http://wikimahdi.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B3%DB%8C%D9%91%D8%AF%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8Cسیّدمرتضی نجفی - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-06T20:41:29Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.39.11http://wikimahdi.com/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D9%91%D8%AF%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%B6%DB%8C_%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C&diff=1339&oldid=prevSaeed: مطلب جدید2026-04-30T16:11:53Z<p>مطلب جدید</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>= [[:رده:تشرفات و ملاقات ها|تشرفات و ملاقات ها]] - سیّدمرتضی نجفی =<br />
نیکمرد مورد اطمینان درستکردار پسندیدهرفتار، سیّدمرتضی نجفی <small>رحمهالله</small> که از مجاورین نیک بود و محضر شیخ الفقها، شیخ جعفر نجفی را درک کرده بود و در بین علما به درستی و استواری معروف بود، گفت:<br />
<br />
با جمعی در مسجد کوفه بودیم و یکی از علمای سرآمد و مشایخ معروف در بین ما بود.<br />
<br />
(بارها اسم او را پرسیدم، نگفت. چون در این حکایت مطلبی نهانی از او آشکار میشود که مناسب او نبوده است.)<br />
<br />
گفت: وقتی زمان نماز مغرب رسید، آن شیخ برای ادای نماز به جماعت، در محراب حاضر شد و دیگران در حال آماده شدن برای نماز با او بودند.<br />
<br />
در آن زمان، در میان جای تنور در وسط مسجد کوفه، اندک آبی از مجرای قناتی مخروبه بود که راه تنگ و باریکی داشت که بیش از یک نفر گنجایش نداشت.<br />
<br />
به آنجا رفتم که وضو بگیرم. هنگامی که خواستم پایین روم، شخص بزرگواری را دیدم در هیئت اعراب که لب آب نشسته و در نهایت آرامش و وقار وضو میگیرد. امّا من برای رسیدن به نماز جماعت عجله داشتم.<br />
<br />
کمی صبر کردم، دیدم او با همان آرامش و وقار نشسته و ندای اقامهی نماز بلند شد. پس برای اینکه عجله کند، گفتم: گویا نمیخواهی با شیخ نماز بگزاری؟<br />
<br />
فرمود: نه؛ زیرا او شیخ دُخْنی<ref>دخن: ارزن.</ref> است!<br />
<br />
من منظورش را نفهمیدم و صبر کردم تا وضویش تمام شد و بالا آمد و رفت. آنگاه رفتم وضو گرفتم و با شیخ نماز گزاردم.<br />
<br />
بعد از نماز، و پراکنده شدن مردم، ماجرا را برای شیخ نقل کردم. پس دیدم حالش دگرگون شد، رنگش پرید، به فکر افتاد و به من گفت: «حجّت <small>علیهالسلام</small> را درک کردی و نشناختی! و از چیزی خبر داد که جز خدای تعالی از آن آگاه نبود.<br />
<br />
بدان که من، امسال در رحبه -که جایی در غرب دریای نجف است و به سبب اعراب بادیه و رفتوآمد آنان، معمولاً ترسناک است- زراعت ارزن کرده بودم.<br />
<br />
هنگامی که برای نماز ایستادم و وارد نماز شدم، به فکر آن زراعت افتادم و دغدغهی آن مرا از حال نماز بازداشت. این بود چیزی که آن حضرت خبر داد.»<ref>ر.ک: جنّة المأوی / ۸۶ و ۸۷ (حکایت ۲۸).</ref><br />
<br />
(چون بیش از بیست سال قبل این حکایت را شنیدم، احتمال کم و زیاد شدن میدهم. از خداوند، بخشش و حفظ از اشتباهها را درخواست میکنیم.)<br />
<br />
<br />
نجم ثاقب - باب هفتم: حکایات تشرّفیافتگان<br />
<br />
== پانویس ==<br />
[[رده:تشرفات و ملاقات ها]]</div>Saeed