صراط مستقیم: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌مهدی
(صفحه‌ای تازه حاوی «از نظر قرآن مجید، کلمه ی «صراط» به «راه مستقیم» تعبیر شده است: «و هذا صراط ربك...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
از نظر قرآن مجید، کلمه ی «صراط» به «راه مستقیم» تعبیر شده است: «و هذا صراط ربك مستقيما» (انعام: ۱۲۶) و از بررسی آیات دیگر در می یابیم که راه مستقیم خداوند، «عبادت و پرستش» اوست: «و أن اعبدوني هذا صراط مستقيم» (يس: ۶۱) و این که خداوند متعال در اولین سوره، به بندگان خویش دستور می دهد که از او بخواهند آنان را به راه مستقیم هدایت کند، اهمیت این مطلب را می رساند.<sup>1</sup> در تأیید این معنا می فرماید: «و أن هذا صراطی مستقیما فاتبعوه». (انعام: ۱۵۳) روایات بسیاری ذیل این آیه ی شریفه آمده که اکثر آنها حاکی از آن است که حضرت على و ائمه هدی علیهم السلام، «صراط مستقيم الاهی» هستند، چنانکه طبق فرموده امام باقر علیه السلام «صراط مستقيم»، ولایت علی علیه السلام و اوصیای آن حضرت است.<sup>2</sup> در روایتی دیگر ایشان فرمودند: «آل محمدالصراط الذي دل عليه».<sup>3</sup> در فرازهای ابتدایی دعای ندبه از حضرت علی علیه السلام به عنوان «صراط مستقیم الاهی» یاد شده است.<sup>4</sup> بر اساس روایتی از امام صادق علیه السلام ، «صراط» راه به سوی معرفت و شناخت خداوند است و بر دو نوع است، صراط در دنیا و صراط در آخرت. صراط دنیا» امامی است که اطاعت او واجب و هرکس او را بشناسد و از دستوراتش پیروی کند، از «صراط آخرت» که پلی بر روی جهنم است خواهد گذشت و هرکس او را نشناسد، پایش در «صراط آخرت» خواهد لغزید و در آتش جهنم خواهد افتاد.<sup>5</sup> از این رو، حضرت مهدی علیه السلام، فرزند حضرت علی علیه السلام و ائمی هدى علیهم السلام است که آن حجت های الاهی، همه راه مستقیم به سوی پرستش و عبودیت خداوند متعال هستند. امام هادی علیه السلام در چند مورد از زیارت جامعه کبیره، در معرفی ائمه علیهم السلام از آنان با تعابير «و حجته و صراطه»<sup>6</sup>، «أدلاء على صراطه»<sup>7</sup> و «أنتم الصراط الاقوم»<sup>8</sup> یاد نموده اند.
از نظر قرآن مجید، کلمه ی «صراط» به «راه مستقیم» تعبیر شده است: «و هذا صراط ربك مستقيما» (انعام: ۱۲۶) و از بررسی آیات دیگر در می یابیم که راه مستقیم خداوند، «عبادت و پرستش» اوست: «و أن اعبدوني هذا صراط مستقيم» (يس: ۶۱) و این که خداوند متعال در اولین سوره، به بندگان خویش دستور می دهد که از او بخواهند آنان را به راه مستقیم هدایت کند، اهمیت این مطلب را می رساند.<ref>بحرانی، تفسير البرهان، ج ۱، ص ۱۱۳.</ref> در تأیید این معنا می فرماید: «و أن هذا صراطی مستقیما فاتبعوه». (انعام: ۱۵۳) روایات بسیاری ذیل این آیه ی شریفه آمده که اکثر آنها حاکی از آن است که حضرت على و ائمه هدی علیهم السلام، «صراط مستقيم الاهی» هستند، چنانکه طبق فرموده امام باقر علیه السلام «صراط مستقيم»، ولایت علی علیه السلام و اوصیای آن حضرت است.<ref>ر.ک: عیاشی، تفسیر، ج ۱، ص ۳۸۴</ref> در روایتی دیگر ایشان فرمودند: «آل محمدالصراط الذي دل عليه».<ref>همان</ref> در فرازهای ابتدایی دعای ندبه از حضرت علی علیه السلام به عنوان «صراط مستقیم الاهی» یاد شده است.<ref>ر.ک: مجلسی، بحارالأنوار، ج ۹۹، ص ۱۰۶</ref> بر اساس روایتی از امام صادق علیه السلام ، «صراط» راه به سوی معرفت و شناخت خداوند است و بر دو نوع است، صراط در دنیا و صراط در آخرت. صراط دنیا» امامی است که اطاعت او واجب و هرکس او را بشناسد و از دستوراتش پیروی کند، از «صراط آخرت» که پلی بر روی جهنم است خواهد گذشت و هرکس او را نشناسد، پایش در «صراط آخرت» خواهد لغزید و در آتش جهنم خواهد افتاد.<ref>ر.ک: همان ج ۸، ص ۶۶</ref> از این رو، حضرت مهدی علیه السلام، فرزند حضرت علی علیه السلام و ائمی هدى علیهم السلام است که آن حجت های الاهی، همه راه مستقیم به سوی پرستش و عبودیت خداوند متعال هستند. امام هادی علیه السلام در چند مورد از زیارت جامعه کبیره، در معرفی ائمه علیهم السلام از آنان با تعابير «و حجته و صراطه»<ref>صدوق، عیون اخبار الرضا ع، ج ۲، ص ۲۷۳</ref>، «أدلاء على صراطه»<ref>همان، ص ۲۷۴.</ref> و «أنتم الصراط الاقوم»<ref>همان</ref> یاد نموده اند.


- لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت حجت علیه السلام در ادعیه و زیارات صفحه 264 و 265
- لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت حجت علیه السلام در ادعیه و زیارات صفحه 264 و 265
 
----
1- بحرانی، تفسير البرهان، ج ۱، ص ۱۱۳.
 
2- ر.ک: عیاشی، تفسیر، ج ۱، ص ۳۸۴
 
3- همان
 
4- ر.ک: مجلسی، بحارالأنوار، ج ۹۹، ص ۱۰۶
 
5- ر.ک: همان ج ۸، ص ۶۶
 
6- صدوق، عیون اخبار الرضا ع، ج ۲، ص ۲۷۳
 
7- همان، ص ۲۷۴.
 
8- همان

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۲۹

از نظر قرآن مجید، کلمه ی «صراط» به «راه مستقیم» تعبیر شده است: «و هذا صراط ربك مستقيما» (انعام: ۱۲۶) و از بررسی آیات دیگر در می یابیم که راه مستقیم خداوند، «عبادت و پرستش» اوست: «و أن اعبدوني هذا صراط مستقيم» (يس: ۶۱) و این که خداوند متعال در اولین سوره، به بندگان خویش دستور می دهد که از او بخواهند آنان را به راه مستقیم هدایت کند، اهمیت این مطلب را می رساند.[۱] در تأیید این معنا می فرماید: «و أن هذا صراطی مستقیما فاتبعوه». (انعام: ۱۵۳) روایات بسیاری ذیل این آیه ی شریفه آمده که اکثر آنها حاکی از آن است که حضرت على و ائمه هدی علیهم السلام، «صراط مستقيم الاهی» هستند، چنانکه طبق فرموده امام باقر علیه السلام «صراط مستقيم»، ولایت علی علیه السلام و اوصیای آن حضرت است.[۲] در روایتی دیگر ایشان فرمودند: «آل محمدالصراط الذي دل عليه».[۳] در فرازهای ابتدایی دعای ندبه از حضرت علی علیه السلام به عنوان «صراط مستقیم الاهی» یاد شده است.[۴] بر اساس روایتی از امام صادق علیه السلام ، «صراط» راه به سوی معرفت و شناخت خداوند است و بر دو نوع است، صراط در دنیا و صراط در آخرت. صراط دنیا» امامی است که اطاعت او واجب و هرکس او را بشناسد و از دستوراتش پیروی کند، از «صراط آخرت» که پلی بر روی جهنم است خواهد گذشت و هرکس او را نشناسد، پایش در «صراط آخرت» خواهد لغزید و در آتش جهنم خواهد افتاد.[۵] از این رو، حضرت مهدی علیه السلام، فرزند حضرت علی علیه السلام و ائمی هدى علیهم السلام است که آن حجت های الاهی، همه راه مستقیم به سوی پرستش و عبودیت خداوند متعال هستند. امام هادی علیه السلام در چند مورد از زیارت جامعه کبیره، در معرفی ائمه علیهم السلام از آنان با تعابير «و حجته و صراطه»[۶]، «أدلاء على صراطه»[۷] و «أنتم الصراط الاقوم»[۸] یاد نموده اند.

- لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت حجت علیه السلام در ادعیه و زیارات صفحه 264 و 265


  1. بحرانی، تفسير البرهان، ج ۱، ص ۱۱۳.
  2. ر.ک: عیاشی، تفسیر، ج ۱، ص ۳۸۴
  3. همان
  4. ر.ک: مجلسی، بحارالأنوار، ج ۹۹، ص ۱۰۶
  5. ر.ک: همان ج ۸، ص ۶۶
  6. صدوق، عیون اخبار الرضا ع، ج ۲، ص ۲۷۳
  7. همان، ص ۲۷۴.
  8. همان