Saeed: ایجاد لینک

2023-05-04T15:02:23Z

ایجاد لینک

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	'''شرح:'''		'''شرح:'''

	قدرتمندان گمراه، مخرب جامعه‌اند و همواره گروه‌هایی راهم پرورش می‌دهند که پس از آن‌ها، جایگزین آن‌ها شوند. پس برای صالح ماندن جامعه، باید تمام شاخه‌ها درو شوند. یکی دیگر از اقدامات حضرت مهدی <small>علیه‌السلام</small>، از بین بردن گمراهی و اختلاف است که در صفت یاد شده، از آن تعبیر به «'''غَیِّ وَ شِّقَاق'''» شده است، کنایه از این‌که با قیام آن حضرت به طور کلی گمراهی و اختلاف از جامعه‌ی بشریت از بین می‌رود. بر این اساس، از آن حضرت، بر سبيل استعاره به «حاصد» يعنی «درو کننده‌» تعبیر شده است که اشاره به این معناست که حضرت مهدی <small>علیه‌السلام</small>، همانند باغبانی است که داس را که ابزار قطع و درو کردن است به دست و تمامی علف‌های هرزه و مزاحم را از ریشه قطع می‌کنند و گل‌ها و گیاهان زیبا را پرورش می‌دهند، تا جایی که هیچ اثری از ضلالت، اختلاف و نفاق باقی نمی‌ماند.<ref>رفیعی، تفسير و شرح دعای ندبه، ص ۲۰۱.</ref> در دعای قنوت امام حسن عسکری <small>علیه‌السلام</small> از بین رفتن «'''غَیِّ وَ شِّقَاق'''» از خداوند چنین طلب شده است: «'''اللَّهُمَّ فَأَتِحْ لَهُ مِنَ الْحَقِّ يَداً حَاصِدَةً تَصْرَعُ قَائِمَهُ وَ تَهْشِمُ سُوقَهُ'''»<ref>«خدایا! به او از حق دستی درو کننده برسان که اساس (ظالم) را قطع کند و بازارش را خراب نماید». مجلسی، بحارالأنوار، ج ۸۲، ص ۲۳۰.</ref> که «'''یدِ حاصده'''» اشاره به حضرت مهدی <small>علیه‌السلام</small> است که شاخه‌های گمراهی و اختلاف و جدایی را درو کرده و از میان می‌برد.<ref>رفیعی، تفسیر و شرح دعای ندبه، ص ۲۰۲.</ref>		قدرتمندان گمراه، مخرب جامعه‌اند و همواره گروه‌هایی راهم پرورش می‌دهند که پس از آن‌ها، جایگزین آن‌ها شوند. پس برای صالح ماندن جامعه، باید تمام شاخه‌ها درو شوند. یکی دیگر از اقدامات حضرت [[مهدی]] <small>علیه‌السلام</small>، از بین بردن گمراهی و اختلاف است که در صفت یاد شده، از آن تعبیر به «'''غَیِّ وَ شِّقَاق'''» شده است، کنایه از این‌که با قیام آن حضرت به طور کلی گمراهی و اختلاف از جامعه‌ی بشریت از بین می‌رود. بر این اساس، از آن حضرت، بر سبيل استعاره به «حاصد» يعنی «درو کننده‌» تعبیر شده است که اشاره به این معناست که حضرت [[مهدی]] <small>علیه‌السلام</small>، همانند باغبانی است که داس را که ابزار قطع و درو کردن است به دست و تمامی علف‌های هرزه و مزاحم را از ریشه قطع می‌کنند و گل‌ها و گیاهان زیبا را پرورش می‌دهند، تا جایی که هیچ اثری از ضلالت، اختلاف و نفاق باقی نمی‌ماند.<ref>رفیعی، تفسير و شرح دعای ندبه، ص ۲۰۱.</ref> در دعای قنوت [[حضرت امام حسن عسکری علیه السلام\|امام حسن عسکری]] <small>علیه‌السلام</small> از بین رفتن «'''غَیِّ وَ شِّقَاق'''» از خداوند چنین طلب شده است: «'''اللَّهُمَّ فَأَتِحْ لَهُ مِنَ الْحَقِّ يَداً حَاصِدَةً تَصْرَعُ قَائِمَهُ وَ تَهْشِمُ سُوقَهُ'''»<ref>«خدایا! به او از حق دستی درو کننده برسان که اساس (ظالم) را قطع کند و بازارش را خراب نماید». مجلسی، بحارالأنوار، ج ۸۲، ص ۲۳۰.</ref> که «'''یدِ حاصده'''» اشاره به حضرت [[مهدی]] <small>علیه‌السلام</small> است که شاخه‌های گمراهی و اختلاف و جدایی را درو کرده و از میان می‌برد.<ref>رفیعی، تفسیر و شرح دعای ندبه، ص ۲۰۲.</ref>

Saeed: مطلب جدید

2023-05-04T14:53:29Z

مطلب جدید

صفحهٔ تازه

'''«حَاصِدُ فرُوعَ الْغَيِّ وَ الشِّقَاق»؛'''<ref>سیدبن طاووس، اقبال الاعمال، ص ۲۹۷.</ref>

«درو کننده‌ی شاخه‌های گمراهی و اختلاف».<ref>«'''حَاصِدُ فُرُوعِ الغَيِّ وَ النِّفَاق'''؛ درو کننده‌ی شاخه‌های گمراهی و نفاق.» مجلسی، بحارالأنوار، ج ۹۹، ص ۱۰۷.</ref>

'''لغات:'''

«حَاصِد» اسم فاعل از ریشه‌ی «ح ص د» به معنای «درو کردن و قطع نمودن محصول» است.<ref>راغب اصفهانی، مفردات، ج ۱، ص ۲۳۸؛ ابن اثیر، النهاية، ج ۱، ص ۳۹۴.</ref>

«غَیِّ» برگرفته از ریشه‌ی «غ وی» به معنای «ضلالت» و«ناامیدی» است.<ref>جوهری، صحاح، ج ۴، ص ۲۴۵۰؛ ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۵، ص ۲۴۰.</ref> به عقیده‌ی راغب، «غَیِّ» به معنای نادانی است که از اعتقاد فاسد حاصل می شود.<ref>راغب اصفهانی، مفردات، ج ۱، ص ۶۲۰.</ref>

«شِّقَاق» به معنای «اختلاف»<ref>فراهیدی، العین، ج ۵، ص ۷؛ ابن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج ۳، ص ۱۷۱؛ جوهری، صحاح، ج ۳، ص ۱۵۰۲؛ طریحی، مجمع البحرین، ج ۵، ص ۱۹۴.</ref> و «دشمنی»<ref>جوهری، صحاح، ج ۳، ص ۱۵۰۲؛ طریحی، مجمع البحرین، ج ۵، ص ۱۹۴.</ref> است.

'''شرح:'''

قدرتمندان گمراه، مخرب جامعه‌اند و همواره گروه‌هایی راهم پرورش می‌دهند که پس از آن‌ها، جایگزین آن‌ها شوند. پس برای صالح ماندن جامعه، باید تمام شاخه‌ها درو شوند. یکی دیگر از اقدامات حضرت مهدی علیه‌السلام، از بین بردن گمراهی و اختلاف است که در صفت یاد شده، از آن تعبیر به «'''غَیِّ وَ شِّقَاق'''» شده است، کنایه از این‌که با قیام آن حضرت به طور کلی گمراهی و اختلاف از جامعه‌ی بشریت از بین می‌رود. بر این اساس، از آن حضرت، بر سبيل استعاره به «حاصد» يعنی «درو کننده‌» تعبیر شده است که اشاره به این معناست که حضرت مهدی علیه‌السلام، همانند باغبانی است که داس را که ابزار قطع و درو کردن است به دست و تمامی علف‌های هرزه و مزاحم را از ریشه قطع می‌کنند و گل‌ها و گیاهان زیبا را پرورش می‌دهند، تا جایی که هیچ اثری از ضلالت، اختلاف و نفاق باقی نمی‌ماند.<ref>رفیعی، تفسير و شرح دعای ندبه، ص ۲۰۱.</ref> در دعای قنوت امام حسن عسکری علیه‌السلام از بین رفتن «'''غَیِّ وَ شِّقَاق'''» از خداوند چنین طلب شده است: «'''اللَّهُمَّ فَأَتِحْ لَهُ مِنَ الْحَقِّ يَداً حَاصِدَةً تَصْرَعُ قَائِمَهُ وَ تَهْشِمُ سُوقَهُ'''»<ref>«خدایا! به او از حق دستی درو کننده برسان که اساس (ظالم) را قطع کند و بازارش را خراب نماید». مجلسی، بحارالأنوار، ج ۸۲، ص ۲۳۰.</ref> که «'''یدِ حاصده'''» اشاره به حضرت مهدی علیه‌السلام است که شاخه‌های گمراهی و اختلاف و جدایی را درو کرده و از میان می‌برد.<ref>رفیعی، تفسیر و شرح دعای ندبه، ص ۲۰۲.</ref>

حضرت مهدی علیه‌السلام، دروکننده‌ی شاخه‌های گمراهی و اختلاف - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Saeed: ایجاد لینک

Saeed: مطلب جدید