http://wikimahdi.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D9%84%D9%91%D8%A7%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C 2026-07-22T00:52:49Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.39.11 http://wikimahdi.com/index.php?title=%D9%85%D9%84%D9%91%D8%A7%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=1347&oldid=prev 2026-07-09T15:32:35Z

<p>مطلب جدید</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>= [[:رده:تشرفات و ملاقات ها|تشرفات و ملاقات ها]] - ملّاعلی تهرانی =<br /> شیخ بزرگوار ما، حاج ملّاعلی تهرانی، عالمی عامل، فخر الاواخر و ذخر الاوائل، خورشید آسمان زهد و تقوا، و گردآورنده‌ی مدارج استواری و هُدی، و فقیهی آگاه بود. وی که مجاور نجف اشرف بود و همان‌جا از دنیا رفت، فرزند شایسته‌ی مرحوم حاج میرزا خلیل طبیب &lt;small&gt;اعلی‌الله‌مقامه&lt;/small&gt; بود.<br /> <br /> آن مرحوم بیشتر سال‌ها برای زیارت امامان &lt;small&gt;علیهما‌السلام&lt;/small&gt; به سامرّا مشرّف می‌شد و انسی شگفت با سرداب مطهّر داشت. از آن‌جا درخواست فیض می‌کرد و در آن‌جا امید به رسیدن به مقامات عالی داشت. و می‌فرمود: هیچ وقت نشد که زیارتی کنم و کرامتی نبینم!<br /> <br /> و در ایّام مجاورت حقیر در سامرّا، دو بار مشرّف شدند و در منزل حقیر ساکن گشتند. امّا آن‌چه می‌دیدند، پنهان می‌کردند و به این پوشاندن اصرار داشتند، بلکه به پوشیده نگاه داشتن سایر عبادات.<br /> <br /> وقتی التماس کردم که از آن کرامات چیزی بگویند، فرمودند:<br /> <br /> بارها پیش آمده که در شب‌های تاریک که همه‌ی مردم در خواب بوده‌اند و صدایی از کسی برنمی‌خاسته، به سرداب مشرّف می‌شدم. پیش از این‌که به سرداب وارد شوم و از پلّه‌ها پایین روم، نوری را می‌دیدم که از سرداب غیبت بر دیوار راهروی اوّل می‌تابد و از جایی به جایی حرکت می‌کند؛ چنان‌که گویی در آن‌جا شمعی در دست کسی است و از سویی به سویی حرکت می‌کند و پرتو آن نور در آن‌جا در حرکت است. پس پایین می‌رفتم و وارد سرداب مطهّر می‌شدم، نه کسی را در آن‌جا می‌دیدم و نه چراغی.&lt;ref&gt;ر.ک: جنّة المأوی / ۸۵ و ۸۶(حکایت ۲۷).&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یک مرتبه که مشرّف بودند، آثار بیماری استسقا در ایشان پدیدار شد و آسیبی بسیار می‌زد. پس به سرداب مطهّر مشرّف شدند و بعد از بازگشت فرمودند: «امشب مثل عوام درخواست شفا کردم و به سرداب مطهّر رفتم و به آن صفّه‌ی کوچک وارد شدم و پاهای خود را به قصد شفا داخل چاهی کردم که عوام به آن چاه غیبت می‌گویند، و خود را در آن آویزان نمودم.»<br /> <br /> اندکی نگذشت که بیماری به کلّی از بین رفت و آن مرحوم تصمیم به مجاور شدن در سامرّا گرفت. امّا پس از بازگشت به نجف اشرف، مانع ایشان شدند. بیماری هم دوباره بازگشت و در آخر صفر سال هزار و دویست و نود مرحوم شدند. حشره الله تعالی مع موالیه.<br /> <br /> <br /> نجم ثاقب - باب هفتم: حکایات تشرّف‌یافتگان<br /> <br /> == پانویس ==<br /> [[رده:تشرفات و ملاقات ها]]</div>

Saeed