http://wikimahdi.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%B1_%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%B1_%D9%85%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D9%82%D8%A8%D8%A7_%D8%B1%D9%88%D8%AFگر ماه مهر پرور من در قبا رود - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-07T02:28:57Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.39.11http://wikimahdi.com/index.php?title=%DA%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%87_%D9%85%D9%87%D8%B1_%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%B1_%D9%85%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D9%82%D8%A8%D8%A7_%D8%B1%D9%88%D8%AF&diff=452&oldid=prevVafa: صفحهای تازه حاوی «'''ماه مهرپرور''' خورشیدِ خاوری کُنَد از رَشک جامه چاک گر ماهِ مِهرپرورِ من د...» ایجاد کرد2023-11-23T16:00:23Z<p>صفحهای تازه حاوی «'''ماه مهرپرور''' خورشیدِ خاوری کُنَد از رَشک جامه چاک گر ماهِ مِهرپرورِ من د...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>'''ماه مهرپرور'''<br />
<br />
<br />
خورشیدِ خاوری کُنَد از رَشک جامه چاک<br />
<br />
گر ماهِ مِهرپرورِ من در قبا رود<br />
<br />
بر خاکِ راهِ یار نهادیم رویِ خویش<br />
<br />
بر رویِ ما رواست اگر آشنا رود<br />
<br />
سیل است آبِ دیده و هر کس که بگذرد<br />
<br />
گر خود دلش ز سنگ بُوَد هم ز جا رود<br />
<br />
ما را به آبِ دیده شب و روز ماجراست<br />
<br />
زان رهگذر که بر سرِ کویش چرا رود۱<br />
<br />
<br />
سعدی:<br />
<br />
عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود<br />
<br />
مجنون از آستانه لیلی کجا رود؟<br />
<br />
گر من فدای جان تو گردم دریغ نیست<br />
<br />
بسیار سر که در سر مهر و وفا رود<br />
<br />
ور من گدای کوی تو باشم غریب نیست<br />
<br />
قارون اگر به خیل تو آید گدا رود<br />
<br />
حیف آیدم که پای همی بر زمین نهی<br />
<br />
کاین پای لایقست که بر چشم ما رود<br />
<br />
در هیچ موقفم سر گفت و شنید نیست<br />
<br />
إلّا در آن مقام که ذکر شما رود<br />
<br />
ای آشنای کوی محبت صبور باش<br />
<br />
بیداد نیکوان همه بر آشنا رود<br />
<br />
سعدی به در نمیکنی از سر هوای دوست<br />
<br />
در پات لازمست که خار جفا رود<br />
<br />
<br />
کمال خجندی:<br />
<br />
گیرم که از تو بر من مسکین جفا رود<br />
<br />
سلطان توئی کسی به تظلم کجا رود؟<br />
<br />
سوی تو چون سلام فرستم که باد را<br />
<br />
پیرامُن درت نگذارند تا رود<br />
<br />
چندان دعای جان تو گوییم کز ملال<br />
<br />
می خواسته بر زبان تو دشنام ما رود<br />
<br />
بفرست سوی گل، سحری بوی پیرهن<br />
<br />
کز رشک آن چو غنچه به زیر قبا رود<br />
<br />
<br />
نظیری نیشابوری:<br />
<br />
بیگانه چون رود به در آشنا رود<br />
<br />
آن کس که آشنای تو باشد کجا رود<br />
<br />
از خاک بوس کوی تو تا پا کشیده ام<br />
<br />
در راه من جدا روم و دل جدا رود<br />
<br />
احرام عهد روز ازل، کعبه کوی دوست<br />
<br />
جز راه عشق هرکه رود بر خطا رود<br />
<br />
عشق آمد و تمام به گوشم فرو دمید<br />
<br />
رازی که در میان مس و کیمیا رود<br />
<br />
زان بحر موج خیز چه کم گردد ار شبی<br />
<br />
بر کشتزار سوخته آب بقا رود<br />
<br />
<nowiki>----------</nowiki><br />
<br />
حافظ امید موعود، عبدالحسین فخاری<br />
----۱.هرکس که موعود محبوب را بشناسد، اسیر حُسن آن ماه مهرپرور می شود؛ خورشید هم اگر او را ببیند از جمال و کمال او، سینه چاک می کند.بدین خاطر است که در فراق او سیل اشک جاری است و حتی دل سنگدلان نیز اینجا نرم می شود و در هجرانش مویه می کنند...</div>Vafa