عادل: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌مهدی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
= [[:رده:نام‌ها و القاب|نام‌ها و القاب]] - عادل =
= [[:رده:نام‌ها و القاب|نام‌ها و القاب]] - عادل =
"عادل" و "عدل" هر دو از القاب حضرت بقية الله (ع) هستند.عادل اسم فاعل و عدل، مصدر از ریشه «عدل» و از اسماء الهی و به معنای دادگر و منصف و دادگري است.امام صادق (ع) فرمودند:" إِنَّ اللهَ أَجَلُّ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یَتْرُکَ الْأَرْضَ بِغَیْرِ إِمَامٍ عَادِلٍ"؛ خدا بزرگتر و بزرگوارتر از آن است که روی زمین را بدون امام عادل بگذارد١.در واقع اين صفت براي همه امامان است اما در امام دوازدهم، شهره است چون او عدالت را در سراسر زمين تحقق مى بخشد. در زیارت حضرت صاحب الامر(ع) هم آمده: «السَّلَامُ عَلَی الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَر؛ سلام بر آن قائم منتظر و عادل( بلكه عدالت) مشهور »٢. وقتي كسي در فاعليت، بسيار شهره باشد او را به شكل مصدري،هم مى خوانند و امام عليه السلام چنان در عدالت شهره است كه او را عدالت مشهور گفته اند. لذا اين واژه "وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ" در این بخش از دعای افتتاح، از القاب پر تامل آن حضرت است به گونه ای که عدل را به جای عادل آورده است و به جای اینکه امام عادل بگويد، عدلِ منتظَر يعنى عدلي كه انتظارش را مى كشند، وارد شده است که نشانه قوت و شدت و ناب بودن عدالت حضرت مهدی موعود(ع) است.


«عادل» و «عدل» هر دو از القاب حضرت [[بقية الله|بقیة الله]] (ع) هستند. عادل اسم فاعل و عدل مصدر از ریشه «عدل» و از اسماء الهی است و به معنای دادگر و منصف و دادگری می‌باشد.


اين سخن پيشواي ششم ما ، امام صادق(ع)است كه فرمود:"چون حکومت بنی فلان ،سپری شود خداوند به وسيله مردی از ما ، بر اهل بیت آل محمّد (ص)،منّت می نهد؛ او كسي است که با تقوا گام بر می دارد و براساس هدایت رفتار می کند و در کارهایش رشوه نمی گیرد. به خدا سوگند نام خود و نام پدرش را می دانم. آن گاه به محضر امام عادل از ما می رسد که صاحب خال و اصالت و نجابت والدين و حافظ اسرار امامت و امانت های الهی است و جهان را پر از داد و عدالت می کند"٣. در زیارت دیگر صاحب الامر آمده: «اللَّهُمَّ امْلَأْ بِهِ الْأَرْضَ عَدْلًا وَ قِسْطاً کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً؛ خدایا پر کن به وسیله او، زمین را از عدل و داد چنانچه از ظلم و جور مالامال شده باشد»٤.
امام صادق (ع) فرمودند:


**«إِنَّ اللهَ أَجَلُّ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یَتْرُکَ الْأَرْضَ بِغَیْرِ إِمَامٍ عَادِلٍ»**؛


در سيره و روش عدالت مهدوي است كه نسبت به کارگزاران خود به شدت عدالت به خرج می دهد؛ قاضیان ناصالح را برکنار می کند؛ زمین هایی که به ناحق تصرف شده را می گیرد،؛فرمانروایان ستمگر را برکنار می کند، زمین را از فریب کاران پاک کرده و به عدالت رفتار می کند و ترازوی عدل و داد واقعي را برپا خواهد کرد و عدالت در همه جوانب و مناسبات زندگی انسان ها سیطره پیدا می کند. همانطور که سرما و گرما وارد زندگی انسان می شود.  
خدا بزرگ‌تر و بزرگوارتر از آن است که روی زمین را بدون امام عادل بگذارد.<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۱۷۸.</ref>


در واقع این صفت برای همه امامان است، اما در امام دوازدهم شهره است؛ چون او عدالت را در سراسر زمین تحقق می‌بخشد.


"ناشر العدل" تعبير زيباي ديگري است كه براي آن حضرت در دعاها و زيارات آمده است؛" ناشر العدل"يعنى بر پا دارنده و گسترنده عدالت، بر افرازنده پرچم عدل و داد در سراسر گیتی. در آن زيارت و سلام مخصوص به ايشان ، عرض مى كنيم: "سلام الله الکامل التّامّ الشّامل العامّ ،وصلواته الدّائمة و برکاته القائمة التّامّه ،عل حجّة الله و ولیّه فی أرضه و بلاده، و خلیفته علی خلقه و عباده ،و سلالةالنّبوّة ،و بقیّة العترة و الصّفوة ،صاحب الزّمان ،و مظهر الایمان ،و ملقّن أحکام القرآن ،و مطهّر الأرض و ناشر العدل فی الطّول و العرض ،والحجّة القائم المهدیّ ..."٥ يعنى
== عادل و عدل منتظر ==


سلام کامل ، تمام ، شامل و عامّ خداوند و درودهای همیشگی و برکات پاینده و کامل خدا ، بر حجّت خدا و ولیّ او بر روی زمین و شهرهای او و جانشین او بر آفریدگان او و بندگانش و برنسل پاک نبوّت و باقی مانده عترت و برگزیدگان ، حضرت صاحب الزّمان و آشکار کننده ایمان و آموزنده و معلم احکام قرآن و پاک کننده زمین و نشر دهنده عدل در طول و عرض(جهان )و حجّت قائم مهدی ...  
در زیارت حضرت [[صاحب الامر|صاحب‌الامر]] (ع) هم آمده است:
 
**«السَّلَامُ عَلَی الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ»**؛
 
سلام بر آن [[قائم]] منتظر و عادل ـ بلکه عدالت ـ مشهور.<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۰۱.</ref>
 
وقتی کسی در فاعلیت بسیار شهره باشد، او را به شکل مصدری هم می‌خوانند و امام (ع) چنان در عدالت شهره است که او را «عدالت مشهور» گفته‌اند. لذا این واژه **«وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ»** در این بخش از دعای افتتاح، از القاب پر تأمل آن حضرت است؛ به گونه‌ای که «عدل» را به جای «عادل» آورده است و به جای اینکه «امام عادل» بگوید، «عدل منتظر» یعنی عدلی که انتظارش را می‌کشند، وارد شده است که نشانه قوت و شدت و ناب بودن عدالت حضرت [[موعود اسلام|مهدی موعود]] (ع) است.
 
== تحقق عدالت در حکومت حضرت مهدی (عج) ==
 
این سخن پیشوای ششم ما، امام صادق (ع) است که فرمود:
 
«چون حکومت بنی‌فلان سپری شود، خداوند به وسیله مردی از ما، بر اهل‌بیت آل محمد (ص) منت می‌نهد؛ او کسی است که با تقوا گام برمی‌دارد و براساس هدایت رفتار می‌کند و در کارهایش رشوه نمی‌گیرد. به خدا سوگند نام خود و نام پدرش را می‌دانم. آن‌گاه به محضر امام عادل از ما می‌رسد که صاحب خال و اصالت و نجابت والدین و حافظ اسرار امامت و امانت‌های الهی است و جهان را پر از داد و عدالت می‌کند.»<ref>بحارالانوار، ج ۵۹، ص ۲۶۹.</ref>
 
در زیارت دیگر صاحب‌الامر آمده است:
 
**«اللَّهُمَّ امْلَأْ بِهِ الْأَرْضَ عَدْلًا وَ قِسْطاً کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً»**؛
 
خدایا، پر کن به وسیله او زمین را از عدل و داد، چنان‌که از ظلم و جور مالامال شده باشد.<ref>بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۱۸.</ref>
 
در سیره و روش عدالت مهدوی است که نسبت به کارگزاران خود به‌شدت عدالت به خرج می‌دهد؛ قاضیان ناصالح را برکنار می‌کند؛ زمین‌هایی را که به ناحق تصرف شده‌اند می‌گیرد؛ فرمانروایان ستمگر را برکنار می‌کند؛ زمین را از فریب‌کاران پاک کرده و به عدالت رفتار می‌کند و ترازوی عدل و داد واقعی را برپا خواهد کرد. عدالت در همه جوانب و مناسبات زندگی انسان‌ها سیطره پیدا می‌کند؛ همان‌طور که سرما و گرما وارد زندگی انسان می‌شود.
 
== ناشر العدل؛ گسترش‌دهنده عدالت ==
 
«ناشر العدل» تعبیر زیبای دیگری است که برای آن حضرت در دعاها و زیارات آمده است. «ناشر العدل» یعنی برپادارنده و گسترنده عدالت، برافرازنده پرچم عدل و داد در سراسر گیتی.
 
در آن زیارت و سلام مخصوص به ایشان، عرض می‌کنیم:
 
**«سَلَامُ اللهِ الْکَامِلُ التَّامُّ الشَّامِلُ الْعَامُّ، وَصَلَوَاتُهُ الدَّائِمَةُ وَبَرَکَاتُهُ الْقَائِمَةُ التَّامَّةُ، عَلَى حُجَّةِ اللهِ وَوَلِیِّهِ فِی أَرْضِهِ وَبِلَادِهِ، وَخَلِیفَتِهِ عَلَى خَلْقِهِ وَعِبَادِهِ، وَسُلَالَةِ النُّبُوَّةِ، وَبَقِیَّةِ الْعِتْرَةِ وَالصَّفْوَةِ، صَاحِبِ الزَّمَانِ، وَمُظْهِرِ الْإِیمَانِ، وَمُلَقِّنِ أَحْکَامِ الْقُرْآنِ، وَمُطَهِّرِ الْأَرْضِ وَنَاشِرِ الْعَدْلِ فِی الطُّولِ وَالْعَرْضِ، وَالْحُجَّةِ الْقَائِمِ الْمَهْدِیِّ...»**<ref>مفاتیح الجنان.</ref>
 
یعنی:
 
سلام کامل، تمام، شامل و عام خداوند و درودهای همیشگی و برکات پاینده و کامل خدا، بر [[حجت]] خدا و ولیّ او بر روی زمین و شهرهای او و جانشین او بر آفریدگان او و بندگانش و بر نسل پاک نبوت و باقی‌مانده عترت و برگزیدگان، حضرت [[صاحب الزمان|صاحب‌الزمان]] و آشکارکننده ایمان و آموزنده و معلم احکام قرآن و پاک‌کننده زمین و نشر‌دهنده عدل در طول و عرض جهان و حجت قائم مهدی...


١.اصول کافی١٧٨/١.   ٢.بحار الانوار١٠١/٩٩.   ٣.بحار الانوار٢٦٩/٥٩.     ٤.همان١١٨/٩٩.   ٥. مفاتيح الجنان.
[[رده:نام‌ها و القاب]]
[[رده:نام‌ها و القاب]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۱۱

نام‌ها و القاب - عادل

«عادل» و «عدل» هر دو از القاب حضرت بقیة الله (ع) هستند. عادل اسم فاعل و عدل مصدر از ریشه «عدل» و از اسماء الهی است و به معنای دادگر و منصف و دادگری می‌باشد.

امام صادق (ع) فرمودند:

    • «إِنَّ اللهَ أَجَلُّ وَ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یَتْرُکَ الْأَرْضَ بِغَیْرِ إِمَامٍ عَادِلٍ»**؛

خدا بزرگ‌تر و بزرگوارتر از آن است که روی زمین را بدون امام عادل بگذارد.[۱]

در واقع این صفت برای همه امامان است، اما در امام دوازدهم شهره است؛ چون او عدالت را در سراسر زمین تحقق می‌بخشد.

عادل و عدل منتظر

در زیارت حضرت صاحب‌الامر (ع) هم آمده است:

    • «السَّلَامُ عَلَی الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ»**؛

سلام بر آن قائم منتظر و عادل ـ بلکه عدالت ـ مشهور.[۲]

وقتی کسی در فاعلیت بسیار شهره باشد، او را به شکل مصدری هم می‌خوانند و امام (ع) چنان در عدالت شهره است که او را «عدالت مشهور» گفته‌اند. لذا این واژه **«وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ»** در این بخش از دعای افتتاح، از القاب پر تأمل آن حضرت است؛ به گونه‌ای که «عدل» را به جای «عادل» آورده است و به جای اینکه «امام عادل» بگوید، «عدل منتظر» یعنی عدلی که انتظارش را می‌کشند، وارد شده است که نشانه قوت و شدت و ناب بودن عدالت حضرت مهدی موعود (ع) است.

تحقق عدالت در حکومت حضرت مهدی (عج)

این سخن پیشوای ششم ما، امام صادق (ع) است که فرمود:

«چون حکومت بنی‌فلان سپری شود، خداوند به وسیله مردی از ما، بر اهل‌بیت آل محمد (ص) منت می‌نهد؛ او کسی است که با تقوا گام برمی‌دارد و براساس هدایت رفتار می‌کند و در کارهایش رشوه نمی‌گیرد. به خدا سوگند نام خود و نام پدرش را می‌دانم. آن‌گاه به محضر امام عادل از ما می‌رسد که صاحب خال و اصالت و نجابت والدین و حافظ اسرار امامت و امانت‌های الهی است و جهان را پر از داد و عدالت می‌کند.»[۳]

در زیارت دیگر صاحب‌الامر آمده است:

    • «اللَّهُمَّ امْلَأْ بِهِ الْأَرْضَ عَدْلًا وَ قِسْطاً کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً»**؛

خدایا، پر کن به وسیله او زمین را از عدل و داد، چنان‌که از ظلم و جور مالامال شده باشد.[۴]

در سیره و روش عدالت مهدوی است که نسبت به کارگزاران خود به‌شدت عدالت به خرج می‌دهد؛ قاضیان ناصالح را برکنار می‌کند؛ زمین‌هایی را که به ناحق تصرف شده‌اند می‌گیرد؛ فرمانروایان ستمگر را برکنار می‌کند؛ زمین را از فریب‌کاران پاک کرده و به عدالت رفتار می‌کند و ترازوی عدل و داد واقعی را برپا خواهد کرد. عدالت در همه جوانب و مناسبات زندگی انسان‌ها سیطره پیدا می‌کند؛ همان‌طور که سرما و گرما وارد زندگی انسان می‌شود.

ناشر العدل؛ گسترش‌دهنده عدالت

«ناشر العدل» تعبیر زیبای دیگری است که برای آن حضرت در دعاها و زیارات آمده است. «ناشر العدل» یعنی برپادارنده و گسترنده عدالت، برافرازنده پرچم عدل و داد در سراسر گیتی.

در آن زیارت و سلام مخصوص به ایشان، عرض می‌کنیم:

    • «سَلَامُ اللهِ الْکَامِلُ التَّامُّ الشَّامِلُ الْعَامُّ، وَصَلَوَاتُهُ الدَّائِمَةُ وَبَرَکَاتُهُ الْقَائِمَةُ التَّامَّةُ، عَلَى حُجَّةِ اللهِ وَوَلِیِّهِ فِی أَرْضِهِ وَبِلَادِهِ، وَخَلِیفَتِهِ عَلَى خَلْقِهِ وَعِبَادِهِ، وَسُلَالَةِ النُّبُوَّةِ، وَبَقِیَّةِ الْعِتْرَةِ وَالصَّفْوَةِ، صَاحِبِ الزَّمَانِ، وَمُظْهِرِ الْإِیمَانِ، وَمُلَقِّنِ أَحْکَامِ الْقُرْآنِ، وَمُطَهِّرِ الْأَرْضِ وَنَاشِرِ الْعَدْلِ فِی الطُّولِ وَالْعَرْضِ، وَالْحُجَّةِ الْقَائِمِ الْمَهْدِیِّ...»**[۵]

یعنی:

سلام کامل، تمام، شامل و عام خداوند و درودهای همیشگی و برکات پاینده و کامل خدا، بر حجت خدا و ولیّ او بر روی زمین و شهرهای او و جانشین او بر آفریدگان او و بندگانش و بر نسل پاک نبوت و باقی‌مانده عترت و برگزیدگان، حضرت صاحب‌الزمان و آشکارکننده ایمان و آموزنده و معلم احکام قرآن و پاک‌کننده زمین و نشر‌دهنده عدل در طول و عرض جهان و حجت قائم مهدی...

  1. ↑ اصول کافی، ج ۱، ص ۱۷۸.
  2. ↑ بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۰۱.
  3. ↑ بحارالانوار، ج ۵۹، ص ۲۶۹.
  4. ↑ بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۱۸.
  5. ↑ مفاتیح الجنان.