http://wikimahdi.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%AA%D8%B4_%D8%AF%D9%84_%D8%AF%D8%B1_%D8%BA%D9%85_%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A8%D8%B3%D9%88%D8%AE%D8%AAسینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-06T22:17:39Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.39.11http://wikimahdi.com/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%AA%D8%B4_%D8%AF%D9%84_%D8%AF%D8%B1_%D8%BA%D9%85_%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A8%D8%B3%D9%88%D8%AE%D8%AA&diff=482&oldid=prevVafa: صفحهای تازه حاوی «'''آتش دل''' سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت آتشی بود در این خانه، که کاشانه...» ایجاد کرد2023-12-07T16:15:42Z<p>صفحهای تازه حاوی «'''آتش دل''' سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت آتشی بود در این خانه، که کاشانه...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>'''آتش دل'''<br />
<br />
<br />
سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت<br />
<br />
آتشی بود در این خانه، که کاشانه بسوخت<br />
<br />
تنم از واسطهٔ دوری دلبر بگداخت<br />
<br />
جانم از آتشِ مهرِ رخِ جانانه بسوخت۱<br />
<br />
سوز دل بین که ز بس آتش اشکم، دل شمع<br />
<br />
دوش بر من ز سر مِهر، چو پروانه بسوخت<br />
<br />
آشنایی نه غریب است، که دلسوز من است<br />
<br />
چون من از خویش برفتم، دل بیگانه بسوخت<br />
<br />
ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم<br />
<br />
خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت<br />
<br />
<br />
امیر علیشیر نوایی:<br />
<br />
دل چو پروانه ز شمع رخ جانانه بسوخت<br />
<br />
وه چه پروانه که از شعله او خانه بسوخت<br />
<br />
موی خال تو بران شعله عارض عجب است<br />
<br />
نشود سبز چو هر گه به زمین دانه بسوخت<br />
<br />
عشق در سینه ام افتاد کزان سوخت دلم<br />
<br />
آتش افتاد به ویرانه که دیوانه بسوخت<br />
<br />
شوق در هجر نشد دفع و به دل آتش زد<br />
<br />
شمع را شب بنشاندند و ازان خانه بسوخت<br />
<br />
<nowiki>------------</nowiki><br />
<br />
حافظ امید موعود، عبدالحسین فخاری<br />
----۱.غزلی سراسر عشق به دلبر جانانه که سینه عاشق را از سوز هجر و غم جانانه، به آتش کشیده و خانه و کاشانه را سوزانده است؛ این آتش مهر رخ جانانه چنان است که دل شمع را هم به درد آورده و از روی محبت چون پر پروانه در این آتش، سوخته است؛ و نیز دل بیگانه نیز بر من آتش گرفته از هجران، سوخته است؛ بیا ای محبوب موعود که چون بیایی، خرقه را به شکرانه دیدار، خواهم سوخت!</div>Vafa