یوسف - آیه ۱۱۱ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Admini: Admini صفحهٔ سوره یوسف - آیه ۱۱۱ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به یوسف - آیه ۱۱۱ منتقل کرد

2025-01-08T17:55:33Z

Admini صفحهٔ سوره یوسف - آیه ۱۱۱ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به یوسف - آیه ۱۱۱ منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۵
(بدون تفاوت)

Admini در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۷

2025-01-08T17:47:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''~~[[:رده:آیات مهدویت\|آیات مهدویت]]~~'''~~		= [[:رده:آیات مهدویت\|آیات مهدویت]] - [[:رده:سوره یوسف\|سوره یوسف]] - آیه 111 =
			'''<big>حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا<sup>1</sup></big>'''
	== سوره یوسف آیه 111 ==
	'''حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا<sup>1</sup>'''

	تا آنجا که رسولان مأیوس شدند و گمان کردند حتی افراد اندک مؤمن نیز به آنان دروغ گفته اند، در آنحال یاری ما به سراغشان آمد. <blockquote>محمد بن جرير الطبري<sup>2</sup> فى باب وجوب معرفه القائم عليه السلام و أنه لا بد أن یکون من کتابه مسند فاطمه عليها السلام: بإسناده عن أبي على النهاوندي، قال:		تا آنجا که رسولان مأیوس شدند و گمان کردند حتی افراد اندک مؤمن نیز به آنان دروغ گفته اند، در آنحال یاری ما به سراغشان آمد. <blockquote>محمد بن جرير الطبري<sup>2</sup> فى باب وجوب معرفه القائم عليه السلام و أنه لا بد أن یکون من کتابه مسند فاطمه عليها السلام: بإسناده عن أبي على النهاوندي، قال:

Admini در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۱

2025-01-08T16:11:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	'''[[:رده:آیات مهدویت\|آیات مهدویت]]'''		'''[[:رده:آیات مهدویت\|آیات مهدویت]]'''

			== سوره یوسف آیه 111 ==
	'''حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا<sup>1</sup>'''		'''حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا<sup>1</sup>'''

	تا آنجا که رسولان مأیوس شدند و گمان کردند حتی افراد اندک مؤمن نیز به آنان دروغ گفته اند، در آنحال یاری ما به سراغشان آمد.		تا آنجا که رسولان مأیوس شدند و گمان کردند حتی افراد اندک مؤمن نیز به آنان دروغ گفته اند، در آنحال یاری ما به سراغشان آمد. <blockquote>محمد بن جرير الطبري<sup>2</sup> فى باب وجوب معرفه القائم عليه السلام و أنه لا بد أن یکون من کتابه مسند فاطمه عليها السلام: بإسناده عن أبي على النهاوندي، قال:

	محمد بن جرير الطبري<sup>2</sup> فى باب وجوب معرفه القائم عليه السلام و أنه لا بد أن یکون من کتابه مسند فاطمه عليها السلام: بإسناده عن أبي على النهاوندي، قال:

	حدّثنا القاساني ( يعني محمد بن أحمد القاشاني) قال: حدّثنا محمد بن سليمان، قال حدثنا علي بن سيف، قال: حدثني أبي، عن المفضل بن عمر، عن أبي عبد الله عليه السلام، قال:		حدّثنا القاساني ( يعني محمد بن أحمد القاشاني) قال: حدّثنا محمد بن سليمان، قال حدثنا علي بن سيف، قال: حدثني أبي، عن المفضل بن عمر، عن أبي عبد الله عليه السلام، قال:

	«جاء رجل إلى أمير المؤمنين عليه السّلام فشكى إليه طول دوله الجور، فقال له أمير المؤمنين عليه السلام: والله لا يكون ما تأملون حتى يهلك المبطلون و يضمحلّ الجاهلون ويأمن المتقون وقليل ما يكون حتى لا يكون لأحدكم موضع قدمه، و حتى تكونوا على الناس أهون من الميته عند صاحبها، فبينا أنتم كذلك إذ جاء نصر الله والفتح، وهو قول ربي عز و جل في كتابه: حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَضْرُنَا.»<sup>3</sup>		«جاء رجل إلى أمير المؤمنين عليه السّلام فشكى إليه طول دوله الجور، فقال له أمير المؤمنين عليه السلام: والله لا يكون ما تأملون حتى يهلك المبطلون و يضمحلّ الجاهلون ويأمن المتقون وقليل ما يكون حتى لا يكون لأحدكم موضع قدمه، و حتى تكونوا على الناس أهون من الميته عند صاحبها، فبينا أنتم كذلك إذ جاء نصر الله والفتح، وهو قول ربي عز و جل في كتابه: حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَضْرُنَا.»<sup>3</sup></blockquote>محمد بن جریر طبری: در باب وجوب معرفت قائم علیه السلام و اینکه حتما خواهد آمد در کتاب «مسند فاطمه عليها السلام»

	محمد بن جریر طبری: در باب وجوب معرفت قائم علیه السلام و اینکه حتما خواهد آمد در کتاب «مسند فاطمه عليها السلام»

	بسند خود از ابوعلی نهاوندی آورده که گفت: کاشانی (یعنی محمد بن احمد کاشانی) حدیثمان داد، گوید محمد بن سلیمان برایمان حدیث آورد، وی گفت: علی بن سيف حدیثمان داد، وی گفت: پدرم از مفضل بن عمر برایم حدیث گفت از حضرت ابو عبدالله امام صادق علیه السلام که فرمود:		بسند خود از ابوعلی نهاوندی آورده که گفت: کاشانی (یعنی محمد بن احمد کاشانی) حدیثمان داد، گوید محمد بن سلیمان برایمان حدیث آورد، وی گفت: علی بن سيف حدیثمان داد، وی گفت: پدرم از مفضل بن عمر برایم حدیث گفت از حضرت ابو عبدالله امام صادق علیه السلام که فرمود:

Admini در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۸

2025-01-08T16:08:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	'''آیات مهدویت'''		'''[[:رده:آیات مهدویت\|آیات مهدویت]]'''

	'''حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا<sup>1</sup>'''		'''حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا<sup>1</sup>'''

Admini در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۸

2025-01-08T16:08:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	'''آیات مهدویت ~~- سوره یوسف ۱۱۱~~'''		'''آیات مهدویت'''

	حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا<sup>1</sup>		'''حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا<sup>1</sup>'''

	تا آنجا که رسولان مأیوس شدند و گمان کردند حتی افراد اندک مؤمن نیز به آنان دروغ گفته اند، در آنحال یاری ما به سراغشان آمد.		تا آنجا که رسولان مأیوس شدند و گمان کردند حتی افراد اندک مؤمن نیز به آنان دروغ گفته اند، در آنحال یاری ما به سراغشان آمد.
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	3- دلائل الإمامه: ۴۷۱ [ح ۴۶۲]		3- دلائل الإمامه: ۴۷۱ [ح ۴۶۲]
			[[رده:آیات مهدویت]]
			[[رده:سوره یوسف]]

Admini: Admini صفحهٔ آیات مهدویت - سوره یوسف ۱۱۱ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سوره یوسف - آیه ۱۱۱ منتقل کرد

2025-01-08T15:53:20Z

Admini صفحهٔ آیات مهدویت - سوره یوسف ۱۱۱ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به سوره یوسف - آیه ۱۱۱ منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۳
(بدون تفاوت)

Vafa: صفحه‌ای تازه حاوی «'''آیات مهدویت - سوره یوسف ۱۱۱''' حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّو...» ایجاد کرد

2024-06-13T15:43:03Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''آیات مهدویت - سوره یوسف ۱۱۱''' حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''آیات مهدویت - سوره یوسف ۱۱۱'''

حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كَذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا1

تا آنجا که رسولان مأیوس شدند و گمان کردند حتی افراد اندک مؤمن نیز به آنان دروغ گفته اند، در آنحال یاری ما به سراغشان آمد.

محمد بن جرير الطبري2 فى باب وجوب معرفه القائم عليه السلام و أنه لا بد أن یکون من کتابه مسند فاطمه عليها السلام: بإسناده عن أبي على النهاوندي، قال:

حدّثنا القاساني ( يعني محمد بن أحمد القاشاني) قال: حدّثنا محمد بن سليمان، قال حدثنا علي بن سيف، قال: حدثني أبي، عن المفضل بن عمر، عن أبي عبد الله عليه السلام، قال:

«جاء رجل إلى أمير المؤمنين عليه السّلام فشكى إليه طول دوله الجور، فقال له أمير المؤمنين عليه السلام: والله لا يكون ما تأملون حتى يهلك المبطلون و يضمحلّ الجاهلون ويأمن المتقون وقليل ما يكون حتى لا يكون لأحدكم موضع قدمه، و حتى تكونوا على الناس أهون من الميته عند صاحبها، فبينا أنتم كذلك إذ جاء نصر الله والفتح، وهو قول ربي عز و جل في كتابه: حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَضْرُنَا.»3

محمد بن جریر طبری: در باب وجوب معرفت قائم علیه السلام و اینکه حتما خواهد آمد در کتاب «مسند فاطمه عليها السلام»

بسند خود از ابوعلی نهاوندی آورده که گفت: کاشانی (یعنی محمد بن احمد کاشانی) حدیثمان داد، گوید محمد بن سلیمان برایمان حدیث آورد، وی گفت: علی بن سيف حدیثمان داد، وی گفت: پدرم از مفضل بن عمر برایم حدیث گفت از حضرت ابو عبدالله امام صادق علیه السلام که فرمود:

مردی به محضر امام امیرالمؤمنین علیه السلام شرفیاب شد و از طولانی شدن دولت جور و ستم به آن جناب شکایت کرد. أمير المؤمنين عليه السلام با و فرمود: به خدا سوگند آنچه آرزویش را دارید نخواهد شد تا اینکه باطل جویان هلاک شوند و جاهلان از میان بروند و متقیان که اندک هستند در امان گردند، تا جائیکه احدی از شما جای پایی برای خودش نخواهد یافت، و تا آنجا که شما در نظر مردم از مردار در چشم صاحبش نیز بی ارزشتر خواهید شد و همانطور که شما در آن حال هستید ناگهان یاری خداوند و پیروزی بیاید، و این است (معنی) فرموده پرودگار من عز و جل در کتابش: و تا آنجا که رسولان مأیوس شدند و گمان کردند حتی افراد اندک مؤمن نیز به آنان دروغ گفته اند در آنحال یاری ما به سراغشان آمد.

سیمای حضرت مهدی در قرآن، هاشم بن سلیمان بحرانی، قائمیه اصفهان ص 218

1- يوسف (۱۲) : ۱۱۱

2- در متن: القمّی

3- دلائل الإمامه: ۴۷۱ [ح ۴۶۲]