داعى: تفاوت میان نسخه‌ها
(صفحه‌ای تازه حاوی « "داعى الله" از القاب و صفات حضرت بقية الله(ع) است يعنى دعوتگر و رهنمون كننده ا...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
= [[:رده:نام‌ها و القاب|نام‌ها و القاب]] - داعی = | |||
"داعى الله" از القاب و صفات حضرت [[بقية الله]](ع) است يعنى دعوتگر و رهنمون كننده انسان ها به سوي خدا؛ قرآن، پيامبر اكرم (ص) اين مشعل فروزان هدايت برای رهروان راه خدا را "داعى الى الله خوانده و فرموده است او به اذن الاهى دعوت كننده به سوي الله و مشعل فروزان هدايت است (وَ دَاعِیا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِیرًا).<ref>احزاب/٤٦.</ref> آن حضرت خاتم همه رسولان و پيامبراني است كه وظيفه و هدف بعثت و برانگيختگى شان خواندن مردم به سوي خدا بوده است. اهل بیت آن حضرت هم چون او سر سلسله بلکه معلم یکتاپرستان هر زمان بوده‌اند. رفتار آنان خداگونه بوده و با کردار و گفتار خویش مردم را به سوی خدا و توحید فرا می خواندند و اگر آنها نبودند، معارف به مردم منتقل نمی‌شد و خدا ناشناخته می‌ماند.حضرت مهدي(ع) نيز همين وظيفه را به عهده دارد لذا در متون روايي و ادعيه و زیارات ، علاوه بر صفات و القاب ديگر با صفت و لقب "داعی الله" خوانده شده؛<ref>نجم ثاقب/٧٣؛العبقري الحسان/٣٤.</ref> چنانكه در زيارت آل ياسين مى خوانيم: «السلام علیک یا داعی الله و ربّانيّ آياته». | |||
واژه و لقب "داعى" و جمع آن يعنى "دعاة" براي امامان نيز به كار رفته است لذا در زيارت جامعه كبيره به آن سروران، با این صفت و لقب توجه نموده و درود می‌فرستیم: "السلام علی الدُّعاةِ الی الله" يعنى سلام بر دعوتگران مردم به سوي خدا.<ref>همان.زيارت جامعه كبيره.</ref> امام باقر(ع) نيز در تفسیر آیه شریفه: (وَأْتُوا الْبُیوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا)<ref>بقره/١٨٩.</ref> يعنى به خانه ها از درهايش وارد شويد، فرمود: "هُمُ الدعاةُ الی الجنه و الادلاء علیها الی یوم القیامه"؛<ref>بحارالأنوار٢٠٣/٢٤.</ref> يعنى آنان داعيان و دعوتگرانى هستند که تا دامنه قیامت مردم را به سوی بهشت و خدا فرا می خوانند. امام رضا (ع) نيز بر گروهی که در امر امامت و پیشوایی به اختلاف و گفت و گو نشسته بودند، گذر نمود و به آنها فرمود: «شما از اهمیت امر امامت چه می دانید؟!» و سپس برای امام، ویژگی هایی بیان نمود و از جمله فرمود: "امام کسی است که مردم را به سوی خدا فرا می خواند و از حریم او دفاع می‌کند: «و الداعی الی الله و الذابُّ عن حرم الله».<ref>كافى١٩٩/١.</ref> | |||
در مقابل اين داعیان راستین و پيشوايان پاك و هدايتگر كه رسول خدا و امامان هستند و قرآن ، آنان را امامان هدايتگر به سوي خدا خوانده است (وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یهْدُونَ بِأَمْرِنَا)،<ref>انبياء/٧٣.</ref> امامان و پیشوایان کفر و فساد و ستم هم بوده و هستند که به جای خدا پرستی، هوا می پرستند و آدمیان را به خدا و بهشت و اعمال نیک فرا نمی‌خوانند، بلکه به خود و رفتار ناشایست، بیداد، ستم و دوزخ دعوت می‌کنند. امام صادق (علیه السلام) در تفسیر آیه‌ی شریف: (وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یدْعُونَ إِلَى النَّارِ)<ref>قصص/٤١.</ref> يعنى آنان را پيشواياني قرار داديم كه به سوي آتش (دوزخ) فرا مى خوانند، فرمود: اینها امامانی هستند که آدمیان را به دوزخ می‌کشانند و بر هوای نفس و خلاف قرآن رفتار می‌نمایند و به پیروی از هواها و خواسته های خویشتن وادار می‌کنند و سبب ضلالت و گمراهی آنان می‌گردند.<ref>تفسیر جامع، ذیل آیه٤١قصص.</ref> آري، داعیان دروغین نيز در طول تاریخ همیشه بوده اند كه با نام دین می آمدند اما مقصدشان هدایت جامعه نبود. آنها در مقابل اسلام و اهل بیت(ع)، دکان دینداری درست می کردند. | |||
آري، حضرت بقية الله نيز به عنوان "داعي الله" ،هر آنچه را که حضرت حق - تبارک و تعالی- خواسته و فرموده پیاده کند و به مرحله اجرا گذارد و این است شعار رهبر خرد و پیشوای راستین شریعت. بدین جهت آن حضرت با رفتار و گفتارش چهره ای از صفات زیبای خدای مهربان را به تصویر مى کشد و به سویش فرا مى خواند. او جلوه‌گر تمام صفات خداست. چون [[غیبت|عصر غیبت]] سایه خود را برچیند و صبحگاهان ظهور و حضور فرا رسد، امام مهدی (ع) خاوران و باختران را که از ظلم و شرک آکنده گشته، پاک و پاکیزه نماید تا بر زمین نشانی از بیداد و بیدادگری، بی دینی و کفر پیشگی نماند. و آیینی جز یکتاپرستی به جاي نماند و چنانكه خداوند در قرآن فرمايد بساط شرك و كفر پيچيده شود و جز عبوديت حق بر مدار روزگار جاري نشود و چنان شود كه خداوند فرمايد: "يعبدوننى لا يشركون بي شيئا" مرا عبادت كنند و شركي نسبت به من قايل نشوند.<ref>نور/٥٥.</ref> | |||
[[رده:نام‌ها و القاب]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۲۸
نام‌ها و القاب - داعی
"داعى الله" از القاب و صفات حضرت بقية الله(ع) است يعنى دعوتگر و رهنمون كننده انسان ها به سوي خدا؛ قرآن، پيامبر اكرم (ص) اين مشعل فروزان هدايت برای رهروان راه خدا را "داعى الى الله خوانده و فرموده است او به اذن الاهى دعوت كننده به سوي الله و مشعل فروزان هدايت است (وَ دَاعِیا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِیرًا).[۱] آن حضرت خاتم همه رسولان و پيامبراني است كه وظيفه و هدف بعثت و برانگيختگى شان خواندن مردم به سوي خدا بوده است. اهل بیت آن حضرت هم چون او سر سلسله بلکه معلم یکتاپرستان هر زمان بوده‌اند. رفتار آنان خداگونه بوده و با کردار و گفتار خویش مردم را به سوی خدا و توحید فرا می خواندند و اگر آنها نبودند، معارف به مردم منتقل نمی‌شد و خدا ناشناخته می‌ماند.حضرت مهدي(ع) نيز همين وظيفه را به عهده دارد لذا در متون روايي و ادعيه و زیارات ، علاوه بر صفات و القاب ديگر با صفت و لقب "داعی الله" خوانده شده؛[۲] چنانكه در زيارت آل ياسين مى خوانيم: «السلام علیک یا داعی الله و ربّانيّ آياته».
واژه و لقب "داعى" و جمع آن يعنى "دعاة" براي امامان نيز به كار رفته است لذا در زيارت جامعه كبيره به آن سروران، با این صفت و لقب توجه نموده و درود می‌فرستیم: "السلام علی الدُّعاةِ الی الله" يعنى سلام بر دعوتگران مردم به سوي خدا.[۳] امام باقر(ع) نيز در تفسیر آیه شریفه: (وَأْتُوا الْبُیوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا)[۴] يعنى به خانه ها از درهايش وارد شويد، فرمود: "هُمُ الدعاةُ الی الجنه و الادلاء علیها الی یوم القیامه"؛[۵] يعنى آنان داعيان و دعوتگرانى هستند که تا دامنه قیامت مردم را به سوی بهشت و خدا فرا می خوانند. امام رضا (ع) نيز بر گروهی که در امر امامت و پیشوایی به اختلاف و گفت و گو نشسته بودند، گذر نمود و به آنها فرمود: «شما از اهمیت امر امامت چه می دانید؟!» و سپس برای امام، ویژگی هایی بیان نمود و از جمله فرمود: "امام کسی است که مردم را به سوی خدا فرا می خواند و از حریم او دفاع می‌کند: «و الداعی الی الله و الذابُّ عن حرم الله».[۶]
در مقابل اين داعیان راستین و پيشوايان پاك و هدايتگر كه رسول خدا و امامان هستند و قرآن ، آنان را امامان هدايتگر به سوي خدا خوانده است (وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یهْدُونَ بِأَمْرِنَا)،[۷] امامان و پیشوایان کفر و فساد و ستم هم بوده و هستند که به جای خدا پرستی، هوا می پرستند و آدمیان را به خدا و بهشت و اعمال نیک فرا نمی‌خوانند، بلکه به خود و رفتار ناشایست، بیداد، ستم و دوزخ دعوت می‌کنند. امام صادق (علیه السلام) در تفسیر آیه‌ی شریف: (وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یدْعُونَ إِلَى النَّارِ)[۸] يعنى آنان را پيشواياني قرار داديم كه به سوي آتش (دوزخ) فرا مى خوانند، فرمود: اینها امامانی هستند که آدمیان را به دوزخ می‌کشانند و بر هوای نفس و خلاف قرآن رفتار می‌نمایند و به پیروی از هواها و خواسته های خویشتن وادار می‌کنند و سبب ضلالت و گمراهی آنان می‌گردند.[۹] آري، داعیان دروغین نيز در طول تاریخ همیشه بوده اند كه با نام دین می آمدند اما مقصدشان هدایت جامعه نبود. آنها در مقابل اسلام و اهل بیت(ع)، دکان دینداری درست می کردند.
آري، حضرت بقية الله نيز به عنوان "داعي الله" ،هر آنچه را که حضرت حق - تبارک و تعالی- خواسته و فرموده پیاده کند و به مرحله اجرا گذارد و این است شعار رهبر خرد و پیشوای راستین شریعت. بدین جهت آن حضرت با رفتار و گفتارش چهره ای از صفات زیبای خدای مهربان را به تصویر مى کشد و به سویش فرا مى خواند. او جلوه‌گر تمام صفات خداست. چون عصر غیبت سایه خود را برچیند و صبحگاهان ظهور و حضور فرا رسد، امام مهدی (ع) خاوران و باختران را که از ظلم و شرک آکنده گشته، پاک و پاکیزه نماید تا بر زمین نشانی از بیداد و بیدادگری، بی دینی و کفر پیشگی نماند. و آیینی جز یکتاپرستی به جاي نماند و چنانكه خداوند در قرآن فرمايد بساط شرك و كفر پيچيده شود و جز عبوديت حق بر مدار روزگار جاري نشود و چنان شود كه خداوند فرمايد: "يعبدوننى لا يشركون بي شيئا" مرا عبادت كنند و شركي نسبت به من قايل نشوند.[۱۰]