ابراهیم - آیه ۴۶: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== [[:رده:آیات مهدویت|آیات مهدویت]] - [[:رده:سوره ابراهیم|سوره ابراهیم]] - آیه 46 == | == [[:رده:آیات مهدویت|آیات مهدویت]] - [[:رده:سوره ابراهیم|سوره ابراهیم]] - آیه 46 == | ||
'''«وَ سَكَنْتُمْ فِی مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ»'''<ref>ابراهیم (۱۴): ۴۶.</ref> | '''«وَ سَكَنْتُمْ فِی مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ»'''<ref>سورهٔ ابراهیم (۱۴): آیهٔ ۴۶.</ref> | ||
و در منازل و مساکن ستمگران پیش از خودتان مسکن گرفتید. | و در منازل و مساکن ستمگران پیش از خودتان مسکن گرفتید. | ||
== روایت == | == روایت == | ||
<blockquote>العياشی، بإسناده: عن سعد بن عمر، عن غير واحد ممن حضر أبا عبدالله، و رجل يقول: قد ثبت دار صالح و دار عیسی بن علی ... ذكر دور العباسيين، فقال رجل: أراناها الله خرابا أو خرّبها بأيدينا، فقال له أبو عبدالله <small>عليهالسلام</small>: | <blockquote>العياشی، بإسناده: عن سعد بن عمر، عن غير واحد ممن حضر أبا عبدالله، و رجل يقول: قد ثبت دار صالح و دار عیسی بن علی ... ذكر دور العباسيين، فقال رجل: أراناها الله خرابا أو خرّبها بأيدينا، فقال له أبو عبدالله <small>عليهالسلام</small>: '''«لا تقل هكذا، بل يكون مساكن القائم و أصحابه، أما سمعت الله عزوجل يقول: وسَكَنْتُمْ فِى مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ»'''<ref>تفسير العياشي ۲: ۲۳۵ [ابراهیم، ح ۴۹].</ref></blockquote> | ||
'''«لا تقل هكذا، بل يكون مساكن القائم و أصحابه، أما سمعت الله عزوجل يقول: وسَكَنْتُمْ فِى مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ»'''<ref>تفسير العياشي ۲: ۲۳۵ [ابراهیم، ح ۴۹].</ref></blockquote> | |||
== ترجمه == | == ترجمه == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۶
آیات مهدویت - سوره ابراهیم - آیه 46
«وَ سَكَنْتُمْ فِی مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ»[۱]
و در منازل و مساکن ستمگران پیش از خودتان مسکن گرفتید.
روایت
العياشی، بإسناده: عن سعد بن عمر، عن غير واحد ممن حضر أبا عبدالله، و رجل يقول: قد ثبت دار صالح و دار عیسی بن علی ... ذكر دور العباسيين، فقال رجل: أراناها الله خرابا أو خرّبها بأيدينا، فقال له أبو عبدالله عليهالسلام: «لا تقل هكذا، بل يكون مساكن القائم و أصحابه، أما سمعت الله عزوجل يقول: وسَكَنْتُمْ فِى مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ»[۲]
ترجمه
عیاشی: بسند خود از سعد بن عمر، از چند نفر از کسانی که در محضر امام ابو عبدالله صادق عليهالسلام شرفیاب بودهاند روایت آورده که: مردی در آن مجلس [با تأسف] میگفت خانه صالح و خانه عیسی بن علی بر جای مانده و از خانههای عباسیان یاد کرد مردی دیگر گفت: خداوند آن خانهها را در حال خرابی بما بنمایاند، یا آنها را به دست ما خراب کند. حضرت ابو عبدالله صادق علیهالسلام به او فرمود: چنین سخنی مگوی، بلکه اینها مساکن حضرت قائم و اصحابش خواهد شد، آیا نشنیدهای که خدای عزوجل فرماید: و در منازل و مساکن ستمگران پیش از خودتان مسکن گرفتید»[۳]