http://wikimahdi.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%DA%AF%D9%88_%D8%A8%D8%B3%D9%88%D8%B2_%DA%A9%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%91_%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87_%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AFبگو بسوز که مهدیّ دین پناه رسید - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-07T08:29:46Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.39.11http://wikimahdi.com/index.php?title=%D8%A8%DA%AF%D9%88_%D8%A8%D8%B3%D9%88%D8%B2_%DA%A9%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%91_%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87_%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF&diff=442&oldid=prevVafa: صفحهای تازه حاوی «'''مهدیّ دین پناه''' بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید نویدِ فتح و بشارت به م...» ایجاد کرد2023-11-23T15:26:01Z<p>صفحهای تازه حاوی «'''مهدیّ دین پناه''' بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید نویدِ فتح و بشارت به م...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>'''مهدیّ دین پناه''' <br />
<br />
<br />
<br />
بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید<br />
<br />
نویدِ فتح و بشارت به مِهر و ماه رسید<br />
<br />
جمالِ بخت ز رویِ ظفر نقاب انداخت<br />
<br />
کمالِ عدل به فریادِ دادخواه رسید<br />
<br />
سپهر، دور خوش اکنون کُنَد که ماه آمد<br />
<br />
جهان به کامِ دل اکنون رسد که شاه رسید<br />
<br />
ز قاطعانِ طریق این زمان شوند ایمن<br />
<br />
قوافلِ دل و دانش که مَرد راه رسید<br />
<br />
عزیزِ مصر به رغمِ برادران غیور<br />
<br />
ز قعرِ چاه برآمد به اوجِ ماه رسید<br />
<br />
کجاست صوفیِ دَجّالِ فِعلِ مُلِحدشکل<br />
<br />
بگو بسوز، که مهدیِّ دین پناه رسید۱<br />
<br />
صبا بگو که چهها بر سرم در این غمِ عشق<br />
<br />
ز آتشِ دلِ سوزان و دودِ آه رسید<br />
<br />
ز شوقِ رویِ تو شاها بدین اسیرِ فراق<br />
<br />
همان رسید کز آتش به برگِ کاه رسید<br />
<br />
مرو به خواب که حافظ به بارگاهِ قبول<br />
<br />
ز وِردِ نیمْ شب و درسِ صبحگاه رسید<br />
<br />
<br />
فیض کاشانی:<br />
<br />
بیا که رایت آن نائب إله رسید<br />
<br />
نوید فتح و بشارت به مهر و ماه رسید<br />
<br />
جمال بخت ز روی ظفر نقاب انداخت<br />
<br />
کمال عدل به فریاد دادخواه رسید<br />
<br />
سپهر دور خوش اکنون زند که ماه آمد<br />
<br />
جهان به کام دل اکنون شود که شاه رسید<br />
<br />
ز قاطعان طریق این زمان شود ایمن<br />
<br />
قوافل دل و دانش که مرد راه رسید<br />
<br />
عزیز مصر به رغم برادران غیور<br />
<br />
ز قعر چاه برآمد به اوج جاه رسید<br />
<br />
کجاست دشمن دجال فعل ملحد شکل<br />
<br />
بگو بسوز که مهدیّ دین پناه رسید<br />
<br />
صبا بگو که چها بر سرم ز فرقت تو<br />
<br />
ز آتش دل سوزان و دود آه رسید<br />
<br />
ز شوق روی تو جانا بدین اسیر فراق<br />
<br />
همان رسید که ز آتش به روی کاه رسید<br />
<br />
غزل خوش آمد و منصور بود و نور نداشت<br />
<br />
چو در ثنای تو خواندم به مهر و ماه رسید<br />
<br />
به هر که هرچه رسید از سعادت و اقبال<br />
<br />
ز یمن ورد شب و درس صبحگاه رسید<br />
<br />
ز یمن ورد شب و درس صبحگاهی فیض<br />
<br />
شناخت آل نبی را به عِزّ و جاه رسید<br />
<br />
<nowiki>----------</nowiki><br />
<br />
حافظ امید موعود، عبدالحسین فخاری<br />
----۱. این جا دیگر حافظ برای بار اول و آخر، محبوب خود را نام برده است: «مهدی دین پناه» که درود خداوند بر او باد! صفت «دین پناه »که لقب موعود شمرده است، بسیار حائز اهمیت است: دین، تنها در پناه او حفظ می شود و از دستبرد و تحریف و گزند منحرفان، مصون می ماند؛ او پناه دین خداست و شاخص دین واقعی است؛ او مرد راه است که قافله دل ها و دانش ها را از دزدان راه، حفظ می کند و عزیز مصر است که به رغم حسادت برادران، از قعر چاه به اوج ماه می رسد و راه انحراف صوفیان دجال صفت و الحاد پیشه را با آمدن خود مسدود می سازد و حافظ عاشق دلخسته اوست و این همه را از دعای نیمه شب و دروس صبحگاهی(نیایش و دانش) خویش به دست آورده است!</div>Vafa