حج - آیه ۴۱ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Admini در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۸

2025-01-08T17:08:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۸
خط ۸:		خط ۸:
	«فهذه<ref>[در مأخذ: و هذه.]</ref> [الآیة] لآل محمّد <small>علیهم‌السلام</small> إلی آخر الآیة، و المهدی و أصحابه یملّکهم اللّه مشارق الأرض و مغاربها و یظهر الدّین و یمیت اللّه به و أصحابه البدع و الباطل کما أمات السّفهة<ref>[در مأخذ: السفّه.]</ref> الحقّ حتّی لا یری أثر الظّلم<ref>[در مأخذ: أثر للظّلم.] (۴ و ۵). تفسیر قمی ۲: ۸۷. در بحار الأنوار ۵۱: ۴۷ و کنز الدّقائق ۹: ۱۱۰، لآل محمّد <small>علیهم‌السلام</small> إلی آخر الأئمّة <small>علیهم‌السلام</small> آمده است که مؤیّد نادرست بودن کلمه‌ی الآیة در نسخه‌ی مطبوع تفسیر قمی است (مترجم).</ref> (و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر).»</blockquote>علی بن ابراهيم: گوید: در روایت ابوالجارود است از حضرت ابوجعفر باقر <small>عليه‌السلام</small> درباره قول خداوند کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده که [این آیه] برای آل محمد <small>عليهم‌السلام</small> است تا آخر آیه، و خداوند حضرت مهدی و اصحابش را مالک و مسلط بر مشارق و مغارب زمین خواهد ساخت، و دین را آشکار و غالب خواهد فرمود، و خداوند به او و به دست أصحابش بدعتها و باطل را از بین خواهد برد، همچنان که سفيهان حق را ميرانده باشند، تا جائیکه اثری از ظلم دیده نشود، در امر به معروف و نهی از منکر نمایند.		«فهذه<ref>[در مأخذ: و هذه.]</ref> [الآیة] لآل محمّد <small>علیهم‌السلام</small> إلی آخر الآیة، و المهدی و أصحابه یملّکهم اللّه مشارق الأرض و مغاربها و یظهر الدّین و یمیت اللّه به و أصحابه البدع و الباطل کما أمات السّفهة<ref>[در مأخذ: السفّه.]</ref> الحقّ حتّی لا یری أثر الظّلم<ref>[در مأخذ: أثر للظّلم.] (۴ و ۵). تفسیر قمی ۲: ۸۷. در بحار الأنوار ۵۱: ۴۷ و کنز الدّقائق ۹: ۱۱۰، لآل محمّد <small>علیهم‌السلام</small> إلی آخر الأئمّة <small>علیهم‌السلام</small> آمده است که مؤیّد نادرست بودن کلمه‌ی الآیة در نسخه‌ی مطبوع تفسیر قمی است (مترجم).</ref> (و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر).»</blockquote>علی بن ابراهيم: گوید: در روایت ابوالجارود است از حضرت ابوجعفر باقر <small>عليه‌السلام</small> درباره قول خداوند کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده که [این آیه] برای آل محمد <small>عليهم‌السلام</small> است تا آخر آیه، و خداوند حضرت مهدی و اصحابش را مالک و مسلط بر مشارق و مغارب زمین خواهد ساخت، و دین را آشکار و غالب خواهد فرمود، و خداوند به او و به دست أصحابش بدعتها و باطل را از بین خواهد برد، همچنان که سفيهان حق را ميرانده باشند، تا جائیکه اثری از ظلم دیده نشود، در امر به معروف و نهی از منکر نمایند.

	(و نیز روایت آمده که این آیه درباره آل محمد <small>عليهم‌السلام</small> است، و آن روایت در کتاب البرهان ذکر گردیده).		(و نیز روایت آمده که این آیه درباره آل محمد <small>عليهم‌السلام</small> است، و آن روایت در کتاب البرهان ذکر گردیده).<ref>سیمای حضرت مهدی در قرآن، [[هاشم بن سلیمان بحرانی]]، قائمیه اصفهان ص ۲۵۴</ref>

	سیمای حضرت مهدی در قرآن، هاشم بن سلیمان ~~بحرانی،~~ قائمیه اصفهان ص ۲۵۴

	== پانویس ==		== پانویس ==

Admini در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۶

2025-01-08T17:06:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۶
خط ۲:		خط ۲:

	== '''«الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ»'''<ref>حج (۲۲): ۴۲.</ref> ==		== '''«الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ»'''<ref>حج (۲۲): ۴۲.</ref> ==
	کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده و به معروف امر نموده و از منکر نهی کنند و عاقبت کارها به دست خداوند است.		کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده و به معروف امر نموده و از منکر نهی کنند و عاقبت کارها به دست خداوند است.<blockquote>محمّد بن العبّاس، قال: حدّثنا محمّد بن الحسین بن حمید، عن جعفر ابن عبد اللّه (الکوفیّ)، عن کثیر بن عیّاش، عن أبی الجارود، عن أبی جعفر <small>علیه‌السلام</small> فی قوله عزّوجلّ: '''الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ''' قال:

	~~محمّد~~ بن ~~العبّاس، قال~~: ~~حدّثنا محمّد~~ بن ~~الحسین~~ بن حمید، عن جعفر ~~ابن عبد اللّه~~ (~~الکوفیّ~~)، عن کثیر بن ~~عیّاش، عن~~ أبی ~~الجارود،~~ عن أبی جعفر <small>علیه‌السلام</small> فی قوله ~~عزّوجلّ~~: '''الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ ~~وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ~~''' ~~قال~~:		«هذه [الآیة] لآل محمّد، المهدی <small>علیه‌السلام</small> و أصحابه، یملّکهم اللّه مشارق الأرض و مغاربها و یظهر الدّین، و یمیت اللّه عزّوجلّ به و بأصحابه البدع و الباطل کما أمات السّفهة الحقّ حتّی لا یری أثر من الظّلم، و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ.»<ref>تأویل الآیات الظّاهرة ۱: ۳۴۳- ۳۴۴.</ref></blockquote>محمد بن العباس گوید: محمد بن الحسين بن حمید، از جعفر بن عبدالله (کوفی)، از کثیر بن عياش، از ابوالجارود از امام ابوجعفر باقر <small>عليه‌السلام</small> برایمان حدیث آورد که آن جناب درباره فرموده خدای عزوجل: و کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زكات [به مستحق] بخشیده و به معروف امر نموده و از منکر نهی کنند و عاقبت کارها به دست خداوند است فرمود: این برای آل محمد است مهدی <small>عليه‌السلام</small> و اصحاب او، خداوند متعال مشارق و مغارب زمین را به تصرف آنها درآورد، و دین را آشکار سازد، و خداوند متعال به وسيله او و یارانش بدعتها و باطل را از بین می‌برد، همچنانکه سفیهان، حق را میرانده باشند، تا جائی که اثری از ظلم دیده نشود و امر به معروف و نهی از منکر خواهند نمود و آخر کارها به دست خدا است».<blockquote>علیّ بن إبراهیم، قال: فی روایة أبی الجارود عن أبی جعفر <small>علیه‌السلام</small> [فی قوله:] '''الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ''':

	«هذه [الآیة] لآل محمّد، المهدی <small>علیه‌السلام</small> و أصحابه، یملّکهم اللّه مشارق الأرض و مغاربها و یظهر الدّین، و یمیت اللّه عزّوجلّ به و بأصحابه البدع و الباطل کما أمات السّفهة الحقّ حتّی لا یری أثر من الظّلم، و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ.»<ref>تأویل الآیات الظّاهرة ۱: ۳۴۳- ۳۴۴.</ref>		«فهذه<ref>[در مأخذ: و هذه.]</ref> [الآیة] لآل محمّد <small>علیهم‌السلام</small> إلی آخر الآیة، و المهدی و أصحابه یملّکهم اللّه مشارق الأرض و مغاربها و یظهر الدّین و یمیت اللّه به و أصحابه البدع و الباطل کما أمات السّفهة<ref>[در مأخذ: السفّه.]</ref> الحقّ حتّی لا یری أثر الظّلم<ref>[در مأخذ: أثر للظّلم.] (۴ و ۵). تفسیر قمی ۲: ۸۷. در بحار الأنوار ۵۱: ۴۷ و کنز الدّقائق ۹: ۱۱۰، لآل محمّد <small>علیهم‌السلام</small> إلی آخر الأئمّة <small>علیهم‌السلام</small> آمده است که مؤیّد نادرست بودن کلمه‌ی الآیة در نسخه‌ی مطبوع تفسیر قمی است (مترجم).</ref> (و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر).»</blockquote>علی بن ابراهيم: گوید: در روایت ابوالجارود است از حضرت ابوجعفر باقر <small>عليه‌السلام</small> درباره قول خداوند کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده که [این آیه] برای آل محمد <small>عليهم‌السلام</small> است تا آخر آیه، و خداوند حضرت مهدی و اصحابش را مالک و مسلط بر مشارق و مغارب زمین خواهد ساخت، و دین را آشکار و غالب خواهد فرمود، و خداوند به او و به دست أصحابش بدعتها و باطل را از بین خواهد برد، همچنان که سفيهان حق را ميرانده باشند، تا جائیکه اثری از ظلم دیده نشود، در امر به معروف و نهی از منکر نمایند.

	محمد بن العباس گوید: محمد بن الحسين بن حمید، از جعفر بن عبدالله (کوفی)، از کثیر بن عياش، از ابوالجارود از امام ابوجعفر باقر <small>عليه‌السلام</small> برایمان حدیث آورد که آن جناب درباره فرموده خدای عزوجل: و کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زكات [به مستحق] بخشیده و به معروف امر نموده و از منکر نهی کنند و عاقبت کارها به دست خداوند است فرمود: این برای آل محمد است مهدی <small>عليه‌السلام</small> و اصحاب او، خداوند متعال مشارق و مغارب زمین را به تصرف آنها درآورد، و دین را آشکار سازد، و خداوند متعال به وسيله او و یارانش بدعتها و باطل را از بین می‌برد، همچنانکه سفیهان، حق را میرانده باشند، تا جائی که اثری از ظلم دیده نشود و امر به معروف و نهی از منکر خواهند نمود و آخر کارها به دست خدا است».

	علیّ بن إبراهیم، قال: فی روایة أبی الجارود عن أبی جعفر <small>علیه‌السلام</small> [فی قوله:] '''الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ''':

	«فهذه<ref>[در مأخذ: و هذه.]</ref> [الآیة] لآل محمّد <small>علیهم‌السلام</small> إلی آخر الآیة، و المهدی و أصحابه یملّکهم اللّه مشارق الأرض و مغاربها و یظهر الدّین و یمیت اللّه به و أصحابه البدع و الباطل کما أمات السّفهة<ref>[در مأخذ: السفّه.]</ref> الحقّ حتّی لا یری أثر الظّلم<ref>[در مأخذ: أثر للظّلم.] (۴ و ۵). تفسیر قمی ۲: ۸۷. در بحار الأنوار ۵۱: ۴۷ و کنز الدّقائق ۹: ۱۱۰، لآل محمّد <small>علیهم‌السلام</small> إلی آخر الأئمّة <small>علیهم‌السلام</small> آمده است که مؤیّد نادرست بودن کلمه‌ی الآیة در نسخه‌ی مطبوع تفسیر قمی است (مترجم).</ref> (و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر).»

	علی بن ابراهيم: گوید: در روایت ابوالجارود است از حضرت ابوجعفر باقر <small>عليه‌السلام</small> درباره قول خداوند کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده که [این آیه] برای آل محمد <small>عليهم‌السلام</small> است تا آخر آیه، و خداوند حضرت مهدی و اصحابش را مالک و مسلط بر مشارق و مغارب زمین خواهد ساخت، و دین را آشکار و غالب خواهد فرمود، و خداوند به او و به دست أصحابش بدعتها و باطل را از بین خواهد برد، همچنان که سفيهان حق را ميرانده باشند، تا جائیکه اثری از ظلم دیده نشود، در امر به معروف و نهی از منکر نمایند.

	(و نیز روایت آمده که این آیه درباره آل محمد <small>عليهم‌السلام</small> است، و آن روایت در کتاب البرهان ذکر گردیده).		(و نیز روایت آمده که این آیه درباره آل محمد <small>عليهم‌السلام</small> است، و آن روایت در کتاب البرهان ذکر گردیده).

Admini در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۵

2025-01-08T17:05:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	=~~=== متن و ترجمه~~ آیه =~~===~~		= [[:رده:آیات مهدویت\|آیات مهدویت]] - [[:رده:سوره حج\|سوره حج]] - آیه 41 =
	'''«الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ»'''<ref>حج (۲۲): ۴۲.</ref>

			== '''«الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ»'''<ref>حج (۲۲): ۴۲.</ref> ==
	کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده و به معروف امر نموده و از منکر نهی کنند و عاقبت کارها به دست خداوند است.		کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده و به معروف امر نموده و از منکر نهی کنند و عاقبت کارها به دست خداوند است.

خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== پانویس ==		== پانویس ==
			<references />
			[[رده:آیات مهدویت]]
			[[رده:سوره حج]]

Admini: Admini صفحهٔ سوره حج - آیه ۴۱ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به حج - آیه ۴۱ منتقل کرد

2025-01-08T17:03:55Z

Admini صفحهٔ سوره حج - آیه ۴۱ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به حج - آیه ۴۱ منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۳
(بدون تفاوت)

Admini: Admini صفحهٔ آیات مهدویت - سوره حج ۴۱ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سوره حج - آیه ۴۱ منتقل کرد

2025-01-08T15:58:40Z

Admini صفحهٔ آیات مهدویت - سوره حج ۴۱ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سوره حج - آیه ۴۱ منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۸
(بدون تفاوت)

Saeed: مقاله جدید

2024-11-07T16:38:14Z

مقاله جدید

صفحهٔ تازه

==== متن و ترجمه آیه ====
'''«الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ»'''<ref>حج (۲۲): ۴۲.</ref>

کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده و به معروف امر نموده و از منکر نهی کنند و عاقبت کارها به دست خداوند است.

محمّد بن العبّاس، قال: حدّثنا محمّد بن الحسین بن حمید، عن جعفر ابن عبد اللّه (الکوفیّ)، عن کثیر بن عیّاش، عن أبی الجارود، عن أبی جعفر علیه‌السلام فی قوله عزّوجلّ: '''الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ''' قال:

«هذه [الآیة] لآل محمّد، المهدی علیه‌السلام و أصحابه، یملّکهم اللّه مشارق الأرض و مغاربها و یظهر الدّین، و یمیت اللّه عزّوجلّ به و بأصحابه البدع و الباطل کما أمات السّفهة الحقّ حتّی لا یری أثر من الظّلم، و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ.»<ref>تأویل الآیات الظّاهرة ۱: ۳۴۳- ۳۴۴.</ref>

محمد بن العباس گوید: محمد بن الحسين بن حمید، از جعفر بن عبدالله (کوفی)، از کثیر بن عياش، از ابوالجارود از امام ابوجعفر باقر عليه‌السلام برایمان حدیث آورد که آن جناب درباره فرموده خدای عزوجل: و کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زكات [به مستحق] بخشیده و به معروف امر نموده و از منکر نهی کنند و عاقبت کارها به دست خداوند است فرمود: این برای آل محمد است مهدی عليه‌السلام و اصحاب او، خداوند متعال مشارق و مغارب زمین را به تصرف آنها درآورد، و دین را آشکار سازد، و خداوند متعال به وسيله او و یارانش بدعتها و باطل را از بین می‌برد، همچنانکه سفیهان، حق را میرانده باشند، تا جائی که اثری از ظلم دیده نشود و امر به معروف و نهی از منکر خواهند نمود و آخر کارها به دست خدا است».

علیّ بن إبراهیم، قال: فی روایة أبی الجارود عن أبی جعفر علیه‌السلام [فی قوله:] '''الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ''':

«فهذه<ref>[در مأخذ: و هذه.]</ref> [الآیة] لآل محمّد علیهم‌السلام إلی آخر الآیة، و المهدی و أصحابه یملّکهم اللّه مشارق الأرض و مغاربها و یظهر الدّین و یمیت اللّه به و أصحابه البدع و الباطل کما أمات السّفهة<ref>[در مأخذ: السفّه.]</ref> الحقّ حتّی لا یری أثر الظّلم<ref>[در مأخذ: أثر للظّلم.] (۴ و ۵). تفسیر قمی ۲: ۸۷. در بحار الأنوار ۵۱: ۴۷ و کنز الدّقائق ۹: ۱۱۰، لآل محمّد علیهم‌السلام إلی آخر الأئمّة علیهم‌السلام آمده است که مؤیّد نادرست بودن کلمه‌ی الآیة در نسخه‌ی مطبوع تفسیر قمی است (مترجم).</ref> (و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر).»

علی بن ابراهيم: گوید: در روایت ابوالجارود است از حضرت ابوجعفر باقر عليه‌السلام درباره قول خداوند کسانی که اگر در زمین به آنان توانائی دهیم، نماز را بپا داشته و زکات (به مستحق) بخشیده که [این آیه] برای آل محمد عليهم‌السلام است تا آخر آیه، و خداوند حضرت مهدی و اصحابش را مالک و مسلط بر مشارق و مغارب زمین خواهد ساخت، و دین را آشکار و غالب خواهد فرمود، و خداوند به او و به دست أصحابش بدعتها و باطل را از بین خواهد برد، همچنان که سفيهان حق را ميرانده باشند، تا جائیکه اثری از ظلم دیده نشود، در امر به معروف و نهی از منکر نمایند.

(و نیز روایت آمده که این آیه درباره آل محمد عليهم‌السلام است، و آن روایت در کتاب البرهان ذکر گردیده).

سیمای حضرت مهدی در قرآن، هاشم بن سلیمان بحرانی، قائمیه اصفهان ص ۲۵۴

== پانویس ==