Saeed: مطلب جدید

2022-08-25T14:42:37Z

مطلب جدید

صفحهٔ تازه

'''«مُؤَلِّفَ شَمْلِ الصَّلَاحِ وَ الرِّضَا»'''؛<ref>سیدبن طاووس، اقبال الاعمال، ص ۲۹۷؛ مجلسی، بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۸۶ و ۱۰۷.</ref>

«الفت دهنده و گردآورنده‌ی جامه‌ی درستی و خشنودی».

'''لغات''':

«شَمْل» از ماده‌ی «شُمول» به معنای «فراگرفتن و احاطه» و به معنای «پیچیدن» نظیر «جامه به خود پیچیدن» است.<ref>قرشی، ۱۳۷۱ ه.ش، قاموس قرآن، تهران: دار الكتب الإسلامية، ج ۵، ص ۷۲.</ref>

«صَلَاح» نقطه‌ی مقابل «فساد» است<ref>ازهری، تهذيب اللغة، ج ۲، ص ۱۳؛ جوهری، صحاح، ج ۱، ص ۳۸۳؛ راغب اصفهانی، مفردات، ج ۱، ص ۴۸۹.</ref> و کاربرد بیشتر آن در افعال است. در قرآن کریم واژه‌ی «صَلَاح» گاهی در مقابل «فساد» و گاه در مقابل «زشتی و بدی» آمده است.<ref>راغب اصفهانی، همان، همان جا.</ref>

'''شرح''':

اساسی‌ترین رکن وحدت جامعه، وحدت در هدف است. اگر مردمی در جهت یک مقصود حرکت کنند، یقیناً بر آن جامعه یگانگی حاکم خواهد شد و تنها عاملی که می‌تواند انسان را به وحدت واقعی رساند، ایمان به خداوند است. وحدتی که در اثر تعلیمات پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله در جامعه‌ی اسلامی پدید آمد، معلول دین و اعتقاد به خداوند بود. متأسفانه دنیا طلبان پس از رحلت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به خاطر ارضای هواهای نفسانی خود و کسب جاه و مقام، مسیر خلافت را تغییر دادند و نتیجه‌ی این جنایت، اتّحاد به تفرقه مبدّل گشت.<ref>موسوی خرم آبادی، شرح دعای ندبه، ص ۸۶۴ و ۸۶۵.</ref> در عصر غیبت نیز پیدایش اختلافات فکری و عقیدتی از خطرناک‌ترین وقایع دوران غیبت است. در عصر غیبت، افرادی مردم را با ایجاد برخی مسلک‌های ساختگی، از مسیر صحیح مکتب اهل بیت علیهم‌السلام دور می‌کنند و این کار موجب تفرقه و گمراهی مردم خواهد شد و رواج مرام‌ها و مسلک‌های غیرالاهی به تشتّت و بی‌دینی منجر می‌شود. امام باقر علیه‌السلام می‌فرمایند:

«در دوران غیبت، اختلاف‌های شدید در میان مردم پدید می‌آید و وحدت دینی آنان خدشه دار می‌شود».<ref>ر.ک: نعمانی، غیبت، ص ۲۳۵.</ref>

از امام صادق علیه‌السلام در این‌باره می‌فرمایند:

«در زمان غیبت، مردمان را می‌نگری که به پیروی از عقاید و بافته‌های ذهنی یک‌دیگر و به پیروی از افراد بد کردار می‌پردازند و در اعمال و رفتارشان از آنان تبعیت می‌کنند و راه مستقیم و مسلک صحیح شریعت اسلام بی‌رهرو شده است».<ref>ر.ک: مجلسی، بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۵۹.</ref>

در غیبت امام علیه‌السلام، جوامع بشری دست‌خوش جنایت، خونریزی، تفرقه و نفاق شده و رحم و مروت از میان مردم رخت بسته و محبت‌ها و الفت‌ها از بین رفته و تفرقه و نفاق جای همبستگی را فراگرفته است؛ و با چنین وضعیتی هرگز امور مردم به صلاح و درستکاری نمی‌انجامد.

امام زمان علیه‌السلام با ظهور خویش به همه‌ی دوگانگی‌ها و تفرقه‌ها پایان داده و انسان‌ها را به دوستی، مودت، صلاح و رضا دعوت می‌نمایند. در دعای امیرالمؤمنین علیه‌السلام درباره‌ی حضرت مهدی علیه‌السلام آمده است:

'''«وَاجْمَعْ بِهِ شَمْلَ الْأمَّة»''':<ref>نعمانی، غیبت، ص ۲۱۳.</ref>

«و پراکندگی امّت را به وسیله‌ی او جمع فرما».

در بیانی دیگر فرمودند:

'''«وَ يُؤَلِّفَ بَيْنَ الْقُلُوبِ الْمُخْتَلِفَة»''':<ref>مجلسی، بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۱۲۸.</ref>

«و خداوند (به وسیله‌ی حضرت مهدی علیه‌السلام) بین دل‌های پراکنده، الفت و دوستی ایجاد می‌کند».

چنان‌که خدای تعالی اختلاف و تفرقه‌ای را که در صدر اسلام به وجود آمده بود، به وسیله‌ی پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله از بین برد و قلوب مسلمانان را به یک‌دیگر الفت داده و تفرقه را به اتّحاد تبدیل نمود<ref>رفیعی، ص ۲۲۱ و ۲۲۲، با اندکی دخل و تصرف در عبارات.</ref> و در سوره آل عمران از آن خبر داده و می‌فرماید:

'''«وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوانا»'''. (آل عمران: ۱۰۳)

«و نعمت خدا را بر خود یاد کنید: آن‌گاه که دشمنان [یک‌دیگر] بودید، پس میان دل‌های شما الفت قرار داد، تا به لطف او برادران هم شدید».

بنابراین به برکت ظهور امام عصر علیه‌السلام، مصداق بزرگی از این آیه محقّق خواهد شد.

حضرت مهدی علیه‌السلام، جامع صلاح و خشنودی امّت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Saeed: مطلب جدید