مأمول - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Vafa در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۹

2026-10-08T15:09:08Z

Vafa در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۳۰

2026-10-08T14:30:15Z

نمایش تغییرات

Vafa: /* مامول */

2026-10-08T13:29:05Z

مامول

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	= مامول =		= نام ها و القاب - مامول =

	'''مأمول''' و '''مؤمّل''' به معنای آرزو‌شده و مورد امید، از القاب [[امام مهدی]] (عج) هستند. این دو لقب به این معنا اشاره دارند که مردم چشم‌انتظار ظهور آن حضرت‌اند و به قیام او برای برقراری عدالت و رفع ستم امید بسته‌اند. این تعبیرها در دعاها و روایات مربوط به امام مهدی (عج) به کار رفته‌اند.		'''مأمول''' و '''مؤمّل''' به معنای آرزو‌شده و مورد امید، از القاب [[امام مهدی]] (عج) هستند. این دو لقب به این معنا اشاره دارند که مردم چشم‌انتظار ظهور آن حضرت‌اند و به قیام او برای برقراری عدالت و رفع ستم امید بسته‌اند. این تعبیرها در دعاها و روایات مربوط به امام مهدی (عج) به کار رفته‌اند.

Vafa در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۸

2026-10-08T13:08:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	= ~~مأمول~~ =		= مامول =

	'''مأمول''' و '''مؤمّل''' به معنای آرزو‌شده و مورد امید، از القاب [[امام مهدی]] (عج) هستند. این دو لقب به این معنا اشاره دارند که مردم چشم‌انتظار ظهور آن حضرت‌اند و به قیام او برای برقراری عدالت و رفع ستم امید بسته‌اند. این تعبیرها در دعاها و روایات مربوط به امام مهدی (عج) به کار رفته‌اند.		'''مأمول''' و '''مؤمّل''' به معنای آرزو‌شده و مورد امید، از القاب [[امام مهدی]] (عج) هستند. این دو لقب به این معنا اشاره دارند که مردم چشم‌انتظار ظهور آن حضرت‌اند و به قیام او برای برقراری عدالت و رفع ستم امید بسته‌اند. این تعبیرها در دعاها و روایات مربوط به امام مهدی (عج) به کار رفته‌اند.

Vafa در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۷

2026-10-08T13:07:11Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-= [[:رده:نام‌ها و القاب|نام‌ها و القاب]] - مأمول =
+= مأمول =
-اين لقب اشاره به کسی است که مردم به او امید بسته اند و چشم انتظار اویند. همه مردم دنیا چشم انتظار قیام آن منجی بزرگ اند تا با ظهور خویش ستم و تبعیض و تعدّی را از سرتاسر جهان برطرف ساخته، دنیا را پر از عدل و داد سازد. لقب مأمول و مؤمّل ، برآمده از این حقیقت است که چون همه آرزوی ظهور آن حضرت را دارند و پيشوائي چنين را چشم انتظارند به او امام مأمول می گویند.امير مومنان(ع) در پاسخ امام حسین(ع) كه از ايشان سوال می کند چه زمانی خدا زمین را از ظالمین پاک می کند؟ می فرماید:"...ثم يقوم القائم المأمول، والامام المجهول، له الشرف والفضل، وهو من ولدك يا حسين لا ابن مثله... طوبى لمن أدرك زمانه ولحق أوانه، وشهد أيامه".» یعنی پس از رويدادهائي ، قائم آرزو شده و پيشواي ناشناخته قیام می کند، که برای او شرف و فضل است و او از فرزند توست ای حسین که فرزندی مثل او نیست...خوشا به حال كسي كه زمان او را درك كند و به روزگار او برسد و شاهد ايام او باشد"٢
+== معناشناسی ==
-از روايت ديگري هم بر مى آيد كه خود حضرت عسكري(ع)فرزندشان را مؤمّل ناميدند و فرمودند:ظالمان خیال کردند که من را بکشند ، مى توانند این نسل را قطع کنند؛ حالا چگونه قدرت خدا را می بینند؟! خدا وقتی بخواهد کاری را انجام دهد وسایلش فراهم می شود، اگر چه همه مردم بر خلاف آن قدم بردارند. و بر عکس، گاهی تمام کارها می شود، تمام اسباب تهیه می شود ولی خدا نمی خواهد و کار انجام نمی شود. حضرت در این روایت تذکر داده اند که این ظالمان از قدرت خدا خبر ندارند و گمان می کنند با تحت نظر گرفتن من و بعد هم قتل من می توانند در برابر قدرت الاهی بایستند و از تولد موعود مؤمل و منتقم جلوگیری کنند٣.
+در دعای ندبه، این تعبیر دربارهٔ امام مهدی (عج) آمده است:
-دو نكته لطيف نيز از اين لقب مستفاد مي شود:نخست آنكه جزو كساني كه آرزوي امام را دارند، طبق شريف انبياء و رسولان و امامان نيز هستند زيرا آنها نيز چشم انتظار آمدن او هستند تا به دست آن حضرت همه آرزوهاي تحقق نيافته شان در فراگيري ايمان و عدالت در روي زمين ، تحقق يابد زيرا امام مهدي(ع) مورد آرزو و مؤمل آل الله نيز هست لذا در همان زيارت آل ياسين مى خوانيم:"وأرني في آل محمد ما يأملون"يعنى خدايا به من بنمايان آنچه را كه آل محمد عليهم السلام، آرزويش را دارند؛زيرا آرزو أمل آنه نيز به ظهور امام گره خورده است. و نكته دوم آنكه در دوران غيبت آن حضرت نيز امام، آرمان ها و حاجات آنان را كه به او متوسل و متمسك باشند برآورده مى كند چون طلب هدايت و در خواست ياري در تقرب به خداي متعال و عبادت و نيل به شفاعت و نجات از ضلالت و وصول به حاجت و اين متوقف بر ظهور آن حضرت نيست و در طول دوران غيبت كه زمان امامت ايشان است اين امور له دست با كفايت ايشان انجام مى شود لذا هماره ايشان مورد آرزو و مؤلول و مؤمّل مى باشند و از اين جهت فرقي بين غيبت و ظهور نيست.
+: کجاست آن کسی که برای زنده‌کردن کتاب خدا و حدود و احکام آن، مورد امید و انتظار است؟
 [[رده:نام‌ها و القاب]]

Saeed در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۳

2025-01-23T17:13:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
			= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - مأمول =
	"مأمول" و "مؤمّل" به معناي آرزو شده و مورد اميد كه مردم به او اميد بسته و چشم انتظار اويند ، از القاب حضرت مهدي(ع) است.اين لقب در عبارت مشهور دعاي ندبه چنين آمده است:"این المومل لاحیاء الکتاب و حدوده؟"١ يعنى كجاست آن كسى كه براي احياي قرآن و حدود و احكام آن، مورد آرزو و چشمداشت است. "مؤمّل" اسم مفعول از باب تفعيل به معناي آرزو شده و مورد اميد از ريشه "أمل" به معنى آرزو می آید و آمال جمع آن است. مأمول نيز اسم مفعول مجرد از همين ريشه است و هر دو در روايات براي آن حضرت به كار رفته است.در زيارت و دعاي شريف آل ياسين، اين عبارت آمده است:"السلام عليك ايّهاالمقدّم المأمول" ٢يعنى سلام برآن مورد آرزو كه بر هر آرزو شده ديگري مقدم است، پيشوا و جلوداري كه آرمان همگان است...		"مأمول" و "مؤمّل" به معناي آرزو شده و مورد اميد كه مردم به او اميد بسته و چشم انتظار اويند ، از القاب حضرت مهدي(ع) است.اين لقب در عبارت مشهور دعاي ندبه چنين آمده است:"این المومل لاحیاء الکتاب و حدوده؟"١ يعنى كجاست آن كسى كه براي احياي قرآن و حدود و احكام آن، مورد آرزو و چشمداشت است. "مؤمّل" اسم مفعول از باب تفعيل به معناي آرزو شده و مورد اميد از ريشه "أمل" به معنى آرزو می آید و آمال جمع آن است. مأمول نيز اسم مفعول مجرد از همين ريشه است و هر دو در روايات براي آن حضرت به كار رفته است.در زيارت و دعاي شريف آل ياسين، اين عبارت آمده است:"السلام عليك ايّهاالمقدّم المأمول" ٢يعنى سلام برآن مورد آرزو كه بر هر آرزو شده ديگري مقدم است، پيشوا و جلوداري كه آرمان همگان است...

Mousavinia در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۱

2025-01-23T17:01:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	١و٢.مفاتيح الجنان. ٢.بحارالانوار٢٣٦/٥٢. ٣.كافي٥١٤/١ و بحار٣٠/٥١.		١و٢.مفاتيح الجنان. ٢.بحارالانوار٢٣٦/٥٢. ٣.كافي٥١٤/١ و بحار٣٠/٥١.
			[[رده:نام‌ها و القاب]]

Amin: صفحه‌ای تازه حاوی «"مأمول" و "مؤمّل" به معناي آرزو شده و مورد اميد كه مردم به او اميد بسته و چشم ان...» ایجاد کرد

2022-12-30T10:46:22Z

صفحه‌ای تازه حاوی «"مأمول" و "مؤمّل" به معناي آرزو شده و مورد اميد كه مردم به او اميد بسته و چشم ان...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

"مأمول" و "مؤمّل" به معناي آرزو شده و مورد اميد كه مردم به او اميد بسته و چشم انتظار اويند ، از القاب حضرت مهدي(ع) است.اين لقب در عبارت مشهور دعاي ندبه چنين آمده است:"این المومل لاحیاء الکتاب و حدوده؟"١ يعنى كجاست آن كسى كه براي احياي قرآن و حدود و احكام آن، مورد آرزو و چشمداشت است. "مؤمّل" اسم مفعول از باب تفعيل به معناي آرزو شده و مورد اميد از ريشه "أمل" به معنى آرزو می آید و آمال جمع آن است. مأمول نيز اسم مفعول مجرد از همين ريشه است و هر دو در روايات براي آن حضرت به كار رفته است.در زيارت و دعاي شريف آل ياسين، اين عبارت آمده است:"السلام عليك ايّهاالمقدّم المأمول" ٢يعنى سلام برآن مورد آرزو كه بر هر آرزو شده ديگري مقدم است، پيشوا و جلوداري كه آرمان همگان است...

اين لقب اشاره به کسی است که مردم به او امید بسته اند و چشم انتظار اویند. همه مردم دنیا چشم انتظار قیام آن منجی بزرگ اند تا با ظهور خویش ستم و تبعیض و تعدّی را از سرتاسر جهان برطرف ساخته، دنیا را پر از عدل و داد سازد. لقب مأمول و مؤمّل ، برآمده از این حقیقت است که چون همه آرزوی ظهور آن حضرت را دارند و پيشوائي چنين را چشم انتظارند به او امام مأمول می گویند.امير مومنان(ع) در پاسخ امام حسین(ع) كه از ايشان سوال می کند چه زمانی خدا زمین را از ظالمین پاک می کند؟ می فرماید:"...ثم يقوم القائم المأمول، والامام المجهول، له الشرف والفضل، وهو من ولدك يا حسين لا ابن مثله... طوبى لمن أدرك زمانه ولحق أوانه، وشهد أيامه".» یعنی پس از رويدادهائي ، قائم آرزو شده و پيشواي ناشناخته قیام می کند، که برای او شرف و فضل است و او از فرزند توست ای حسین که فرزندی مثل او نیست...خوشا به حال كسي كه زمان او را درك كند و به روزگار او برسد و شاهد ايام او باشد"٢

از روايت ديگري هم بر مى آيد كه خود حضرت عسكري(ع)فرزندشان را مؤمّل ناميدند و فرمودند:ظالمان خیال کردند که من را بکشند ، مى توانند این نسل را قطع کنند؛ حالا چگونه قدرت خدا را می بینند؟! خدا وقتی بخواهد کاری را انجام دهد وسایلش فراهم می شود، اگر چه همه مردم بر خلاف آن قدم بردارند. و بر عکس، گاهی تمام کارها می شود، تمام اسباب تهیه می شود ولی خدا نمی خواهد و کار انجام نمی شود. حضرت در این روایت تذکر داده اند که این ظالمان از قدرت خدا خبر ندارند و گمان می کنند با تحت نظر گرفتن من و بعد هم قتل من می توانند در برابر قدرت الاهی بایستند و از تولد موعود مؤمل و منتقم جلوگیری کنند٣.

دو نكته لطيف نيز از اين لقب مستفاد مي شود:نخست آنكه جزو كساني كه آرزوي امام را دارند، طبق شريف انبياء و رسولان و امامان نيز هستند زيرا آنها نيز چشم انتظار آمدن او هستند تا به دست آن حضرت همه آرزوهاي تحقق نيافته شان در فراگيري ايمان و عدالت در روي زمين ، تحقق يابد زيرا امام مهدي(ع) مورد آرزو و مؤمل آل الله نيز هست لذا در همان زيارت آل ياسين مى خوانيم:"وأرني في آل محمد ما يأملون"يعنى خدايا به من بنمايان آنچه را كه آل محمد عليهم السلام، آرزويش را دارند؛زيرا آرزو أمل آنه نيز به ظهور امام گره خورده است. و نكته دوم آنكه در دوران غيبت آن حضرت نيز امام، آرمان ها و حاجات آنان را كه به او متوسل و متمسك باشند برآورده مى كند چون طلب هدايت و در خواست ياري در تقرب به خداي متعال و عبادت و نيل به شفاعت و نجات از ضلالت و وصول به حاجت و اين متوقف بر ظهور آن حضرت نيست و در طول دوران غيبت كه زمان امامت ايشان است اين امور له دست با كفايت ايشان انجام مى شود لذا هماره ايشان مورد آرزو و مؤلول و مؤمّل مى باشند و از اين جهت فرقي بين غيبت و ظهور نيست.

١و٢.مفاتيح الجنان. ٢.بحارالانوار٢٣٦/٥٢. ٣.كافي٥١٤/١ و بحار٣٠/٥١.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - مامول=		= [[:رده:نام‌ها و القاب\|نام‌ها و القاب]] - مامول=
	'''مأمول''' و '''مؤمّل''' به معنای آرزوشده و مورد امید، که مردم به او امید بسته و چشم‌انتظار اویند، از القاب حضرت مهدی (ع) است. این لقب در عبارت مشهور دعای ندبه چنین آمده است:		'''مأمول''' و '''مؤمّل''' به معنای آرزوشده و مورد امید، که مردم به او امید بسته و چشم‌انتظار اویند، از القاب حضرت مهدی (ع) است. این لقب در عبارت مشهور [[دعای ندبه]] چنین آمده است:
	:'''«أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَحُدُودِهِ؟»'''<ref name="Nudba2">مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>		:'''«أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَحُدُودِهِ؟»'''<ref name="Nudba2">مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>
	یعنی کجاست آن کسی که برای احیای قرآن و حدود و احکام آن، مورد آرزو و چشمداشت است؟		یعنی کجاست آن کسی که برای احیای قرآن و حدود و احکام آن، مورد آرزو و چشمداشت است؟

	«مؤمّل» اسم مفعول از باب تفعیل، به معنای آرزو شده و مورد امید، از ریشهٔ «أمل» به معنای آرزو می‌آید و «آمال» جمع آن است. «مأمول» نیز اسم مفعول از همین ریشه است و هر دو در روایات برای آن حضرت به کار رفته است. در زیارت و دعای شریف ~~آل‌یاسین،~~ این عبارت آمده است:		«مؤمّل» اسم مفعول از باب تفعیل، به معنای آرزو شده و مورد امید، از ریشهٔ «أمل» به معنای آرزو می‌آید و «آمال» جمع آن است. «مأمول» نیز اسم مفعول از همین ریشه است و هر دو در روایات برای آن حضرت به کار رفته است. در [[زیارت آل‌یاسین\|زیارت و دعای شریف آل‌یاسین]]، این عبارت آمده است:
	:'''«السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمُقَدَّمُ الْمَأْمُولُ»'''<ref name="Yasin2">مفاتیح الجنان، زیارت آل‌یاسین.</ref>		:'''«السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمُقَدَّمُ الْمَأْمُولُ»'''<ref name="Yasin2">مفاتیح الجنان، زیارت آل‌یاسین.</ref>
	یعنی سلام بر آن مورد آرزو که بر هر آرزوشدهٔ دیگری مقدم است؛ پیشوا و جلوداری که آرمان همگان است.		یعنی سلام بر آن مورد آرزو که بر هر آرزوشدهٔ دیگری مقدم است؛ پیشوا و جلوداری که آرمان همگان است.
	==مأمول؛ امید مردم به ظهور امام مهدی (ع)==		==مأمول؛ امید مردم به ظهور امام مهدی (ع)==
	این لقب اشاره به کسی دارد که مردم به او امید بسته‌اند و چشم‌انتظار اویند. همهٔ مردم دنیا چشم‌انتظار قیام آن منجی بزرگ‌اند تا با ظهور خویش، ستم و تبعیض و تعدی را از سراسر جهان برطرف ساخته و دنیا را پر از عدل و داد سازد. لقب مأمول و مؤمّل، برآمده از این حقیقت است که چون همگان آرزوی ظهور آن حضرت را دارند و چشم‌انتظار چنین پیشوایی هستند، به او امام مأمول می‌گویند.		این لقب اشاره به کسی دارد که مردم به او امید بسته‌اند و چشم‌انتظار اویند. همهٔ مردم دنیا چشم‌انتظار قیام آن [[منجی]] بزرگ‌اند تا با ظهور خویش، ستم و تبعیض و تعدی را از سراسر جهان برطرف ساخته و دنیا را پر از عدل و داد سازد. لقب مأمول و مؤمّل، برآمده از این حقیقت است که چون همگان آرزوی ظهور آن حضرت را دارند و چشم‌انتظار چنین پیشوایی هستند، به او امام مأمول می‌گویند.
	==مأمول در روایات==		==مأمول در روایات==
	===روایت امام علی (ع) ===		===روایت امام علی (ع) ===
	امیرمؤمنان (ع) در پاسخ به امام حسین (ع) که از ایشان سؤال می‌کند چه زمانی خدا زمین را از ظالمان پاک می‌کند، می‌فرماید:		امیرمؤمنان (ع) در پاسخ به امام حسین (ع) که از ایشان سؤال می‌کند چه زمانی خدا زمین را از ظالمان پاک می‌کند، می‌فرماید:
	:'''«... ثُمَّ يَقُومُ الْقَائِمُ الْمَأْمُولُ، وَالْإِمَامُ الْمَجْهُولُ، لَهُ الشَّرَفُ وَالْفَضْلُ، وَهُوَ مِنْ وُلْدِكَ يَا حُسَيْنُ، لَا ابْنَ مِثْلَهُ ... طُوبَى لِمَنْ أَدْرَكَ زَمَانَهُ وَلَحِقَ أَوَانَهُ وَشَهِدَ أَيَّامَهُ»'''<ref name="Bihar522">مجلسی، محمدباقر، ''بحار الأنوار''، ج ۵۲، ص ۲۳۶~~. مشخصات نقل باید با نسخهٔ مورد استفاده تطبیق داده شود~~.</ref>		:'''«... ثُمَّ يَقُومُ الْقَائِمُ الْمَأْمُولُ، وَالْإِمَامُ الْمَجْهُولُ، لَهُ الشَّرَفُ وَالْفَضْلُ، وَهُوَ مِنْ وُلْدِكَ يَا حُسَيْنُ، لَا ابْنَ مِثْلَهُ ... طُوبَى لِمَنْ أَدْرَكَ زَمَانَهُ وَلَحِقَ أَوَانَهُ وَشَهِدَ أَيَّامَهُ»'''<ref name="Bihar522">مجلسی، محمدباقر، ''بحار الأنوار''، ج ۵۲، ص ۲۳۶. </ref>
	یعنی پس از رویدادهایی، قائم آرزوشده و پیشوای ناشناخته قیام می‌کند که برای او شرف و فضیلت است و او از فرزندان توست، ای حسین، که فرزندی مانند او نیست. خوشا به حال کسی که زمان او را درک کند، به روزگار او برسد و شاهد ایام او باشد.		یعنی پس از رویدادهایی، [[قائم]] آرزوشده و پیشوای ناشناخته قیام می‌کند که برای او شرف و فضیلت است و او از فرزندان توست، ای حسین، که فرزندی مانند او نیست. خوشا به حال کسی که زمان او را درک کند، به روزگار او برسد و شاهد ایام او باشد.
	=== روایت امام حسن عسکری (ع)===		=== روایت امام حسن عسکری (ع)===
	از روایت دیگری نیز برمی‌آید که حضرت عسکری (ع)، فرزندشان را مؤمّل نامیدند و فرمودند: ظالمان خیال کردند که با کشتن من می‌توانند این نسل را قطع کنند؛ اما به‌زودی خواهند دید که قدرت خدا چگونه است! خداوند هنگامی که بخواهد کاری را انجام دهد، وسایل آن را فراهم می‌کند، اگرچه همهٔ مردم برخلاف آن قدم بردارند. برعکس، گاهی همهٔ کارها انجام شده و تمام اسباب فراهم است، ولی چون خداوند نخواهد، آن کار انجام نمی‌شود.<ref name="Kafi2">کلینی، محمد بن یعقوب، ''الکافی''، ج ۱، ص ۵۱۴؛ مجلسی، محمدباقر، ''بحار الأنوار''، ج ۵۱، ص ۳۰~~. برای تعیین دقیق مأخذ و تطبیق عبارت، باید نسخهٔ مورد استناد بررسی شود~~.</ref>		از روایت دیگری نیز برمی‌آید که [[حسن عسکری علیه‌السلام\|حضرت عسکری]] (ع)، فرزندشان را مؤمّل نامیدند و فرمودند: ظالمان خیال کردند که با کشتن من می‌توانند این نسل را قطع کنند؛ اما به‌زودی خواهند دید که قدرت خدا چگونه است! خداوند هنگامی که بخواهد کاری را انجام دهد، وسایل آن را فراهم می‌کند، اگرچه همهٔ مردم برخلاف آن قدم بردارند. برعکس، گاهی همهٔ کارها انجام شده و تمام اسباب فراهم است، ولی چون خداوند نخواهد، آن کار انجام نمی‌شود.<ref name="Kafi2">کلینی، محمد بن یعقوب، ''الکافی''، ج ۱، ص ۵۱۴؛ مجلسی، محمدباقر، ''بحار الأنوار''، ج ۵۱، ص ۳۰. </ref>

	حضرت در این روایت تذکر داده‌اند که این ظالمان از قدرت خدا خبر ندارند و گمان می‌کنند با تحت نظر گرفتن ایشان و سپس به قتل رساندنشان، می‌توانند در برابر قدرت الهی بایستند و از تولد موعود مؤمّل و منتقم جلوگیری کنند.		حضرت در این روایت تذکر داده‌اند که این ظالمان از قدرت خدا خبر ندارند و گمان می‌کنند با تحت نظر گرفتن ایشان و سپس به قتل رساندنشان، می‌توانند در برابر قدرت الهی بایستند و از تولد موعود مؤمّل و [[منتقم]] جلوگیری کنند.
	==دلالت‌های لقب مأمول==		==دلالت‌های لقب مأمول==
	دو نکتهٔ لطیف نیز از این لقب استفاده می‌شود:		دو نکتهٔ لطیف نیز از این لقب استفاده می‌شود:
	===۱. امید پیامبران و اهل‌بیت (ع) به ظهور===		===۱. امید پیامبران و اهل‌بیت (ع) به ظهور===
	نخست آنکه پیامبران، رسولان و امامان نیز از کسانی هستند که آرزوی آمدن امام مهدی (ع) را دارند؛ زیرا آنان نیز چشم‌انتظار ظهور او هستند تا به دست آن حضرت، آرزوهای تحقق‌نیافته‌شان در گسترش ایمان و عدالت در روی زمین تحقق یابد. از این رو، امام مهدی (ع) مورد آرزو و امید آل‌الله نیز هست. در ~~همان~~ زیارت آل‌یاسین می‌خوانیم:		نخست آنکه پیامبران، رسولان و امامان نیز از کسانی هستند که آرزوی آمدن امام مهدی (ع) را دارند؛ زیرا آنان نیز چشم‌انتظار [[ظهور]] او هستند تا به دست آن حضرت، آرزوهای تحقق‌نیافته‌شان در گسترش ایمان و عدالت در روی زمین تحقق یابد. از این رو، امام مهدی (ع) مورد آرزو و امید آل‌الله نیز هست. در دعای بعد از زیارت آل‌یاسین می‌خوانیم:
	:'''«وَأَرِنِي فِي آلِ مُحَمَّدٍ مَا يَأْمُلُونَ»'''		:'''«وَأَرِنِي فِي آلِ مُحَمَّدٍ مَا يَأْمُلُونَ»'''
	یعنی خداوندا، به من بنمایان آنچه را که آل محمد (ع) آرزوی آن را دارند؛ زیرا آرزوی آنان نیز به ظهور امام گره خورده است.		یعنی خداوندا، به من بنمایان آنچه را که آل محمد (ع) آرزوی آن را دارند؛ زیرا آرزوی آنان نیز به ظهور امام گره خورده است.
	===۲. امید و توسل در دوران غیبت===		===۲. امید و توسل در دوران غیبت===
	نکتهٔ دوم آنکه در دوران غیبت آن حضرت نیز آرمان‌ها و حاجات کسانی را که به او متوسل و متمسک باشند، برآورده می‌کند؛ زیرا طلب هدایت، درخواست یاری در تقرب به خداوند متعال و عبادت، نیل به شفاعت، نجات از ضلالت و رسیدن به حاجت، متوقف بر ظهور آن حضرت نیست.		نکتهٔ دوم آنکه در [[غیبت\|دوران غیبت]] آن حضرت نیز آرمان‌ها و حاجات کسانی را که به او متوسل و متمسک باشند، برآورده می‌کند؛ زیرا طلب هدایت، درخواست یاری در تقرب به خداوند متعال و عبادت، نیل به شفاعت، نجات از ضلالت و رسیدن به حاجت، متوقف بر ظهور آن حضرت نیست.

	در طول دوران غیبت، که زمان امامت ایشان است، این امور به دست باکفایت ایشان انجام می‌شود؛ ازاین‌رو، همواره ایشان مورد آرزو و امید و مؤمّل هستند و از این جهت، تفاوتی میان دوران غیبت و ظهور نیست.		در طول دوران غیبت، که زمان امامت ایشان است، این امور به دست باکفایت ایشان انجام می‌شود؛ ازاین‌رو، همواره ایشان مورد آرزو و امید و مؤمّل هستند و از این جهت، تفاوتی میان دوران غیبت و ظهور نیست.