نمایش مبدأ برای حاج ملّاباقر بهبهانی

= [[:رده:تشرفات و ملاقات ها|تشرفات و ملاقات ها]] - حاج ملّاباقر بهبهانی =
درست‌کار پرهیزکار پارسا و پژوهش‌گر، مرحوم حاج ملّاباقر بهبهانی، مجاور نجف اشرف به صورت شفاهی برای من نقل کرد، و نیز در کتاب الدّمعة السّاکبة، در ضمن احوال حضرت حجّت <small>علیه‌السلام</small> نگاشته است:

از معجزات آن حضرت که خود مشاهده کردم این است که فرزندم علی‌محمّد که تنها پسرم بود، مریض شد و روز به روز بیماری‌اش بیشتر می‌شد و بر حزن و اندوه من می‌افزود.

تا آن‌که مردم از درمان او ناامید شدند و علما و سادات در اوقات اجابت دعا برای او طلب شفا می‌کردند. تا آن‌که شب یازدهمِ ناخوشی او شد. بیماری‌اش سخت و حالش سنگین شد و اضطرابش فراوان و التهابش شدید. پس راه چاره بر من بسته شد و به حضرت قائم <small>علیه‌السلام</small> پناهنده شدم.

با آشفتگی و بی‌تابی از کنار پسرم بیرون رفتم و به بام خانه بالا رفتم و با بی‌قراری به آن حضرت متوسّل شدم و با خواری و بینوایی می‌گفتم: یا صاحب الزّمان اغثنی! یا صاحب الزّمان ادرکنی!

و خود را به خاک درماندگی و بیچارگی مالیدم و پایین آمدم. نزد پسرم رفتم و در برابر او نشستم، دیدم نفَسش متعادل گشته و حواسش به جاست و عرق او را فراگرفته است. پس خدای را برای این نعمت بزرگ شکر کردم.<ref>ر.ک: جنّة المأوی / ۱۳۳ و ۱۳۴ (حکایت ۵۱). (نسخه‌ی چاپی الدّمعة السّاکبة با بخش امام حسن عسکری <small>علیه‌السلام</small> پایان می‌یابد و محقّق آن به نسخه‌ی خطّی قسمت امام زمان <small>علیه‌السلام</small> دست نیافته است.)</ref>


نجم ثاقب - باب هفتم: حکایات تشرّف‌یافتگان

== پانویس ==
[[رده:تشرفات و ملاقات ها]]