نمایش مبدأ برای سیّدجعفر و سیّدباقر قزوینی در مسجد سهله

= [[:رده:تشرفات و ملاقات ها|تشرفات و ملاقات ها]] - سیّدجعفر و سیّدباقر قزوینی در مسجد سهله =
نیز ایشان از جناب شیخ باقر کاظمی، از سیّدجعفر، پسر سیّد بزرگوار شریف، سیّدباقر قزوینی، صاحب کرامات درخشان <small>قدّس‌الله‌روحه</small> نقل کرد و گفت:

با پدرم به مسجد سهله می‌رفتیم. نزدیک مسجد که رسیدیم، به او گفتم: این سخنان که از مردم می‌شنوم که هر کس چهل شب چهارشنبه به مسجد سهله بیاید، حتماً حضرت مهدی <small>علیه‌السلام</small> را می‌بیند، به نظرم اصل و ریشه‌ای ندارد.

پس با خشم به من روی کرد و گفت: چرا اصل ندارد؟! چون تو (مدرکش را) ندیدی؟ آیا هر چیزی که تو آن را ندیدی ریشه‌ای ندارد؟

و بسیار مرا سرزنش کرد به گونه‌ای که از گفته‌ی خود پشیمان شدم. پس داخل مسجد شدیم و مسجد خالی از مردم بود.

وقتی که در وسط مسجد ایستاد تا دو رکعت نماز عمل استجاره را به‌جاآورد، شخصی از طرف مقام حجّت <small>علیه‌السلام</small> به سمت او آمد و از کنار او گذشت. پدرم به او سلام کرد و با او دست داد. آن‌گاه پدرم رو به من گفت: پس ایشان کیست؟!

گفتم: آیا او [[مهدی]] <small>علیه‌السلام</small> است؟

فرمود: پس کیست؟!

پس به دنبال آن جناب دویدم امّا هیچ کس را نه در مسجد و نه بیرون از آن ندیدم.<ref>ر.ک: جنّة المأوی / ۷۱ و ۷۲ (حکایت ۱۷).</ref>


نجم ثاقب - باب هفتم: حکایات تشرّف‌یافتگان

== پانویس ==
[[رده:تشرفات و ملاقات ها]]