهی است که یکی از مهم‌ترین شباهت‌های ایشان با امام زمان (عج)، نقش ایشان در حوادث آخرالزمان است. بر اساس باور شیعه، حضرت عیسی (ع) هنگام ظهور امام زمان (عج) از آسمان فرود می‌آید و به یاری ایشان می‌شتابد. هر دو در برق...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

حضرت عیسی (ع) از پیامبران بزرگ الهی است که یکی از مهم‌ترین شباهت‌های ایشان با امام زمان (عج)، نقش ایشان در حوادث آخرالزمان است. بر اساس باور شیعه، حضرت عیسی (ع) هنگام ظهور امام زمان (عج) از آسمان فرود می‌آید و به یاری ایشان می‌شتابد. هر دو در برقراری عدالت، گسترش حق و مبارزه با ظلم نقش دارند و نماد امید به پیروزی نیکی بر بدی هستند.

منابع:

1• قرآن کریم، سوره نساء، آیه ۱۵۷ تا ۱۵۹.

2• شیخ صدوق، کمال‌الدین و تمام‌النعمة، روایات مربوط به ظهور امام زمان (عج) و نزول حضرت عیسی

عادل

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 16:19:45 GMT

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 = [[:رده:نام‌ها و القاب|نام‌ها و القاب]] - عادل =
-اين سخن پيشواي ششم ما ، امام صادق(ع)است كه فرمود:"چون حکومت بنی فلان ،سپری شود خداوند به وسيله مردی از ما ، بر اهل بیت آل محمّد (ص)،منّت می نهد؛ او كسي است که با تقوا گام بر می دارد و براساس هدایت رفتار می کند و در کارهایش رشوه نمی گیرد. به خدا سوگند نام خود و نام پدرش را می دانم. آن گاه به محضر امام عادل از ما می رسد که صاحب خال و اصالت و نجابت والدين و حافظ اسرار امامت و امانت های الهی است و جهان را پر از داد و عدالت می کند"٣. در زیارت دیگر صاحب الامر آمده: «اللَّهُمَّ امْلَأْ بِهِ الْأَرْضَ عَدْلًا وَ قِسْطاً کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً؛ خدایا پر کن به وسیله او، زمین را از عدل و داد چنانچه از ظلم و جور مالامال شده باشد»٤.
+امام صادق (ع) فرمودند:
-در سيره و روش عدالت مهدوي است كه نسبت به کارگزاران خود به شدت عدالت به خرج می دهد؛ قاضیان ناصالح را برکنار می کند؛ زمین هایی که به ناحق تصرف شده را می گیرد،؛فرمانروایان ستمگر را برکنار می کند، زمین را از فریب کاران پاک کرده و به عدالت رفتار می کند و ترازوی عدل و داد واقعي را برپا خواهد کرد و عدالت در همه جوانب و مناسبات زندگی انسان ها سیطره پیدا می کند. همانطور که سرما و گرما وارد زندگی انسان می شود.
+خدا بزرگ‌تر و بزرگوارتر از آن است که روی زمین را بدون امام عادل بگذارد.<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۱۷۸.</ref>
-"ناشر العدل" تعبير زيباي ديگري است كه براي آن حضرت در دعاها و زيارات آمده است؛" ناشر العدل"يعنى بر پا دارنده و گسترنده عدالت، بر افرازنده پرچم عدل و داد در سراسر گیتی. در آن زيارت و سلام مخصوص به ايشان ، عرض مى كنيم: "سلام الله الکامل التّامّ الشّامل العامّ ،وصلواته الدّائمة و برکاته القائمة التّامّه ،عل حجّة الله و ولیّه فی أرضه و بلاده، و خلیفته علی خلقه و عباده ،و سلالةالنّبوّة ،و بقیّة العترة و الصّفوة ،صاحب الزّمان ،و مظهر الایمان ،و ملقّن أحکام القرآن ،و مطهّر الأرض و ناشر العدل فی الطّول و العرض ،والحجّة القائم المهدیّ ..."٥ يعنى
+== عادل و عدل منتظر ==
-سلام کامل ، تمام ، شامل و عامّ خداوند و درودهای همیشگی و برکات پاینده و کامل خدا ، بر حجّت خدا و ولیّ او بر روی زمین و شهرهای او و جانشین او بر آفریدگان او و بندگانش و برنسل پاک نبوّت و باقی مانده عترت و برگزیدگان ، حضرت صاحب الزّمان و آشکار کننده ایمان و آموزنده و معلم احکام قرآن و پاک کننده زمین و نشر دهنده عدل در طول و عرض(جهان )و حجّت قائم مهدی ...
+در زیارت حضرت صاحب‌الامر (ع) هم آمده است:
 [[رده:نام‌ها و القاب]]

امامت حضرت مهدی علیه السلام در کودکی

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 16:18:29 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۴۸
خط ۴:		خط ۴:
	«شما چه احتیاجی به این موضوع دارید؟ این ابوجعفر است که او را به جای خود نشانده، و قائم مقام خود ساخته‌ام و فرمودند: ما خاندانی هستیم که خردسالانمان مو به مو از بزرگسالانمان ارث می‌برند».<ref>کلینی، ص ۳۲۰.</ref>		«شما چه احتیاجی به این موضوع دارید؟ این ابوجعفر است که او را به جای خود نشانده، و قائم مقام خود ساخته‌ام و فرمودند: ما خاندانی هستیم که خردسالانمان مو به مو از بزرگسالانمان ارث می‌برند».<ref>کلینی، ص ۳۲۰.</ref>

	روایت یاد شده بیانگر این حقیقت است که مقام امامت، ربطی به کمی یا زیادی سن ندارد و نظیر مقام نبوت است و در شرایطی که لازم باشد، خداوند پیامبری را، حتی در سنین کودکی به این مقام می‌رساند و به مردم معرفی می‌نماید، چنان که به فرموده‌ی آیات قرآن کریم، حضرت عیسی و حضرت یحیی علیهماالسلام در سنین کودکی به پیامبری رسیدند.<ref>مریم: ۲۹ و ۱۲.</ref>		روایت یاد شده بیانگر این حقیقت است که مقام امامت، ربطی به کمی یا زیادی سن ندارد و نظیر مقام نبوت است و در شرایطی که لازم باشد، خداوند پیامبری را، حتی در سنین کودکی به این مقام می‌رساند و به مردم معرفی می‌نماید، چنان که به فرموده‌ی آیات قرآن کریم، حضرت عیسی و [[حضرت یحیی]] علیهماالسلام در سنین کودکی به پیامبری رسیدند.<ref>مریم: ۲۹ و ۱۲.</ref>

	لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت [[حجت]] در ادعیه و زیارات، ص 59		لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت [[حجت]] در ادعیه و زیارات، ص 59
	<references />		<references />
	[[رده:زندگینامه و مشخصات]]		[[رده:زندگینامه و مشخصات]]

طريد

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 16:17:01 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - طرید =		= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - طرید =

	یکی از القاب حضرت بقیة الله (ع)، «طرید» است. طرید، صفت مشبهه بر وزن فعیل از ریشه «طرد» و در لغت به معنای رانده‌شده به کار می‌رود و جمع آن «طرائد» است.		یکی از القاب حضرت [[بقية الله\|بقیة الله]] (ع)، «طرید» است. طرید، صفت مشبهه بر وزن فعیل از ریشه «طرد» و در لغت به معنای رانده‌شده به کار می‌رود و جمع آن «طرائد» است.

	اصبغ بن نباته می‌گوید: شنیدم از امیرالمؤمنین (ع) که می‌فرمود:		اصبغ بن نباته می‌گوید: شنیدم از امیرالمؤمنین (ع) که می‌فرمود:
خط ۹:		خط ۹:
	طرید، به معنای رانده‌شده از خلق است که می‌توان گفت از نظر معنایی نزدیک به «شرید» می‌باشد.		طرید، به معنای رانده‌شده از خلق است که می‌توان گفت از نظر معنایی نزدیک به «شرید» می‌باشد.

	این‌که چرا آن حضرت به این لقب خوانده می‌شود، باید گفت: «طرید» به کسی اطلاق می‌شود که کنار گذاشته شده است. امام زمان (ع) به‌راستی در این زمان طرد شده هستند؛ چرا که قدر و منزلت ایشان آن‌گونه که باید، دانسته نمی‌شود و هیچ‌یک از مراحل شکر در برابر این نعمت عظیم الهی، به‌طور شایسته ادا نمی‌گردد. تا جایی که مردم، ولیّ نعمت خویش را کنار گذاشته‌اند و ـ فهمیده یا نفهمیده ـ ایشان را با قلب و زبان و عمل خویش طرد کرده‌اند.<ref>آفتاب در غربت، ص ۳۴۸.</ref>		این‌که چرا آن حضرت به این لقب خوانده می‌شود، باید گفت: «طرید» به کسی اطلاق می‌شود که کنار گذاشته شده است. [[امام زمان]] (ع) به‌راستی در این زمان طرد شده هستند؛ چرا که قدر و منزلت ایشان آن‌گونه که باید، دانسته نمی‌شود و هیچ‌یک از مراحل شکر در برابر این نعمت عظیم الهی، به‌طور شایسته ادا نمی‌گردد. تا جایی که مردم، ولیّ نعمت خویش را کنار گذاشته‌اند و ـ فهمیده یا نفهمیده ـ ایشان را با قلب و زبان و عمل خویش طرد کرده‌اند.<ref>آفتاب در غربت، ص ۳۴۸.</ref>

	== طرید و شرید در روایات ==		== طرید و شرید در روایات ==

	عیسی خشاب گوید: به امام حسین (ع) گفتم: آیا شما صاحب‌الامر هستید؟ فرمود:		عیسی خشاب گوید: به امام حسین (ع) گفتم: آیا شما [[صاحب الامر\|صاحب‌الامر]] هستید؟ فرمود:

	«خیر، اما صاحب‌الامر، طرید (رانده‌شده) و شرید (رانده، تنها، رهاشده) است و خون‌خواه پدرش و دارای کنیه عمویش می‌باشد.»<ref>آفتاب در غربت، ص ۳۴۸.</ref>		«خیر، اما صاحب‌الامر، طرید (رانده‌شده) و شرید (رانده، تنها، رهاشده) است و خون‌خواه پدرش و دارای کنیه عمویش می‌باشد.»<ref>آفتاب در غربت، ص ۳۴۸.</ref>
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	او طردشده، تنها، غریب، پنهان از نزدیکانش و به‌خاطر کشته‌شدن پدرش مظلوم است.<ref>کمال‌الدین، ج ۱، ص ۳۱۸.</ref>		او طردشده، تنها، غریب، پنهان از نزدیکانش و به‌خاطر کشته‌شدن پدرش مظلوم است.<ref>کمال‌الدین، ج ۱، ص ۳۱۸.</ref>

	امام رضا (ع) از پیامبر اکرم (ص) روایت می‌کند که فرمودند:		امام رضا (ع) از [[حضرت محمد صلی الله علیه و آله\|پیامبر اکرم]] (ص) روایت می‌کند که فرمودند:

	«فِدَاهُ ابْنُ خَيْرَةِ الْإِمَاءِ ... الْفَرْدُ الْوَحِيدُ الْمَطْرُودُ الْوَارِثُ الْمَوْتُورُ بِأَبِيهِ وَجَدِّهِ، صَاحِبُ الْغَيْبَةِ الطَّوِيلَةِ...»		«فِدَاهُ ابْنُ خَيْرَةِ الْإِمَاءِ ... الْفَرْدُ الْوَحِيدُ الْمَطْرُودُ الْوَارِثُ الْمَوْتُورُ بِأَبِيهِ وَجَدِّهِ، صَاحِبُ الْغَيْبَةِ الطَّوِيلَةِ...»

	فدای آن فرزند بهترین کنیزان ... آن تنهای یگانه و رانده‌شده که انتقام خون پدر و جدّش را نگرفته است؛ آن‌که صاحب غیبت طولانی است و در موردش گفته می‌شود: مرده یا کشته شده، معلوم نیست در کجاست؟<ref>کمال‌الدین، باب ۳۴، حدیث ۴.</ref>		فدای آن فرزند بهترین کنیزان ... آن تنهای یگانه و رانده‌شده که انتقام خون پدر و جدّش را نگرفته است؛ آن‌که صاحب [[غیبت کبری\|غیبت طولانی]] است و در موردش گفته می‌شود: مرده یا کشته شده، معلوم نیست در کجاست؟<ref>کمال‌الدین، باب ۳۴، حدیث ۴.</ref>

	== شرید، فرید و وحید ==		== شرید، فرید و وحید ==

مهدی علیه‌السلام، جامع معجزات و وارث کمالات انبیاست

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 16:16:04 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۴۶
خط ۹۷:		خط ۹۷:
	بدیهی است مدعیان دروغ‌گو و متمهدیان بی‌آبرو از این منزلت ویژه، بسی دور و مهجورند و به این محک روشن، فریب‌کاری و دغل‌بازی‌شان نزد اهل بصیرت بسی واضح و گویا خواهد بود.		بدیهی است مدعیان دروغ‌گو و متمهدیان بی‌آبرو از این منزلت ویژه، بسی دور و مهجورند و به این محک روشن، فریب‌کاری و دغل‌بازی‌شان نزد اهل بصیرت بسی واضح و گویا خواهد بود.

	== ~~منابع~~ ==		== پانویس ==
	<references />		<references />

مهدی علیه‌السلام، جامع معجزات و وارث کمالات انبیاست

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 16:14:54 GMT

مطلب جدید

صفحهٔ تازه

= [[:رده:زندگینامه و مشخصات|زندگینامه و مشخصات]] - مهدی علیه‌السلام، جامع معجزات و وارث کمالات انبیاست =
[[رده:زندگینامه و مشخصات|زندگینامه و مشخصات]]
آیا خداوند پیش از ولادت پیامبران و جانشینان ایشان از پاکی و سزاواری آن‌ها برای قبول مسئولیت‌های بزرگ آگاه نیست؟ آیا می‌بایست برای سنجش احوال آن‌ها در انتظار ولادت و رشدونمای آنان باشد؟ چنین نیست. او پیش از خلقت دنیوی آدمیان از کسانی که بهترین بندگان او خواهند بود آگاه است و می‌داند چه کسانی در مسابقه بندگی او پیش می‌تازند. او خوب‌ترین‌ها را پیشاپیش به‌عنوان نمایندگان خود برگزیده و مقدر ساخته که هر یک در چه زمانی به دنیا بیایند و چه مسئولیتی را به عهده بگیرند و چنان‌که خود فرموده، بهتر می‌داند که رسالتش را کجا قرار دهد.

<blockquote dir="rtl">
'''اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ.'''<ref>انعام (۶): ۱۲۴.</ref>
</blockquote>

یکی از شواهد قرآنی بر آنچه گفته شد آن است که به گفته خداوند، حضرت عیسی سال‌ها پیش از ولادت پیامبر خاتم، مردمان را به آمدن او بشارت می‌داده است. خدای تعالی در سوره صف می‌فرماید:

<blockquote dir="rtl">
'''وَ إِذْ قالَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَني إِسْرائيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ...'''<ref>صف (۶۱): ۶.</ref>
</blockquote>

و هنگامی که عیسی پسر مریم گفت: ای فرزندان اسرائیل! من فرستاده خدایم به سوی شما؛ تصدیق‌کننده‌ام توراتی را که پیش‌تر از من آمده است و بشارت‌دهنده‌ام به پیامبری که پس از من می‌آید و نامش احمد است...

از این آیه به‌روشنی برمی‌آید که خداوند پس از ولادت رسول خاتم و رشدونمای او، آن گرامی را به نبوت برنگزیده، بلکه ایشان پیش از ولادت منتخب خداوند خواهد بود. به عقیده شیعه، جانشینان آن حضرت نیز از پیش معین بوده و توسط خدای تعالی برای وصایت ایشان مناسب‌ترین گزینه‌ها دانسته شده‌اند. اوصیای پیامبر کسانی هستند که یکی از آن‌ها در هر نسلی از امت باقی است و به‌عنوان قائم‌مقام ایشان در میان مردم، امام و مقتدای امت است. خدای تعالی فرماید:

<blockquote dir="rtl">
'''إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ.'''<ref>رعد (۱۳): ۷.</ref>
</blockquote>

تو ای پیامبر، تنها بیم‌دهنده‌ای (نسبت به عذاب ما) هستی (نه آن‌که فرستادن عذاب هم به دست تو باشد) و برای هر قومی هدایتگری خواهد بود.

به عقیده شیعه، در هر نسلی و در میان هر قومی کسانی هستند که پیام پیامبر را به تمام و کمال به امت می‌رسانند و غیر از دریافت وحی قرآنی، همچون پیامبر مسئول راهبری امت در تمامی شئون دین هستند. بر این مبنا، مقتضای حکمت چنان است که شبیه‌ترین مردمان تاریخ به پیامبر اعظم باشند. یکی از عقاید شیعه که هم عقل و هم نقل آن را تأیید می‌کند، مشابهت امامان اثناعشر با پیامبر خاتم و افضلیت آن‌ها نسبت به تمام پیامبران پیشین است.

== افضلیت امامان بر پیامبران پیشین ==

جابر بن عبدالله انصاری گوید روزی پیامبر خدا از من پرسید که کدام گروه از برادران برترین برادرانند؟ گفتم: گروه پیامبران. فرمود:

<blockquote dir="rtl">
'''أنا أفضلهم و أحب الإخوة إليّ علي بن أبي طالب؛ فهو عندي أفضل من الأنبياء؛ فمن قال إنهم خير منه، فقد جعلني أقلّهم؛ لأني اتخذته أخاً لما علمت من فضله و أمرني ربي به.'''<ref>الصراط المستقيم إلى مستحقي التقديم، ج ۱، ص ۲۱۱.</ref>
</blockquote>

من برترین انبیایم و محبوب‌ترین برادر من علی‌بن‌ابی‌طالب است. از این روی او نزد من برتر از تمام انبیاست. پس هر که بگوید که آن‌ها از او برتر هستند، مرا کوچک‌ترین پیامبران شمرده است؛ زیرا چون از فضیلتش آگاه گشتم، او را برادر خود خواندم و خدا مرا به این کار فرمان داده بود.

حسین بن عُلوان نیز گوید امام صادق علیه‌السلام فرمودند:

<blockquote dir="rtl">
'''إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ أُولِي الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ فَضَّلَهُمْ بِالْعِلْمِ وَ أَوْرَثَنَا عِلْمَهُمْ وَ فَضْلَهُمْ وَ فَضَّلَنَا عَلَيْهِمْ فِي عِلْمِهِمْ؛ وَ عَلِمَ رَسُولُ اللَّهِ مَا لَمْ يَعْلَمُوا؛ وَ عَلِمْنَا عِلْمَ الرَّسُولِ وَ عِلْمَهُمْ.'''<ref>بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلّى الله عليهم، ج ۱، ص ۲۲۸.</ref>
</blockquote>

یکی از شواهدی که اهل‌بیت بر افضلیت خود نسبت به پیامبران پیشین اقامه کرده‌اند، نزول حضرت عیسی بن مریم در زمان قیام امام مهدی علیه‌السلام و اقتدای آن پیامبر اولوالعزم در نماز به ایشان است. امام باقر علیه‌السلام فرموده‌اند:

<blockquote dir="rtl">
'''سَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا يَعْرِفُونَ مَا هُوَ التَّوْحِيدَ؛ حَتَّى يَكُونَ خُرُوجُ الدَّجَّالِ وَ حَتَّى يَنْزِلَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ مِنَ السَّمَاءِ وَ يَقْتُلَ اللَّهُ الدَّجَّالَ عَلَى يَدَيْهِ وَ يُصَلِّيَ بِهِمْ رَجُلٌ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ؛ أَ لَا تَرَى أَنَّ عِيسَى يُصَلِّي خَلْفَنَا وَ هُوَ نَبِيٌّ، أَلَا وَ نَحْنُ أَفْضَلُ مِنْهُ.'''<ref>تفسير فرات الكوفي، ص ۱۳۹.</ref>
</blockquote>

در آینده روزگاری خواهد رسید که مردم توحید حقیقی را نشناسند؛ تا آن‌که دجال قیام کند و عیسی بن مریم از آسمان فرود آید و خداوند دجال را به دست وی هلاک سازد و در آن زمان مردی از ما اهل‌بیت، امام جماعت مردم باشد. چرا تأمل نمی‌کنی در این امر که عیسی با آن‌که پیامبری است، پشت سر ما نماز خواهد گزارد؟ بدانید که ما از او برتریم.

== جامعیت کمالات پیامبران در وجود حضرت مهدی ==

حضرت مهدی علیه‌السلام نیز یکی از جانشینان بزرگوار پیامبر خاتم است و لذا مقامی بسیار ارجمند دارند. یکی از ویژگی‌های حضرت مهدی موعود، جامعیت ایشان نسبت به کمالات و معجزات انبیای بزرگ الهی است. خداوند مجموعه‌ای از زیبایی و کمال را در این آخرین حجت خویش فراهم آورده است؛ تو گویی چونان سخنوری هنرمند که در پایان خطابه خویش، نکات ارجمند و گزیده‌های بلند سخن را گلچین می‌کند و شیرینی‌های کلام خود را در قالب قندی مکرر، یک‌جا و فشرده به مخاطبان عرضه می‌دارد، حضرت رب‌العالمین نیز کمالات و ویژگی‌های شگفت پیامبران و اولیای خود را دوباره و یک‌جا در وجود حضرت بقیة‌الله، خاتم اوصیا و وارث تمام انبیا و اولیا، گرد آورده است.

از امام صادق علیه‌السلام درباره ماجراهای هنگام ظهور چنین نقل شده است:

<blockquote>
در آن هنگام، آقای ما قائم علیه‌السلام به خانه خدا تکیه زند و گوید: **ای مردم! هر که می‌خواهد آدم و شیث را ببیند، بداند که من آدم و شیث‌ام. هر که می‌خواهد نوح و فرزندش سام را ببیند، بداند که من همان نوح و سام‌ام. هر که می‌خواهد ابراهیم و اسماعیل را ببیند، بداند که من همان ابراهیم و اسماعیل‌ام. هر که می‌خواهد موسی و یوشع را ببیند، من همان موسی و یوشع‌ام. هر که می‌خواهد عیسی و شمعون را ببیند، من همان عیسی و شمعون‌ام. هر که می‌خواهد محمد صلّی‌الله‌علیه‌وآله و امیرالمؤمنین را ببیند، بداند که من همان محمد و امیرالمؤمنین‌ام. هر که می‌خواهد حسن و حسین را ببیند، بداند که من همان حسن و حسین‌ام. هر که می‌خواهد امامان از ذریه حسین را ببیند، بداند که من همان ائمه پاک‌ام. دعوتم را بپذیرید و به نزدم جمع شوید که هر چه را گفته‌اند و آنچه را نگفته‌اند به شما خبر می‌دهم.**<ref>مکیال المکارم (مترجم)، ج ۱، ص ۱۹۵.</ref>
</blockquote>

مرحوم آیت‌الله سید محمدتقی موسوی اصفهانی ذیل این حدیث در کتاب «مکیال المکارم» می‌نویسد:

<blockquote>
**این حدیث دلالت دارد بر این‌که تمام صفات انبیای عظام و مکارم ائمه اطهار علیهم‌السلام در وجود امام زمان ما ـ ارواحنافداه ـ جمع است و از آن حضرت بروز می‌کند و نیز روایتی که قبلاً از پیغمبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله آوردیم که «نهمین امام از نسل امام حسین علیه‌السلام، قائم از میان ائمه است و ظاهر و باطن آن‌هاست» بر این معنی دلالت دارد.**<ref>مکیال المکارم، بخش چهارم، حرف کاف، کمالات آن حضرت.</ref>
</blockquote>

وی سپس موارد متعددی از شباهت‌های آن حضرت با انبیای عظام را به تفصیل و با ذکر روایات مربوطه نقل می‌کند که مطالعه این باب از کتاب برای خواننده گرامی بسیار مفید خواهد بود.

خداوند متعال:

* علم و قدرتی را که به فرستادگان برگزیده‌اش داده در او جمع می‌کند؛
* یادگارهای شگفت و مواریث پیامبران را در اختیار او می‌گذارد؛
* معجزات تمام انبیا را در دستان او جاری می‌سازد؛
* امتحانات و سختی‌هایی را که از انبیای گذشته و امت‌های آن‌ها گرفته است، از او و مدعیان دوستی و محبتش می‌گیرد؛
* سرانجام او و دوستانش را به‌سان گذشتگان، در دنیا و آخرت نعمت و شکوه می‌دهد و به دشمنانش همچون دشمنان پیامبران خواری و ذلت را می‌چشاند.<ref>نگاه کنید به مکیال المکارم، بخش چهارم، حرف کاف، کمالات آن حضرت. مجموعه مطالب مزبور در کتاب «آنچه خوبان همه دارند» در قالب جداولی دسته‌بندی شده است.</ref>

این رتبه والای کمال اکمل ـ که مایه فضیلت و آیه جامعیت آن حضرت است ـ و در اصطلاح «مقام ختمیت» نامیده می‌شود، نخست در نفس نفیس حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی صلّی‌الله‌علیه‌وآله بروز یافت و سپس در وجود اوصیای گران‌مایه‌اش و بالأخص در خاتم ایشان، حضرت مهدی علیه‌السلام، بروز یافته است.

== مقام حضرت قائم و برتری ایشان ==

سلمان فارسی گوید: نزد رسول خدا بودیم و حسین بن علی بر دامان ایشان نشسته بود. رسول‌الله نگاهی عمیق به چهره حسین کرد و فرمود:

<blockquote dir="rtl">
'''يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ أَنْتَ سَيِّدٌ مِنْ سَادَةٍ؛ وَ أَنْتَ إِمَامٌ؛ ابْنُ إِمَامٍ؛ أَخُو إِمَامٍ؛ أَبُو أَئِمَّةٍ تِسْعَةٍ؛ تَاسِعُهُمْ قَائِمُهُمْ، إِمَامُهُمْ، أَعْلَمُهُمْ، أَحْكَمُهُمْ، أَفْضَلُهُمْ.'''<ref>مقتضب الأثر في النصّ على الأئمة الإثني عشر، المتن، ص ۹.</ref>
</blockquote>

ای اباعبدالله! تو بزرگی از بزرگانی و امامی، فرزند امام و برادر امام و پدر نه امام؛ که نهمین آن‌ها قیام‌کننده آن‌هاست، سرور آن‌هاست، داناترین آن‌هاست، حکیم‌ترین آن‌هاست و برترین ایشان است.

بی‌جهت نیست که چون از امام صادق علیه‌السلام پرسش شد که آیا حضرت قائم ولادت یافته است، فرمودند:

<blockquote dir="rtl">
'''لَا وَ لَوْ أَدْرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ أَيَّامَ حَيَاتِي.'''<ref>الغیبة (للنعماني)، النص، ص ۲۴۵.</ref>
</blockquote>

نه؛ و اگر او را درک می‌کردم، تمام زندگی‌ام را وقف خدمت او می‌نمودم.

بدیهی است مدعیان دروغ‌گو و متمهدیان بی‌آبرو از این منزلت ویژه، بسی دور و مهجورند و به این محک روشن، فریب‌کاری و دغل‌بازی‌شان نزد اهل بصیرت بسی واضح و گویا خواهد بود.

== منابع ==
<references />

طريد

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 16:11:26 GMT

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 = [[:رده:نام‌ها و القاب|نام‌ها و القاب]] - طرید =
-عیسی خشاب گوید: به امام حسین(ع) گفتم: آیا شما صاحب الامر هستید؟ فرمود: "خیر، اما صاحب الامر، طرید (رانده شده) و شرید (رانده، تنها، رها شده) است و خونخواه پدرش و دارای کنیه عمویش می باشد"٢. داوود بن کثیر رقّی- از یاران برجسته امام موسی کاظم(ع) -نيز می گوید: از امام ابوالحسن موسی بن جعفر(ع) درباره صاحب این امر پرسیدم. ایشان فرمودند: «او طرد شده تنها، غریب، پنهان از نزدیکانش و به خاطر کشته شدن پدرش مظلوم است٣»امام رضا(ع) از پيامبر اكرم(ص) روايت مى‌كند كه فرمودند: «فداى آن فرزند بهترين كنيزان ... آن تنهاى يگانه و رانده‌ شده كه انتقام خون پدر و جدّش را نگرفته است، آن‌كه صاحب غيبت طولانى است و در موردش گفته مى‌شود: مرده، يا كشته شده، معلوم نيست در كجاست؟»٤
+اصبغ بن نباته می‌گوید: شنیدم از امیرالمؤمنین (ع) که می‌فرمود:
-لقب ديگر آن حضرت "شرید" است كه نزديك به همين معناست.حاجی نوری (ره) در معنای «شرید» می گوید: «رانده شده از مردمی که آن حضرت را نشناختند و قدر وجود نعمت او را ندانستند و در مقام شکر گزاری و مقام حقش بر نیامدند؛ بلکه پس از این که از دست یافتن بر او ناامید شدند، به قتل و قمع ذریه طاهره ایشان پرداختند و به کمک زبان و قلم، سعی بر بیرون راندن نام و یاد او، از قلوب و اذهان مردم کرده اند۵.«فرید» و «وحید» - یعنی تنها- دو لقب ديگر آن حضرت كه مرتبط با معناي طريد هستند، به کسی گفته می شود که متناسب با شأن و مقام خود، یاران همراه نداشته باشد، «کسی به او مراجعه نکند» و «اعوان و انصار نداشته باشد. «سَدیر صیرفی می گوید: بر امام صادق(ع) وارد شدم و عرض کردم: قسم به خدا خانه نشینی برای شما جائز نیست! حضرت فرمودند: چرا ای سدیر؟ عرض کردم: به خاطر زیادی دوستان و شیعیان و یاران شما! به خدا قسم اگر امیرمؤمنان(ع)  شیعیان و یاران و دوستان شما را داشت، تیم و عَدِیّ (قبیله ابوبکر و عمر) نسبت به او طمع نمی کردند يعنى خلافت را از او غصب نمی نمودند.
+طرید، به معنای رانده‌شده از خلق است که می‌توان گفت از نظر معنایی نزدیک به «شرید» می‌باشد.
-حضرت فرمودند: ای سدیر! فکر می کنی این ها چه تعداد هستند؟ گفتم: صدهزار، فرمودند: صد هزار!؟ عرض کردم: بلی (بلکه) دویست هزار. فرمودند: دویست هزار!؟ گفتم: بلی و (بلکه) نصف دنیا. در این جا حضرت سکوت کردند، پس از اندکی فرمودند: می توانی با ما تا «یَنبُع» بیایی؟ گفتم: بلی... با ایشان رفتیم تا این که وقت نماز رسید، به من فرمودند: ای سدیر، پیاده شویم نماز بخوانیم... (آن جا) جوانی را دیدند که بزغاله هایی می چراند. پس فرمودند: به خدا قسم اگر شیعیان من به تعداد این بزغاله ها بود، خانه نشین بر من جائز نبود.  پس از فراغت از نماز متوجّه بزغاله ها شدم و آن ها را شمردم، هفده رأس بودند!٦ در این میان، تنها عدّه بسیاربسیار اندکی هستند، که امام را در غيبتش و حضورش ياري مى كنند و براي فرجش دعا مى نمايند و با زاری، تضرّع، عجز و لابه، از خداوند مى خواهند که این چشمه زلال آشکار شود و الطاف و نعمت های الاهى بر زمین جاری گردد.
+== طرید و شرید در روایات ==
 [[رده:نام‌ها و القاب]]

مهدی علیه‌السلام، ظلم را ریشه کن میکند

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 16:06:10 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۳۶
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	من چنین نیستم که گمراه‌کنندگان را بازوی خود قرار دهم.		من چنین نیستم که گمراه‌کنندگان را بازوی خود قرار دهم.

	آن حضرت این کار را برخلاف عرف سیاسی عموم زمامداران انجام خواهند داد و در این روش به سیره نیاکان خود عمل می‌فرمایند. چنان‌که امیرالمؤمنین، برخلاف خلفای پیشین، به هنگام زمامداری و جهت تقویت حکومت خود هیچ‌گاه حاضر نشدند معاویه و امثال او را بازوی حکومت خود قرار دهند و عدالت خود را بر پایه ظلم امثال معاویه بنیان گذارند.		آن حضرت این کار را برخلاف عرف سیاسی عموم زمامداران انجام خواهند داد و در این روش به سیره نیاکان خود عمل می‌فرمایند. چنان‌که امیرالمؤمنین، برخلاف خلفای پیشین، به هنگام زمامداری و جهت تقویت حکومت خود هیچ‌گاه حاضر نشدند معاویه و امثال او را بازوی حکومت خود قرار دهند و عدالت خود را بر پایه ظلم امثال معاویه بنیان گذارند.<ref>نصر بن مزاحم (متوفای ۲۱۲ هـ.ق.) در کتاب وقعة صفین، ص ۵۲، در این رابطه می‌نویسد:

	نصر بن مزاحم (متوفای ۲۱۲ هـ.ق.) در کتاب وقعة صفین، ص ۵۲، در این رابطه می‌نویسد:

	~~<blockquote dir="rtl">~~
	'''كَانَ مُعَاوِيَةُ أَتَى جَرِيراً فِي مَنْزِلِهِ فَقَالَ يَا جَرِيرُ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَأْياً قَالَ هَاتِهِ قَالَ اكْتُبْ إِلَى صَاحِبِكَ يَجْعَلْ لِيَ الشَّامَ وَ مِصْرَ جِبَايَةً فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ لَمْ يَجْعَلْ لِأَحَدٍ بَعْدَهُ بَيْعَةً فِي عُنُقِي وَ أُسَلِّمُ لَهُ هَذَا الْأَمْرَ وَ أَكْتُبُ إِلَيْهِ بِالْخِلَافَةِ فَقَالَ جَرِيرٌ اكْتُبْ بِمَا أَرَدْتَ وَ أَكْتُبُ مَعَكَ فَكَتَبَ مُعَاوِيَةُ بِذَلِكَ إِلَى عَلِيٍّ فَكَتَبَ عَلِيٌّ إِلَى جَرِيرٍ «أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّمَا أَرَادَ مُعَاوِيَةُ أَلَّا يَكُونَ لِي فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ وَ أَنْ يَخْتَارَ مِنْ أَمْرِهِ مَا أَحَبَّ وَ أَرَادَ أَنْ يُرْيِثَكَ حَتَّى يَذُوقَ أَهْلَ الشَّامِ وَ إِنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَدْ كَانَ أَشَارَ عَلَيَّ أَنْ أَسْتَعْمِلَ مُعَاوِيَةَ عَلَى الشَّامِ وَ أَنَا بِالْمَدِينَةِ فَأَبَيْتُ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَ لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَرَانِي أَتَّخِذُ الْمُضِلِّينَ عَضُداً فَإِنْ بَايَعَكَ الرَّجُلُ وَ إِلَّا فَأَقْبِلْ».'''		'''كَانَ مُعَاوِيَةُ أَتَى جَرِيراً فِي مَنْزِلِهِ فَقَالَ يَا جَرِيرُ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَأْياً قَالَ هَاتِهِ قَالَ اكْتُبْ إِلَى صَاحِبِكَ يَجْعَلْ لِيَ الشَّامَ وَ مِصْرَ جِبَايَةً فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ لَمْ يَجْعَلْ لِأَحَدٍ بَعْدَهُ بَيْعَةً فِي عُنُقِي وَ أُسَلِّمُ لَهُ هَذَا الْأَمْرَ وَ أَكْتُبُ إِلَيْهِ بِالْخِلَافَةِ فَقَالَ جَرِيرٌ اكْتُبْ بِمَا أَرَدْتَ وَ أَكْتُبُ مَعَكَ فَكَتَبَ مُعَاوِيَةُ بِذَلِكَ إِلَى عَلِيٍّ فَكَتَبَ عَلِيٌّ إِلَى جَرِيرٍ «أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّمَا أَرَادَ مُعَاوِيَةُ أَلَّا يَكُونَ لِي فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ وَ أَنْ يَخْتَارَ مِنْ أَمْرِهِ مَا أَحَبَّ وَ أَرَادَ أَنْ يُرْيِثَكَ حَتَّى يَذُوقَ أَهْلَ الشَّامِ وَ إِنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَدْ كَانَ أَشَارَ عَلَيَّ أَنْ أَسْتَعْمِلَ مُعَاوِيَةَ عَلَى الشَّامِ وَ أَنَا بِالْمَدِينَةِ فَأَبَيْتُ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَ لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَرَانِي أَتَّخِذُ الْمُضِلِّينَ عَضُداً فَإِنْ بَايَعَكَ الرَّجُلُ وَ إِلَّا فَأَقْبِلْ».'''
	~~</blockquote>~~		نکته جالب توجه، استفاده آن حضرت از تعبیر قرآنی «عضد نگرفتن گمراه‌گران» است.</ref>

	نکته جالب توجه، استفاده آن حضرت از تعبیر قرآنی «عضد نگرفتن گمراه‌گران» است~~.<ref>نصر بن مزاحم، وقعة صفین، ص ۵۲~~.</ref>

	== نتیجه‌گیری ==		== نتیجه‌گیری ==

حضرت یحیی

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 16:05:21 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «حضرت یحیی (ع) از پیامبران الهی بود که از کودکی به حکمت و پاکی رسید و خداوند به او مقام و منزلتی والا عطا کرد. یکی از شباهت‌های ایشان با امام زمان (عج)، ویژگی‌های معنوی و جایگاه ویژه‌شان نزد خداوند است. همچنین، همان‌گونه که حضرت یحیی (ع) در زمان خ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

حضرت یحیی (ع) از پیامبران الهی بود که از کودکی به حکمت و پاکی رسید و خداوند به او مقام و منزلتی والا عطا کرد. یکی از شباهت‌های ایشان با امام زمان (عج)، ویژگی‌های معنوی و جایگاه ویژه‌شان نزد خداوند است. همچنین، همان‌گونه که حضرت یحیی (ع) در زمان خود با وجود سختی‌ها بر حق ایستادگی کرد، امام زمان (عج) نیز برای برقراری عدالت و گسترش حق ظهور خواهند کرد. هر دو یادآور پاکی، ایمان و پیروزی حق بر باطل هستند.

منابع

1• قرآن کریم، سوره مریم، آیات ۱۲ تا ۱۵: درباره حکمت، پاکی، تقوا و مهربانی حضرت یحیی (ع).

2 • قرآن کریم، سوره آل‌عمران، آیه ۳۹: درباره پیامبری حضرت یحیی (ع) و ویژگی‌های اخلاقی ایشان.

مهدی علیه‌السلام، ظلم را ریشه کن میکند

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 16:01:01 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «= زندگینامه و مشخصات - مهدی علیه‌السلام، ظلم را ریشه کن میکند = زندگینامه و مشخصات شاید بتوان گفت پس از نام و نسب مهدی موعود، مهم‌ترین ویژگی مشخصه آن حضرت «پاک‌سازی جهان از ظلم و لبری...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

= [[:رده:زندگینامه و مشخصات|زندگینامه و مشخصات]] - مهدی علیه‌السلام، ظلم را ریشه کن میکند =
[[رده:زندگینامه و مشخصات|زندگینامه و مشخصات]]
شاید بتوان گفت پس از نام و نسب مهدی موعود، مهم‌ترین ویژگی مشخصه آن حضرت «پاک‌سازی جهان از ظلم و لبریز کردن آن از عدل و داد» است. این مضمون در بیش از یکصد سند روایی، طی عباراتی مشابه با جمله زیر بیان شده است.

<blockquote>
'''یَملَأُ الأرضَ قسطاً و عدلاً بعدَ ما مُلِئتْ ظُلماً و جَوراً.'''

زمین را از داد و عدالت لبریز خواهد کرد، بعد از آن‌که از ظلم و ستم پر گشته باشد.
</blockquote>

اینک به بیان دو نکته در باب این دسته روایات می‌پردازیم:

== نکته اول: عدالت در جریان قیام و حکومت مهدوی ==

نکته اوّل آن‌که: حضرت مهدی علیه‌السلام برخلاف بسیاری از انقلاب‌های سیاسی طول تاریخ، نه‌تنها در زمان استقرار حکومت خویش، عدالت را حاکم می‌گرداند؛ بلکه در جریان قیام خود نیز، کمال عدل را رعایت می‌کند. به تعبیر دیگر، ایشان عدالت موعود خود را بر اساس شورشی مشوب با ظلم بنیان نمی‌نهد.

چه بسیار شورشیانی که مدعی‌اند با ظلم می‌ستیزند و در پی برپایی عدالت‌اند؛ اما در جریان قیام و شورش خود، حقوق بسیاری از بی‌گناهان را تضییع می‌سازند، خون‌های فراوانی را به ناحق می‌ریزند و به اموال مردم تعرض می‌کنند. اینان مدعی‌اند چون هدف مقدسی دارند، مجازند که به هر وسیله‌ای متوسل شوند و به قول معروف معتقدند: «هدف وسیله را توجیه می‌کند».

برخلاف این‌گونه مدعیان اصلاحات اجتماعی، مهدی آل محمد علیهم‌السلام، وارث خُلق نبوی و عدالت علوی است. امام صادق علیه‌السلام فرمودند:

<blockquote>
'''اگر زمام این کار به دست ما افتد، جز به سبک رسول‌الله نخواهیم زیست و جز به سیره امیرالمؤمنین رفتار نخواهیم کرد.'''<ref>منتخب الأثر، چاپ جدید، حدیث ۱۲۱۰.</ref>
</blockquote>

آنچه از سیره رسول خدا و امیرالمؤمنین سلام‌الله‌علیهما نقل شده، بیانگر همین نکته است که ایشان هیچ حقی را از طریق ظلم احیا نمی‌کردند. امیر مؤمنان علیه‌السلام فرموده‌اند:

<blockquote dir="rtl">
'''وَ اللّهِ لَوْ أُعطِیتُ الْأقالیمَ السَّبعَةِ بِما تَحتَ أفلاکِها عَلی أنْ أعصِیَ اللّهَ فی نَملَةٍ أسلُبُها جُلْبَ شَعیرَةٍ ما فَعَلْتُهُ.'''<ref>نهج البلاغه فیض‌الاسلام، خطبه ۲۱۵.</ref>
</blockquote>

قسم به خدا؛ اگر هفت اقلیم (کنایه از سراسر زمین) را با هرچه در زیر آسمان‌های آن‌هاست به من بدهند، به شرط آن‌که خدای را در ربودن پوست یک دانه جو از دهان موری نافرمانی کنم، هرگز چنین نخواهم کرد.

مفاد بیعت حضرت مهدی علیه‌السلام با یارانشان نیز در بعضی روایات ذکر گردیده است.<ref>از جمله: روزگار رهایی، صفحه ۴۶۵؛ منتخب الأثر، صفحه ۴۶۹.</ref> توجه به عناوین ذکرشده در آن بیعت‌نامه، سبک عادلانه قیام مهدوی را نمایان‌تر می‌سازد.

== نکته دوم: یاری نگرفتن از ظالمان ==

نکته دوم آن‌که: آن حضرت به هنگام قیام الهی خود و برای تقویت آن، با ظالمان کنار نخواهند آمد و از ایشان کمک نخواهند گرفت؛ چنان‌چه خدای متعال می‌فرماید:

<blockquote dir="rtl">
'''ما کُنتُ مُتَّخِذَ المُضِلّینَ عَضُداً.'''<ref>کهف (۱۸): ۵۲.</ref>
</blockquote>

من چنین نیستم که گمراه‌کنندگان را بازوی خود قرار دهم.

آن حضرت این کار را برخلاف عرف سیاسی عموم زمامداران انجام خواهند داد و در این روش به سیره نیاکان خود عمل می‌فرمایند. چنان‌که امیرالمؤمنین، برخلاف خلفای پیشین، به هنگام زمامداری و جهت تقویت حکومت خود هیچ‌گاه حاضر نشدند معاویه و امثال او را بازوی حکومت خود قرار دهند و عدالت خود را بر پایه ظلم امثال معاویه بنیان گذارند.

نصر بن مزاحم (متوفای ۲۱۲ هـ.ق.) در کتاب *وقعة صفین*، ص ۵۲، در این رابطه می‌نویسد:

<blockquote dir="rtl">
'''كَانَ مُعَاوِيَةُ أَتَى جَرِيراً فِي مَنْزِلِهِ فَقَالَ يَا جَرِيرُ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَأْياً قَالَ هَاتِهِ قَالَ اكْتُبْ إِلَى صَاحِبِكَ يَجْعَلْ لِيَ الشَّامَ وَ مِصْرَ جِبَايَةً فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ لَمْ يَجْعَلْ لِأَحَدٍ بَعْدَهُ بَيْعَةً فِي عُنُقِي وَ أُسَلِّمُ لَهُ هَذَا الْأَمْرَ وَ أَكْتُبُ إِلَيْهِ بِالْخِلَافَةِ فَقَالَ جَرِيرٌ اكْتُبْ بِمَا أَرَدْتَ وَ أَكْتُبُ مَعَكَ فَكَتَبَ مُعَاوِيَةُ بِذَلِكَ إِلَى عَلِيٍّ فَكَتَبَ عَلِيٌّ إِلَى جَرِيرٍ «أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّمَا أَرَادَ مُعَاوِيَةُ أَلَّا يَكُونَ لِي فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ وَ أَنْ يَخْتَارَ مِنْ أَمْرِهِ مَا أَحَبَّ وَ أَرَادَ أَنْ يُرْيِثَكَ حَتَّى يَذُوقَ أَهْلَ الشَّامِ وَ إِنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ قَدْ كَانَ أَشَارَ عَلَيَّ أَنْ أَسْتَعْمِلَ مُعَاوِيَةَ عَلَى الشَّامِ وَ أَنَا بِالْمَدِينَةِ فَأَبَيْتُ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَ لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَرَانِي أَتَّخِذُ الْمُضِلِّينَ عَضُداً فَإِنْ بَايَعَكَ الرَّجُلُ وَ إِلَّا فَأَقْبِلْ».'''
</blockquote>

نکته جالب توجه، استفاده آن حضرت از تعبیر قرآنی «عضد نگرفتن گمراه‌گران» است.<ref>نصر بن مزاحم، وقعة صفین، ص ۵۲.</ref>

== نتیجه‌گیری ==

خلاصه آن‌که: از آنجا که پیروزی مطلق و شکست‌ناپذیری از علائم قیام مهدوی است، درمی‌یابیم آن دسته از متمهدیانی که در جریان قیام خود به‌طور کلی یا مقطعی دچار شکست شده‌اند، دروغ‌گو و افترازننده به خدا و رسول‌اند. به‌علاوه، آگاهی از پیروزی‌های بی‌شکست قیام حضرت مهدی، می‌بایست شوق و رغبت و آمادگی ما را در یاری رساندن به آن حضرت فزون‌تر سازد.

اگر خداوند مهربان به ما توفیق درک آن زمان را داد، آگاهیم که اگر در این قیام شرکت کنیم، زاده رسول خدا را یاری دهیم و جان خویش را در این راه قربانی سازیم، در نهایت این خیزش جهانی به ثمر می‌نشیند و همه مشکلات برای حجت خدا و خلیفه پروردگار هموار می‌شود. پس چه جای نشستن و متحیر ماندن خواهد بود؟ حال آن‌که در راه دفاع از اهل‌بیت، ستارگانی درخشنده، چونان شهدای کربلا را داریم.

آنان می‌دانستند که علی‌رغم جانبازی‌شان، فرزند رسول خدا را امانی نخواهد بود؛ با این حال تیرها و تیغ‌ها را به جان خریدند و حق ایثار و فداکاری را برای دفاع از امام زمانشان به‌جای آوردند و ما می‌دانیم که جانبازی‌مان به امنیت برای مهدی فاطمه خواهد انجامید؛ پس به شوق آییم و به هوش باشیم!

== منابع ==
<references />

مهدی علیه‌السلام، در قیام خود بر همه چیره میشود؛ بی آن که از کسی شکست بخورد

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 15:44:02 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۱۴
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	== پانویس ==		== پانویس ==

	<references>		<references />
	~~<ref>منتخب الأثر، باب ۳، فصل ۳۵ و ۳۶ و باب ۸، فصل ۱.</ref>~~		[[رده:زندگینامه و مشخصات]]
	~~<ref>کمال‌الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۶؛ متن عربی روایت در بخش مربوط آمده است.</ref>~~
	~~<ref>الاحتجاج على أهل اللجاج (طبرسی)، ج ۱، صص ۶۱، ۶۳ و ۶۴؛ متن عربی روایت در بخش مربوط آمده است.</ref>~~
	~~<ref>تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة، ص ۳۹۹؛ متن عربی روایت در بخش مربوط آمده است.</ref>~~
	~~<ref>وی از مدعیان مهدویت بود که حکومت فاطمیین را در آفریقا بنا نهاد.</ref>~~
	<ref>مراد از سرور ایشان همان محمد بن عبیدالله المهدی القائم بأمر الله، دومین خلیفه فاطمی است. او از فرزندان اسماعیل ابن جعفر بن محمد <small>علیهماالسلام</small> است که در سال ۲۷۸ هـ.ق. متولد و در سال ۳۳۴ هـ.ق. وفات یافت. و ممکن است منظور، فرزند او، سومین خلیفه فاطمی باشد که در سال ۳۰۲ هـ.ق. متولد و در سال ۳۴۱ هـ.ق. وفات یافت (نقل از حاشیه ترجمه غفاری).</~~ref~~>
	~~<ref>صقالبه~~: صقلاب معرّب اسلاو؛ یکی از شعب نژاد قدیمی هندواروپایی هستند که در فاصله جبال اورال تا دریای آدریاتیک در اروپای شرقی و میانه به سر می‌برند و دارای شعباتی است که روس، بیلوروسی، یوگوسلاوی و بلغاری از آن جمله است. عده‌ای از آنان ساکن آسیا و عده‌ای ساکن روسیه، یوگوسلاوی، چک و اسلواکی و قسمتی از پروس و اتریش هستند؛ لیکن در لسان عرب مطلقاً به بردگانی گفته می‌شد که جهت خدمت در سپاه از غرب آورده می‌شوند، سرخ‌رو و دارای موی بور هستند، اعمّ از این‌که از نژاد اسلاو باشند یا نباشند.</ref>
	<ref>بنا به تحقیق مرحوم غفاری، او ابویزید مخلّد بن کیداد است که در دوران خلیفه فاطمی «القائم بأمر الله» خروج کرد و او را در پایتخت المهدیه محاصره کرد و جنگ‌های متعددی فی‌مابین ایشان واقع شد که گاه غالب و گاه مغلوب گردید و پاره‌ای او را دجّال خوانده‌اند. سرگذشت مفصّلی دارد. برای آگاهی از آن به تواریخ معتبر، فصل مربوط به حوادث سال‌های ۳۳۰ تا ۳۴۴ هجری قمری مراجعه شود.</ref>
	~~<ref>الغیبة، نعمانی، ترجمه غفاری، ص ۳۴۸.</ref>~~
	~~</references>~~

امامت حضرت مهدی علیه السلام در کودکی

Mashhadi314 — Thu, 15 Oct 2026 15:41:04 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۱۱
خط ۶:		خط ۶:
	روایت یاد شده بیانگر این حقیقت است که مقام امامت، ربطی به کمی یا زیادی سن ندارد و نظیر مقام نبوت است و در شرایطی که لازم باشد، خداوند پیامبری را، حتی در سنین کودکی به این مقام می‌رساند و به مردم معرفی می‌نماید، چنان که به فرموده‌ی آیات قرآن کریم، حضرت عیسی و حضرت یحیی علیهماالسلام در سنین کودکی به پیامبری رسیدند.<ref>مریم: ۲۹ و ۱۲.</ref>		روایت یاد شده بیانگر این حقیقت است که مقام امامت، ربطی به کمی یا زیادی سن ندارد و نظیر مقام نبوت است و در شرایطی که لازم باشد، خداوند پیامبری را، حتی در سنین کودکی به این مقام می‌رساند و به مردم معرفی می‌نماید، چنان که به فرموده‌ی آیات قرآن کریم، حضرت عیسی و حضرت یحیی علیهماالسلام در سنین کودکی به پیامبری رسیدند.<ref>مریم: ۲۹ و ۱۲.</ref>

	لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت حجت در ادعیه و زیارات، ص 59		لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت [[حجت]] در ادعیه و زیارات، ص 59
	<references />		<references />
	[[رده:زندگینامه و مشخصات]]		[[رده:زندگینامه و مشخصات]]

عين الحياة

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 15:36:29 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - عین الحیاة =		= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - عین الحیاة =

	از القاب حضرت بقیة الله (ع)، «عین الحیاة» یعنی چشمه زندگانی است که در زیارت روز جمعه خطاب به آن حضرت می‌گوییم:		از القاب حضرت [[بقية الله\|بقیة الله]] (ع)، «عین الحیاة» یعنی چشمه زندگانی است که در زیارت روز جمعه خطاب به آن حضرت می‌گوییم:

	«السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَيْنَ الْحَيَاةِ»		«السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَيْنَ الْحَيَاةِ»
خط ۷:		خط ۷:
	== عین الحیاة در آیات و روایات ==		== عین الحیاة در آیات و روایات ==

	تعبیر «ماء» در آیه شریفه «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ»؛ یعنی بگو اگر آب (چشمه‌ها و چاه‌ها و منابع آبی شما) در زمین فرو رود، چه کسی است که آب روان و گوارا را برای شما بیاورد؟<ref>ملک/۳۰.</ref> در مورد حضرت ولی عصر (ع) تأویل شده است.		تعبیر «ماء» در آیه شریفه «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ»؛ یعنی بگو اگر آب (چشمه‌ها و چاه‌ها و منابع آبی شما) در زمین فرو رود، چه کسی است که آب روان و گوارا را برای شما بیاورد؟<ref>ملک/۳۰.</ref> در مورد حضرت [[وليّ عصر\|ولی عصر]] (ع) تأویل شده است.

	امام باقر (ع) فرمود:		امام باقر (ع) فرمود:
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	پس تعبیر آب گوارا و چشمه سابقه دارد؛ اما آیا حیات و زندگانی هم ریشه قرآنی دارد؟ امام باقر (ع) در تفسیر آیه شریفه «اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا»؛ یعنی بدانید که خداوند زمین را بعد از مردنش حیات می‌بخشد و زنده می‌کند،<ref>حدید/۱۷.</ref> می‌فرماید:		پس تعبیر آب گوارا و چشمه سابقه دارد؛ اما آیا حیات و زندگانی هم ریشه قرآنی دارد؟ امام باقر (ع) در تفسیر آیه شریفه «اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا»؛ یعنی بدانید که خداوند زمین را بعد از مردنش حیات می‌بخشد و زنده می‌کند،<ref>حدید/۱۷.</ref> می‌فرماید:

	«خداوند عزوجلّ، آن را بعد از مرگش توسط قائم (ع) زنده می‌کند.»<ref>کمال‌الدین، ص ۶۶۸.</ref>		«خداوند عزوجلّ، آن را بعد از مرگش توسط [[قائم]] (ع) زنده می‌کند.»<ref>کمال‌الدین، ص ۶۶۸.</ref>

	== حیات معنوی و حقیقی ==		== حیات معنوی و حقیقی ==
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	== حکایتی درباره حسین بن روح نوبختی ==		== حکایتی درباره حسین بن روح نوبختی ==

	روایت شده که بانویی به بغداد آمد و از رابط و وکیل بین امام زمان (ع) سؤال کرد. جناب حسین بن روح نوبختی را به وی معرفی کردند. به سوی او آمد و گفت: مالی را برای امام (ع) آورده‌ام، بگو که آن حضرت کجاست تا آن را به ایشان تسلیم کنم.		روایت شده که بانویی به بغداد آمد و از رابط و وکیل بین امام زمان (ع) سؤال کرد. جناب [[ابوالقاسم حسین بن روح نوبختی\|حسین بن روح نوبختی]] را به وی معرفی کردند. به سوی او آمد و گفت: مالی را برای امام (ع) آورده‌ام، بگو که آن حضرت کجاست تا آن را به ایشان تسلیم کنم.

	حسین بن روح به او گفت: برو و مال خود را در دجله بینداز و نزد من برگرد. او رفت و آن را در دجله انداخت و بازگشت. همین که نشست، حسین بن روح به شخصی که کنارش نشسته بود، گفت: آن جعبه را به من بده. آن را به او داد؛ همان اموال بود، همان‌طور که قفل شده و هنوز آب آن نخشکیده بود!<ref>کمال‌الدین، ص ۶۵۳.</ref>		حسین بن روح به او گفت: برو و مال خود را در دجله بینداز و نزد من برگرد. او رفت و آن را در دجله انداخت و بازگشت. همین که نشست، حسین بن روح به شخصی که کنارش نشسته بود، گفت: آن جعبه را به من بده. آن را به او داد؛ همان اموال بود، همان‌طور که قفل شده و هنوز آب آن نخشکیده بود!<ref>کمال‌الدین، ص ۶۵۳.</ref>

کاربر:Mashhadi314

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 15:33:15 GMT

Saeed Mashhadi314 را باز کرد

انفال - آیه ۴۰

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 15:28:44 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	محمد بن یعقوب از علی بن ابراهیم از پدرش، از ابن ابی عمیر، از عمر بن اذینه، از محمد بن مسلم روایت نموده که گفت: به حضرت ابو جعفر باقر علیه السلام عرضه داشتم: معنی قول خداوند عز ذکره چیست که فرماید: و با آنان [کافران و معاندان] نبرد کنید تا اینکه هیچ فتنه و فسادی بر جای نماند و تمام دین از آن خدا شود .		محمد بن یعقوب از علی بن ابراهیم از پدرش، از ابن ابی عمیر، از عمر بن اذینه، از محمد بن مسلم روایت نموده که گفت: به حضرت ابو جعفر باقر علیه السلام عرضه داشتم: معنی قول خداوند عز ذکره چیست که فرماید: و با آنان [کافران و معاندان] نبرد کنید تا اینکه هیچ فتنه و فسادی بر جای نماند و تمام دین از آن خدا شود .

	فرمود: تأویل این آیه هنوز نیامده همانا رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به خاطر کار خودش و حاجت اصحابش بر ایشان رخصت داد پس اگر تأویل این آیه فرارسد هیچ عذری در ایمان نیاوردن از آنان پذیرفته نیست، بلکه کشته خواهند شد تا به یگانگی خدای عز و جل بگروند، و تا آنجا که هیچ شرکی نباشد.		فرمود: تأویل این آیه هنوز نیامده همانا [[حضرت محمد صلی الله علیه و آله\|رسول خدا]] صلى الله عليه وآله وسلم به خاطر کار خودش و حاجت اصحابش بر ایشان رخصت داد پس اگر تأویل این آیه فرارسد هیچ عذری در ایمان نیاوردن از آنان پذیرفته نیست، بلکه کشته خواهند شد تا به یگانگی خدای عز و جل بگروند، و تا آنجا که هیچ شرکی نباشد.

	العياشي بإسناده عن زراره قال: قال أبو عبد الله عليه السلام:		العياشي بإسناده عن زراره قال: قال أبو عبد الله عليه السلام:

مهدی علیه‌السلام، در قیام خود بر همه چیره میشود؛ بی آن که از کسی شکست بخورد

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 15:25:00 GMT

نمایش تغییرات

عين الحياة

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 15:21:24 GMT

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 = [[:رده:نام‌ها و القاب|نام‌ها و القاب]] - عین الحیاة =
-اصولاً "حياة"، علاوه بر معناي زندگى طبيعى ، يك معناي معنوي هم دارد كه آن هدايت و معرفت و عبوديت است كه حيات واقعى انسان ها در گرو دستيابي به آن است و كار پيامبران و اولياي الاهى رساندن انسان به اين حيات معنوي است.قرآن مى فرمايد:اي مومنان! اجابت كنيد دعوت خدا و رسول را كه شما را به چيزي كه موجب حيات شماست فرا مى خوانند"( يا ايها الذين امنوا استجيبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما يحييكم)٥. يعنى اگر حيات معنوي مى خواهيد بايد دعوت خدا و فرستادگانش را اجابت نماييد. حيات قلبي و روحانى فقط از اين طريق نصيب شما مى شود تا از مرگ جهل و كفر نجات يابيد؛ زمين مرده، همان قلب مرده است كه اسير جهل و كفر است و اين قلب مرده ، احياگري چون رسول و امام مى خواهد تا آن را با آب حياتبخش معرفت و علم از مردگي جهل نجات دهد و زنده نمايد.اين است كه امام، عين الحيات است؛چشمه زندگانى معنوي و حقيقي است.
+**«السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَيْنَ الْحَيَاةِ»**
-تعبير "عين الحيوة" يك ظرافت ديگر هم دارد و آن "چشمه آب زندگاني"است كه گويند اگر كسي از آن بنوشد حيات جاودان يابد؛ اگر كسي به دنبال آب زندگاني است كه با نوشيدن آن، حيات جاودان يابد، راهش اتصال به امام است تا با نوشيدن هدايت و علم از آن منبع لايزال الاهى، به جاودانگى برسد. راهش پيوند با ولي الله الاعظم(ع) است؛ آنان كه خضر وار در ظلمات زندگى به دنبال آب حيات رفتند، آن را يافتند و متعالي شدند؛ بايد تلاش كرد تا با امام كه "عين الحياة"است، پيوند گيريم تا حيات مان عين حيات آنان، جاودانه شود كه در زيارت عاشورا مى خوانيم:خدايا زندگى و حيات مرا، چونان زندگى محمد و آل محمد صلوات الله عليهم قرار ده:(اللهم اجعل محياي محيا محمد و آل محمد).جز اين راه ديگرى براي زندگاني حقيقي و جاوداني نيست.
+تعبیر «ماء» در آیه شریفه **«قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ»**؛ یعنی بگو اگر آب (چشمه‌ها و چاه‌ها و منابع آبی شما) در زمین فرو رود، چه کسی است که آب روان و گوارا را برای شما بیاورد؟<ref>ملک/۳۰.</ref> در مورد حضرت ولی عصر (ع) تأویل شده است.
-روايت شده كه بانوئي به بغداد آمد و از رابط و وكيل بين امام زمان(ع)سؤال کرد، جناب حسین بن روح نوبختى را به وی معرفی کردند. به سوی او آمد و گفت: مالی را برای امام (ع) آورده ام، بگو که آن حضرت کجاست تا آن را به ایشان تسلیم کنم.حسین بن روح  به او گفت: برو و مال خود را در دجله بیانداز و نزد من برگرد. او رفت و آن را در دجله انداخته و بازگشت. همین که نشست، حسین بن روح به شخصی که کنارش نشسته بود، گفت: آن جعبه را به من بده. آن را به او داد، همان اموال بود، همان طور که قفل شده و هنوز آب آن نخشکیده بود!٦ مقصودش آن بود که جایگاه کسی که تنها شعاعى از حضرت بقية الله به وی رسیده و جرعه ای از آن آب زندگانى و عین الحیات را چیشده به آن زن نشان دهد و كمالاتى را به او بنمایاند؛ تا به او گفته باشد که: من چونان خضرم که به عین الحیات واصل شده است و هر کس که به آن منبع بپیوندد، مانند من شود! امروز احدي جز حضرت بقية الله(ع) نيست كه چشمه آب حيات باشد و داراي انفاس قدسي مسيحائي كه قلب هاي مرده با پيوند با او زنده و شاداب شوند.
+«اگر امام شما غایب باشد، چه کسی برای شما امام ظاهر می‌فرستد که اخبار آسمان‌ها و زمین و حلال و حرام را برای شما بگوید؟»<ref>تفسیر نورالثقلین، ج ۱۰، ص ۱۶۸.</ref>
 [[رده:نام‌ها و القاب]]

مهدی علیه‌السلام، در قیام خود بر همه چیره میشود؛ بی آن که از کسی شکست بخورد

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 15:18:32 GMT

روایات درباره پیروزی و غلبه جهانی امام مهدی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۸
خط ۹:		خط ۹:
	=== ۱. وعده الهی در شب معراج ===		=== ۱. وعده الهی در شب معراج ===

	از پیامبر اکرم <small>صلّی‌الله‌علیه‌وآله</small> نقل است که خدای متعال در شب معراج درباره آخرین وصیّ رسول خاتم چنین فرمود:		از پیامبر اکرم <small>صلّی‌الله‌علیه‌وآله</small> نقل است که خدای متعال در شب معراج درباره آخرین وصیّ رسول خاتم چنین فرمود: <blockquote>سوگند به عزّت و جلالم... حتماً و حتماً زمین را با آخرین جانشینت، از دشمنانم پاک می‌سازم و به‌تحقیق، او را بر شرق و غرب زمین حکم‌روا می‌گردانم. بادها را به فرمانش آورده و گردن‌کشان سرسخت را در برابرش به زانو درمی‌آورم و او را با وسائلی به درجات بالا می‌برم. هرآینه با لشکر خویش یاری‌اش کنم و با فرشتگانم به او مدد رسانم تا آن‌که دعوتم را آشکار سازد و همه خلق بر یکتایی من هم‌داستان شوند. در آن زمان، حکومت او را دوام بخشم و تا روز قیامت روزگار را به کام دوستانم بگردانم.<ref>کمال‌الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۶.</ref></blockquote>متن عربی روایت:<blockquote>'''«وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي... لَأُطَهِّرَنَّ الْأَرْضَ بِآخِرِهِمْ مِنْ أَعْدَائِي وَ لَأُمَلِّكَنَّهُ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا وَ لَأُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّيَاحَ وَ لَأُذَلِّلَنَّ لَهُ الرِّقَابَ الصِّعَابَ وَ لَأُرَقِّيَنَّهُ فِي الْأَسْبَابِ وَ لَأَنْصُرَنَّهُ بِجُنْدِي وَ لَأُمِدَّنَّهُ بِمَلَائِكَتِي حَتَّى يُعْلِنَ دَعْوَتِي وَ يَجْمَعَ الْخَلْقَ عَلَى تَوْحِيدِي ثُمَّ لَأُدِيمَنَّ مُلْكَهُ وَ لَأُدَاوِلَنَّ الْأَيَّامَ بَيْنَ أَوْلِيَائِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ».'''</blockquote>

	<blockquote>
	سوگند به عزّت و جلالم... حتماً و حتماً زمین را با آخرین جانشینت، از دشمنانم پاک می‌سازم و به‌تحقیق، او را بر شرق و غرب زمین حکم‌روا می‌گردانم. بادها را به فرمانش آورده و گردن‌کشان سرسخت را در برابرش به زانو درمی‌آورم و او را با وسائلی به درجات بالا می‌برم. هرآینه با لشکر خویش یاری‌اش کنم و با فرشتگانم به او مدد رسانم تا آن‌که دعوتم را آشکار سازد و همه خلق بر یکتایی من هم‌داستان شوند. در آن زمان، حکومت او را دوام بخشم و تا روز قیامت روزگار را به کام دوستانم بگردانم.<ref>کمال‌الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۶.</ref>
	</blockquote>

	متن عربی روایت:

	<blockquote ~~dir="rtl"~~>
	«وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي... لَأُطَهِّرَنَّ الْأَرْضَ بِآخِرِهِمْ مِنْ أَعْدَائِي وَ لَأُمَلِّكَنَّهُ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا وَ لَأُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّيَاحَ وَ لَأُذَلِّلَنَّ لَهُ الرِّقَابَ الصِّعَابَ وَ لَأُرَقِّيَنَّهُ فِي الْأَسْبَابِ وَ لَأَنْصُرَنَّهُ بِجُنْدِي وَ لَأُمِدَّنَّهُ بِمَلَائِكَتِي حَتَّى يُعْلِنَ دَعْوَتِي وَ يَجْمَعَ الْخَلْقَ عَلَى تَوْحِيدِي ثُمَّ لَأُدِيمَنَّ مُلْكَهُ وَ لَأُدَاوِلَنَّ الْأَيَّامَ بَيْنَ أَوْلِيَائِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ».
	</blockquote>

	=== ۲. غلبه بر ادیان و دشمنان در خطبه غدیر ===		=== ۲. غلبه بر ادیان و دشمنان در خطبه غدیر ===

غائب

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 15:16:50 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۶
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	«السَّلَامُ عَلَی الْإِمَامِ الْعَالِمِ الْغَائِبِ عَنِ الْأَبْصَارِ وَ الْحَاضِرِ فِی الْأَمْصَارِ وَ الْغَائِبِ عَنِ الْعُیُونِ وَ الْحَاضِرِ فِی الْأَفْکَارِ».<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۹۳.</ref>		«السَّلَامُ عَلَی الْإِمَامِ الْعَالِمِ الْغَائِبِ عَنِ الْأَبْصَارِ وَ الْحَاضِرِ فِی الْأَمْصَارِ وَ الْغَائِبِ عَنِ الْعُیُونِ وَ الْحَاضِرِ فِی الْأَفْکَارِ».<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۹۳.</ref>

	همچنین در دعایی باارزش به نام دعای عبرات که از امام قائم (عجّ) روایت شده و در امور مهم و مشکلات بزرگ خوانده می‌شود، آمده است: پنهان از دیدگان، کسی که همیشه در شهرها حضور دارد ولی از چشم مردم پنهان می‌باشد، لیکن در اندیشه‌ها حضور دارد:		همچنین در دعایی باارزش به نام دعای عبرات که از امام [[قائم]] (عجّ) روایت شده و در امور مهم و مشکلات بزرگ خوانده می‌شود، آمده است: پنهان از دیدگان، کسی که همیشه در شهرها حضور دارد ولی از چشم مردم پنهان می‌باشد، لیکن در اندیشه‌ها حضور دارد:

	«الْغَائِبِ عَنِ الْأَبْصَارِ الْحَاضِرِ فِی الْأَمْصَارِ الْغَائِبِ عَنِ الْعُیُونِ الْحَاضِرِ فِی الْأَفْکَارِ».<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۳۸۵.</ref>		«الْغَائِبِ عَنِ الْأَبْصَارِ الْحَاضِرِ فِی الْأَمْصَارِ الْغَائِبِ عَنِ الْعُیُونِ الْحَاضِرِ فِی الْأَفْکَارِ».<ref>بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۳۸۵.</ref>

مهدی علیه‌السلام، در قیام خود بر همه چیره میشود؛ بی آن که از کسی شکست بخورد

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 15:16:02 GMT

۱. وعده الهی در شب معراج

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۶
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
	= [[رده:زندگینامه و مشخصات\|زندگینامه و مشخصات]] – مهدی <small>علیه‌السلام</small>، در قیام خود بر همه چیره می‌شود؛ بی‌آن‌که از کسی شکست بخورد =		= [[:رده:زندگینامه و مشخصات\|زندگینامه و مشخصات]] - مهدی <small>علیه‌السلام</small>، در قیام خود بر همه چیره می‌شود؛ بی‌آن‌که از کسی شکست بخورد =
			[[رده:زندگینامه و مشخصات\|زندگینامه و مشخصات]]
	از ویژگی‌های قائم موعود آن است که خداوند او را به هنگام قیامش، به طرز فوق‌العاده‌ای یاری می‌دهد و در هر نبردی پیروز می‌سازد تا آن‌که تمام سرزمین‌ها به دست او فتح شود و در تمام آن‌ها دین خدا حاکم شود. شکست‌ها و ناکامی‌های مدعیان مهدویت، یکی دیگر از نشانه‌های دروغین بودن آن‌ها و مایه تمایز ایشان از مهدی آل محمد <small>علیهم‌السلام</small> است.		از ویژگی‌های قائم موعود آن است که خداوند او را به هنگام قیامش، به طرز فوق‌العاده‌ای یاری می‌دهد و در هر نبردی پیروز می‌سازد تا آن‌که تمام سرزمین‌ها به دست او فتح شود و در تمام آن‌ها دین خدا حاکم شود. شکست‌ها و ناکامی‌های مدعیان مهدویت، یکی دیگر از نشانه‌های دروغین بودن آن‌ها و مایه تمایز ایشان از مهدی آل محمد <small>علیهم‌السلام</small> است.

خط ۱۲:		خط ۱۲:

	<blockquote>		<blockquote>
	سوگند به عزّت و جلالم... حتماً و حتماً زمین را با آخرین جانشینت، از دشمنانم پاک می‌سازم و به‌تحقیق، او را بر شرق و غرب زمین حکم‌روا می‌گردانم. بادها را به فرمانش آورده و گردن‌کشان سرسخت را در برابرش به زانو درمی‌آورم و او را با وسائلی به درجات بالا می‌برم. هرآینه با لشکر خویش یاری‌اش کنم و با فرشتگانم به او مدد رسانم تا آن‌که دعوتم را آشکار سازد و همه خلق بر یکتایی من هم‌داستان شوند. در آن زمان، حکومت او را دوام بخشم و تا روز قیامت روزگار را به کام دوستانم بگردانم.<ref ~~name="kamal"~~>کمال‌الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۶.</ref>		سوگند به عزّت و جلالم... حتماً و حتماً زمین را با آخرین جانشینت، از دشمنانم پاک می‌سازم و به‌تحقیق، او را بر شرق و غرب زمین حکم‌روا می‌گردانم. بادها را به فرمانش آورده و گردن‌کشان سرسخت را در برابرش به زانو درمی‌آورم و او را با وسائلی به درجات بالا می‌برم. هرآینه با لشکر خویش یاری‌اش کنم و با فرشتگانم به او مدد رسانم تا آن‌که دعوتم را آشکار سازد و همه خلق بر یکتایی من هم‌داستان شوند. در آن زمان، حکومت او را دوام بخشم و تا روز قیامت روزگار را به کام دوستانم بگردانم.<ref>کمال‌الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۶.</ref>
	</blockquote>		</blockquote>

غائب

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 15:07:39 GMT

مهدی علیه‌السلام، در قیام خود بر همه چیره میشود؛ بی آن که از کسی شکست بخورد

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 15:05:12 GMT

نمایش تغییرات

مهدی علیه‌السلام، در قیام خود بر همه چیره میشود؛ بی آن که از کسی شکست بخورد

Saeed — Thu, 15 Oct 2026 15:01:55 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «=زندگینامه و مشخصات - مهدی علیه‌السلام، در قیام خود بر همه چیره میشود؛ بی آن که از کسی شکست بخورد= از ویژگی‏های قائم موعود آن است که خداوند او را به هنگام قیامش، به طرز فوق‌‏العاده‏‌ای یاری می‏دهد و در هر نب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=[[:رده:زندگینامه و مشخصات|زندگینامه و مشخصات]] - مهدی علیه‌السلام، در قیام خود بر همه چیره میشود؛ بی آن که از کسی شکست بخورد=
از ویژگی‏های قائم موعود آن است که خداوند او را به هنگام قیامش، به طرز فوق‌‏العاده‏‌ای یاری می‏دهد و در هر نبردی او را پیروز می‏سازد تا آن که تمام سرزمین‏ها به دست او فتح شود و در تمام آن‏ها دین خدا حاکم شود. شکست‏ها و ناکامی‏های مدّعیان مهدویت یکی دیگر از نشانه‏های دروغین بودن آن‏ها و مایه تمایز ایشان از مهدی آل محمّد علیهم‌السلام است.

در کتاب «منتخب الاثر» ده‌ها روایت ذکر شده است که هر یک به نحوی مؤید این مضمون است.[1] در این جا به سه نمونه از رواياتي كه به قيام جهانگير امام مهدي عليه‌السلام دلالت دارد، اشاره می‏کنیم:

1. از پیامبر اکرم صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله نقل است که: خدای متعال در شب معراج در باره‌ی آخرین وصیّ رسول خاتم چنین فرمود:

سوگند به عزّت و جلالم... حتماً و حتماً زمین را با آخرین جانشینت، از دشمنانم پاک می‌سازم و به تحقیق، او را بر شرق و غرب زمین حکم‌روا می‌گردانم. بادها را به فرمانش آورده و گردنكشان سرسخت را در برابرش به زانو درمي‌آورم و او را با وسائطي به درجات بالا مي‌برم. هرآینه با لشکر خویش یاری‌اش کنم و با فرشتگانم به او مدد رسانم تا آن که دعوتم را آشكار سازد و همه خلق بر یکتایی من هم‌داستان شوند. در آن زمان، حکومت او را دوام بخشم و تا روز قیامت روزگار را به کام دوستانم بگردانم.[2]

2. پیام‌آور بزرگ خدا صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله در خطابه سرنوشت ساز غدیر، منشور دائمی امّت، درباره جانشینان خود و آخرینِ آن‏ها فرمودند:

... ای مردم! آن نور که خدا نازل کرد، در من جریان دارد؛ سپس در علی؛ آن گاه در نسل او جاری خواهد بود تا به آن قائم مهدی برسد؛ همو که تمام حقوق خدا و تمام حقوق ما را از ظالمان باز می‏ستاند... ای مردم! همانا من پیامبر خدایم و علی جانشین من است. آگاه باشید که آخرین امام از ما اهل بیت، همان به پا خیزنده هدایت شونده خواهد بود. بدانید که او بر همه‌ی ادیان چیره شود! بدانید که او از ظالمان انتقام گیرد! بدانید که او قلعه‏ها (و دژهای دشمنان) را فتح کند و منهدم سازد... بدانید که کسی بر او چیره نشود و احدی در مقابله با او یاری نگردد...[3]

3. جناب محمّد بن مسلم از امام باقر علیه‌السلام روایت می‏کند که در تفسیر آیه '''«'''أمَّنْ یُجیبُ المُضطَرَّ إذا دَعاهُ'''...»''' فرمودند:

این آیه درباره‌ي حضرت قائم علیه‌السلام نازل شده است. چون قیام کند، دستار به سر بندد و در کنار مقام ابراهیم به نماز ایستد و به درگاه خدایش تضرّع کند. پس (به پا خیزد و) هیچ گاه پرچمش شکست خورده باز نگردد. [4]

مرحوم ابن ابی‌زینب نعمانی که از علمای شیعه بوده و در نخستین قرن از غیبت کبرای امام عصر می‌زیسته است، در کتاب معروف خود "الغیبه" که به غیبت نعمانی مشهور است، به این ویژگی از امام مهدی اشاره کرده و بر مبنای آن استدلال می‌کند که مهدی فاطمی که در آن زمان پیروانش زیر نام مهدی به او وجانشینانش ارادت می‌ورزیدند،[5] نمی‌تواند موعود اسلام باشد، زیرا سپاه او در عین برخورداری از ساز و برگ فراوان در همه جبهه‌ها پیروزی نمی‌یافت و اساساً با وضع شکننده‌اش قدرت گسترش حکومتش را به خارج آفریقا نداشت. پس چگونه می‌توان او را مهدی‌ای دانست که با حکومت جهانگیر و سپاه شکستناپذیرش عدالت را در سراسر زمین می‌گسترد. نعمانی می‌نویسد:

پس نیك بیندیشید بدانچه این باطل‌گویان ادّعا مى‏كنند و این گروه دور از حقّ و بدعتگزار بدان افتخار مى‏نمایند كه آن كسى كه وصف او چنین است و حال و منزلتش نزد خداى عزّوجل بدین گونه است (که امام صادق عليه‌السلام افتخار می‌کرده اگر او را درک کند خدمتش نماید) کسی جز سرور آنان نیست.[6] این در حالی است كه چهار صد هزار اسب و اسب‌سوار گرداگردش را گرفتهاند و چهار هزار خدمتگار رومىّ و صقلبىّ‏[7] در قصرش به خدمتش مشغولند. اینک بنگرید كه آیا روایتى شنیده یا دیده‏اید یا از پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله و ائمّه طاهرین علیهم‌السّلام خبرى به شما رسیده است كه قائم به حقّ داراى چنین صفتى باشد كه ایشان او را بدان توصیف مى‏كنند؟ آیا از معصومین علیهم‌السّلام چنین نقل شده که آن حضرت ظهور مى‏كند و پس از ظهور، قیامش سالیان درازی به طول می‏انجامد؟ ببیند با آنکه او داراى چنان لشکر بزرگی است، سالهاست که ابو یزید اموىّ‏[8] با او درگیر است (و او نتوانسته ابو یزید را زمینگیر کند). یك بار ابویزید بر او چیره می‌گردد و او را شكست می‌دهد و بار دیگر او بر ابویزید پیروزى می‌یابد. ببینید که سالیانی است که پس از قیامش و محکم شدن و گسترش امرش خود را در اقامتگاه خود در مغرب حفظ کرده و دنیا همچنان به همان گونه كه از قبل بوده باقى مانده است؟ (کنایه از اینکه یک حکومت محلی برای خود دست و پا کرده و نتوانسته دنیا را فتح کند و کل زمین را از عدل و داد آکنده سازد و تازه در مورد همان حکومت محلی نیز نتوانسته خود را از شر مخالفان خود به کلی ایمن سازد.)

شما به كمك خرد خود اگر از بیمارى جنون در امان مانده باشد و به مدد تمیز خویش چنانچه از خواهشهاى نفس صافى باشد (یعنى با عقل و اندیشه فطرى خود) خواهید دانست كه خداوند كسى را كه داراى چنین وضعى باشد دور داشته است از اینكه او قائم به حقّ خداوند و یاور دینش و خلیفه در زمین او و تجدیدكننده شریعت پیامبرش صلّى اللَّه علیه و آله باشد، (یعنى دستش را از نیل به این مقام كوتاه ساخته است) پناه بر خدا از نابینائى و گنگى و حیرت و ناشنوائى. همانا این صفتى است ناسازگار با وصف خلیفه خداوند رحمان كه (چنان كه گذشت مقدّر شده تا) بر همه ادیان پیروز باشد و بر انس و جنّ غلبه كند، و ویژگى یافته باشد به علم و بیان، و حافظ بودن علوم قرآن و فرقان و شناخت تنزیل و تأویل و محكم و متشابه و خاصّ و عامّ و معانى آشكار و نهان و سایر معانى قرآن و تفسیرهاى آن و تأویلات آن و دقائق علوم آن و مشكلات اسرار آن و صفات بزرگ خدا كه در آن است و كسى كه جعفر بن محمّد الصّادق علیهماالسّلام در باره او مى‏فرماید: «من خود اگر او را در مى‏یافتم بدون شكّ همه عمرم او را خدمت مى‏كردم». و سپاس خداى را كه پروردگار جهانیان و در خور غایت سپاس و نهایت شكرگزارى است، به پاس نعمت جمیل ولایت و نور هدایت كه به ما ارزانى داشته است. از او خواستارم كه منّت‏هایش را به فضل و كرمش بر ما زیاده گرداند.[9]
----[1]. منتخب الاثر، باب 3، فصل 35 و 36 و باب 8، فصل 1.

[2]. كمال الدين و تمام النعمة، ج‏1، ص: 256؛ «وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي... لَأُطَهِّرَنَّ الْأَرْضَ بِآخِرِهِمْ مِنْ أَعْدَائِي وَ لَأُمَلِّكَنَّهُ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا وَ لَأُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّيَاحَ وَ لَأُذَلِّلَنَّ لَهُ الرِّقَابَ الصِّعَابَ وَ لَأُرَقِّيَنَّهُ‏ فِي‏ الْأَسْبَابِ‏ وَ لَأَنْصُرَنَّهُ بِجُنْدِي وَ لَأُمِدَّنَّهُ بِمَلَائِكَتِي حَتَّى يُعْلِنَ دَعْوَتِي وَ يَجْمَعَ الْخَلْقَ عَلَى تَوْحِيدِي ثُمَّ لَأُدِيمَنَّ مُلْكَهُ وَ لَأُدَاوِلَنَّ الْأَيَّامَ بَيْنَ أَوْلِيَائِي إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَة».

[3]. الإحتجاج على أهل اللجاج (طبرسی)، ج‏1، صص: 61 ، 63 و 64؛ «... معاشِرَ النّاسِ! اَلنّورُ مِنَ اللّهِ -عَزّ و جَلّ- فِیَّ مَسلوکٌ، ثُمّ فی علیٍّ ثُمَّ فِی النَّسلِ مِنهُ إلَی القائمِ المَهدیِّ الّذی یَأْخُذُ بِحَقِّ اللّهِ و بِکُلِّ حَقٍّ هُوَ لَنا... مَعاشِرَ النّاسِ! إنّی نَبِیٌّ و عَلیٌّ وَصیّی، ألا إنَّ خاتِمَ الأئمّةِ منَّا القائمُ المهدیُّ، ألا إنَّهُ الظّاهِرُ عَلَی الدّینِ، ألا إنَّهُ المُنتَقِمُ مِنَ الظّالِمین، ألا إنّهُ فاتِحُ الحُصونِ و هادِمُها... ألا إنَّهُ لا غالِبَ لَهُ و لا مَنصورَ عَلیه...».

[4]. تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة، ص: 399؛ «هذه نَزَلَتْ فِی القائمِ علیه‌السلام، إذا خَرَجَ تَعَمَّمَ و صَلَّی عِندَ المَقامِ و تَضَرَّعَ اِلی رَبِّهِ، فَلا تُرَدُّ لَهُ رایةٌ أبداً.»

[5]. وی از مدعیان مهدویت بود که حکومت فاطمیین را در آفریقا بنا نهاد.

[6]. مراد از سرور ایشان همان محمّد بن عبید اللَّه المهدى القائم بامر اللَّه دومین خلیفه فاطمی است. او از فرزندان اسماعیل ابن جعفر بن محمّد علیهماالسّلام است كه در سال 278 هـ ق. متولّد و در سال 334 هـ ق وفات یافت. و ممكن است منظور، فرزند او سومین خلیفه فاطمی باشد كه در سال 302 هـ ق متولّد و در سال 341 هـ ق وفات یافت (نقل از حاشیه ترجمه غفاری).

[7]. صقالبه: صقلاب معرب اسلاو- یكى از شعب نژاد قدیمى هندو اروپائى هستند كه در فاصله‌ي جبال اورال تا دریاى آدریاتیك در اروپاى شرقى و میانه به سر مى‏برند و داراى شعباتى است كه روس- بیلوروسى- یوگوسلاوى و بلغارى از آن جمله است. عدّه‏اى از آنان ساكن آسیا و عدّه‏اى ساكن روسیه، یوگوسلاوى، چك و اسلواكى و قسمتى از پروس و اتریش هستند، لكن در لسان عرب مطلقاً به بردگانى گفته مى‏شد كه جهت خدمت در سپاه از غرب آورده مى‏شوند، سرخ رو و داراى موى بور هستند، اعمّ از اینكه از نژاد اسلاو باشند یا نباشند.

[8] . بنا به تحقیق مرحوم غفاری، او ابویزید مخلّد بن كیداد است كه در دوران خلیفه فاطمی "القائم بامر اللَّه" خروج كرد و او را در پایتخت المهدیه محاصره كرد و جنگهاى متعدّدى فیما بین ایشان واقع شد كه گاه غالب و گاه مغلوب گردید و پاره‏اى او را دجّال خوانده‏اند. سرگذشت مفصّلى دارد. براى آگاهى از آن به تواریخ معتبر، فصل مربوط به حوادث سالهاى 330 تا 344 هجرى قمرى مراجعه شود.

[9]. الغیبة، نعمانی، ترجمه غفارى، ص: 348.

غائب

Vafa — Thu, 15 Oct 2026 14:41:41 GMT

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 = [[:رده:نام‌ها و القاب|نام‌ها و القاب]] - غائب =
-همچنین در یکی از زیارات جامعه این گونه به امام زمان (عجّ)سلام می دهیم: «السَّلَامُ عَلَی الْإِمَامِ الْعَالِمِ الْغَائِبِ عَنِ الْأَبْصَارِ وَ الْحَاضِرِ فِی الْأَمْصَارِ وَ الْغَائِبِ عَنِ الْعُیُون؛ سلام بر امام عالم و پنهان از دیده ها و حاضر در شهرها و پنهان از چشم ها»٣؛  و نيز در صلوات به امام زمان (ع) می خوانیم: خدایا درود بفرست بر محمّد و اهل بیت ایشان، و درود بفرست بر جانشین امام عسکری (ع) و وارث او که به امر تو قیام خواهد کرد، او که در بین خلق پنهان و غایب است: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ صَلِّ عَلَی وَلِیِّ الْحَسَنِ وَ وَصِیِّهِ وَ وَارِثِهِ الْقَائِمِ بِأَمْرِکَ وَ الْغَائِبِ فِی خَلْقِکَ وَ الْمُنْتَظِرِ لِإِذْنِک»٤. در دعای شب نیمه شعبان که در کتاب بلدالأمین نقل شده نيز می خوانیم: «الْعَلَمُ النُّورُ فِی طَخْیَاءِ الدَّیْجُورِ الْغَائِبُ الْمَسْتُورُ؛ رهنمای نور معرفت در این شب تاریک عالم، همان امام غایب پنهان از نظرها»٥.
+== ویژگی‌های غیبت امام مهدی (عج) ==
-نكته بسيار مهم در مورد غائب بودن امام اين است كه معناي غيبت در برابر ظهور است به اين معنا كه امام، ظاهر نيست يعنى ديده نمى شود يا ديده مى شود ولي شناخته نمى شود و اين ابداً به معناى عدم حضور نيست بلكه ايشان «حاضر» است و حضور دارد.همچنان که در یکی از زیارت های جامعه آمده است:سلام بر آن امامی که از دیده ها پنهان، امّا در شهرها حاضر است. از چشم ها غایب، امّا در خاطره ها حاضر است(السَّلَامُ عَلَی الْإِمَامِ الْعَالِمِ الْغَائِبِ عَنِ الْأَبْصَارِ وَ الْحَاضِرِ فِی الْأَمْصَارِ وَ الْغَائِبِ عَنِ الْعُیُونِ وَ الْحَاضِرِ فِی الْأَفْکَارِ)٦. همچنین در دعایی با ارزش به نام دعاي عبرات که از امام قائم (عجّ) روایت شده و در امور مهمّ و مشکلات بزرگ خوانده می شود، آمده است: پنهان از دیدگان، کسی که همیشه در شهرها حضور دارد ولی از چشم مردم پنهان می باشد، لیکن در اندیشه ها حضور دارد(الْغَائِبِ عَنِ الْأَبْصَارِ الْحَاضِرِ فِی الْأَمْصَارِ الْغَائِبِ عَنِ الْعُیُونِ الْحَاضِرِ فِی الْأَفْکَار)٧.
+**«هُوَ الطَّرِیدُ الْوَحِیدُ الْغَرِیبُ الْغَائِبُ عَنْ أَهْلِهِ الْمَوْتُورُ بِأَبِیهِ»**؛
-بنابراين غائب بودن امام به معناي ديده نشدن يا ديده شدن و شناخته نشدن است چنانكه در روايت امام صادق(ع) است كه فرمود:به خدا قسم صاحب این امر، هر ساله در موسم حجّ حاضر شده، مردم را می بیند و می شناسد، مردم هم آن حضرت را می بینند، امّا نمی شناسند(وَ اللهِ إِنَّ صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ لَیَحْضُرُ الْمَوْسِمَ کُلَّ سَنَهٍ یَرَی النَّاسَ وَ یَعْرِفُهُمْ وَ یَرَوْنَهُ وَ لَا یَعْرِفُونَه)٨. ابوبصیر روایتی را نقل می کند که مردي آفریقایی نزد امام محمد باقر(ع)آمد و امام هم اخباری را از خانواده وی دادند و فرمودند: آیا می پندارید برای ما با شما، چشمانی نظاره گر و گوش هایی شنوا وجود ندارد؟ چه پندار نادرستی؛ به خدا قسم بر ما هیچ چیزی از اعمال شما پنهان نیست. پس همه ما را حاضر در نزد خود بدانید و خود را به کارهای پسندیده عادت دهید و اهل کارهای نیک شوید تا به آن شناخته شوید٩.علامه مجلسي ، بر حضور علمى امام تاكيد نموده و مى گويد منظور روايت اين است كه بدانید که همه ما نزد شما حاضر هستیم به وسیله علمی که داریم١٠.
+پدر بزرگوار امام زمان، حضرت امام حسن عسکری (ع)، در ضمن یک حدیث طولانی فرمودند: مثل او در این امت، مثل حضرت خضر و ذی‌القرنین است. به خدا سوگند از دیده‌ها غائب می‌شود؛ یک غیبت طولانی و دراز که از هلاکت نجات پیدا نمی‌کند به‌جز کسی که خدایش او را در اعتقاد بر امامت او ثابت و استوار نگه دارد و او را برای دعا به تعجیل فرج او موفق بدارد.<ref>کمال‌الدین، ج ۲، ص ۸۱.</ref>
 [[رده:نام‌ها و القاب]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - غائب =		= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - غائب =

	«غائب» از القاب مختص و مشهور حضرت مهدی عجّل الله فرجه در متون اسلامی است؛ زیرا در بین ائمه اطهار فقط امام مهدی (ع) در غیبت به سر می‌برند. در فلسفه این غیبت طولانی، نظرات مختلفی ارائه شده که اصلی‌ترین آن‌ها این است که غیبت امام، سری از اسرار الهی می‌باشد.		«غائب» از القاب مختص و مشهور حضرت مهدی عجّل الله فرجه در متون اسلامی است؛ زیرا در بین ائمه اطهار فقط امام مهدی (ع) در [[غیبت]] به سر می‌برند. در فلسفه این غیبت طولانی، نظرات مختلفی ارائه شده که اصلی‌ترین آن‌ها این است که غیبت امام، سری از اسرار الهی می‌باشد.

	== ویژگی‌های غیبت امام مهدی (عج) ==		== ویژگی‌های غیبت امام مهدی (عج) ==
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	او طردشده، تنها، غریب و پنهان از اهلش می‌باشد و هنوز انتقام خون پدرش را نگرفته است.<ref>بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۱؛ کمال‌الدین، ج ۲، ص ۱۳۸.</ref>		او طردشده، تنها، غریب و پنهان از اهلش می‌باشد و هنوز انتقام خون پدرش را نگرفته است.<ref>بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۱؛ کمال‌الدین، ج ۲، ص ۱۳۸.</ref>

	پدر بزرگوار امام ~~زمان،~~ حضرت امام حسن عسکری (ع)، در ضمن یک حدیث طولانی فرمودند: مثل او در این امت، مثل حضرت خضر و ذی‌القرنین است. به خدا سوگند از دیده‌ها غائب می‌شود؛ یک غیبت طولانی و دراز که از هلاکت نجات پیدا نمی‌کند به‌جز کسی که خدایش او را در اعتقاد بر امامت او ثابت و استوار نگه دارد و او را برای دعا به تعجیل فرج او موفق بدارد.<ref>کمال‌الدین، ج ۲، ص ۸۱.</ref>		پدر بزرگوار [[امام زمان]]، حضرت [[حسن عسکری علیه‌السلام\|امام حسن عسکری]] (ع)، در ضمن یک حدیث طولانی فرمودند: مثل او در این امت، مثل حضرت خضر و ذی‌القرنین است. به خدا سوگند از دیده‌ها غائب می‌شود؛ یک [[غیبت کبری\|غیبت طولانی]] و دراز که از هلاکت نجات پیدا نمی‌کند به‌جز کسی که خدایش او را در اعتقاد بر امامت او ثابت و استوار نگه دارد و او را برای دعا به تعجیل فرج او موفق بدارد.<ref>کمال‌الدین، ج ۲، ص ۸۱.</ref>

	همچنین در یکی از زیارات جامعه این‌گونه به امام زمان (عجّ) سلام می‌دهیم:		همچنین در یکی از زیارات جامعه این‌گونه به امام زمان (عجّ) سلام می‌دهیم:
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	سلام بر امام عالم و پنهان از دیده‌ها و حاضر در شهرها و پنهان از چشم‌ها.<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۹۳.</ref>		سلام بر امام عالم و پنهان از دیده‌ها و حاضر در شهرها و پنهان از چشم‌ها.<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۹۳.</ref>

	و نیز در صلوات به امام زمان (ع) می‌خوانیم: خدایا درود بفرست بر محمد و اهل‌بیت ایشان، و درود بفرست بر جانشین امام عسکری (ع) و وارث او که به امر تو قیام خواهد کرد؛ او که در بین خلق پنهان و غایب است:		و نیز در صلوات به امام زمان (ع) می‌خوانیم: خدایا درود بفرست بر [[حضرت محمد صلی الله علیه و آله\|محمد]] و اهل‌بیت ایشان، و درود بفرست بر جانشین امام عسکری (ع) و وارث او که به امر تو قیام خواهد کرد؛ او که در بین خلق پنهان و غایب است:

	«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ صَلِّ عَلَی وَلِیِّ الْحَسَنِ وَ وَصِیِّهِ وَ وَارِثِهِ الْقَائِمِ بِأَمْرِکَ وَ الْغَائِبِ فِی خَلْقِکَ وَ الْمُنْتَظِرِ لِإِذْنِکَ».<ref>همان، ج ۹۹، ص ۱۰۲.</ref>		«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ صَلِّ عَلَی وَلِیِّ الْحَسَنِ وَ وَصِیِّهِ وَ وَارِثِهِ الْقَائِمِ بِأَمْرِکَ وَ الْغَائِبِ فِی خَلْقِکَ وَ الْمُنْتَظِرِ لِإِذْنِکَ».<ref>همان، ج ۹۹، ص ۱۰۲.</ref>

	در دعای شب نیمه شعبان که در کتاب بلدالأمین نقل شده نیز می‌خوانیم:		در دعای شب [[نیمه شعبان]] که در کتاب بلدالأمین نقل شده نیز می‌خوانیم:

	«الْعَلَمُ النُّورُ فِی طَخْیَاءِ الدَّیْجُورِ الْغَائِبُ الْمَسْتُورُ»؛		«الْعَلَمُ النُّورُ فِی طَخْیَاءِ الدَّیْجُورِ الْغَائِبُ الْمَسْتُورُ»؛
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	== غیبت به معنای عدم حضور نیست ==		== غیبت به معنای عدم حضور نیست ==

	نکته بسیار مهم در مورد غائب بودن امام این است که معنای غیبت در برابر ظهور است؛ به این معنا که امام ظاهر نیست؛ یعنی دیده نمی‌شود یا دیده می‌شود ولی شناخته نمی‌شود. این ابداً به معنای عدم حضور نیست، بلکه ایشان «حاضر» است و حضور دارد.		نکته بسیار مهم در مورد غائب بودن امام این است که معنای غیبت در برابر [[ظهور]] است؛ به این معنا که امام ظاهر نیست؛ یعنی دیده نمی‌شود یا دیده می‌شود ولی شناخته نمی‌شود. این ابداً به معنای عدم حضور نیست، بلکه ایشان «حاضر» است و حضور دارد.

	همچنان‌که در یکی از زیارت‌های جامعه آمده است: سلام بر آن امامی که از دیده‌ها پنهان، اما در شهرها حاضر است؛ از چشم‌ها غایب، اما در خاطره‌ها حاضر است:		همچنان‌که در یکی از زیارت‌های جامعه آمده است: سلام بر آن امامی که از دیده‌ها پنهان، اما در شهرها حاضر است؛ از چشم‌ها غایب، اما در خاطره‌ها حاضر است: