صافات - آیه ۸۳

از ویکی‌مهدی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۴ توسط Saeed (بحث | مشارکت‌ها) (مقاله جدید)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

آیات مهدویت - سوره صافات - آیه 83

«وَ إِنَّ مِنْ شِیعَتِهِ لَإِبْراهِیمَ»[۱]

و به راستی که از جمله شیعیان او، ابراهیم است.

الشّیخ محمّد بن العبّاس[۲] [رحمه اللّه: عن محمّد بن وهبان، عن أبی جعفر محمّد بن علیّ بن رحیم، عن العبّاس بن محمّد، قال: حدّثنی أبی، عن الحسن بن [علیّ] بن أبی حمزة قال: حدّثنی أبی، عن أبی بصیر یحیی بن أبی القاسم، قال:

سأل جابر بن یزید الجعفیّ جعفر بن محمّد الصّادق علیه‌السّلام عن تفسیر هذه الآیة: وَ إِنَّ مِنْ شِیعَتِهِ لَإِبْراهِیمَ فقال علیه‌السّلام:

«إنّ اللّه سبحانه لمّا خلق إبراهیم علیه‌السّلام کشف له عن بصره، فنظر فرأی نورا إلی جنب العرش، فقال: إلهی ما هذا النّور؟ فقیل له: هذا نور محمّد صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌اله‌و‌سلم صفوتی من خلقی، و رأی نورا إلی جنبه، فقال: إلهی و ما هذا النّور؟ فقیل له: هذا نور علیّ بن أبی طالب علیه‌السّلام ناصر دینی، و رأی إلی جنبهما[۳] ثلاثة أنوار، فقال:

إلهی (و) ما هذه الأنوار؟ فقیل [له] : هذه فاطمة[۴] علیها‌السّلام - فطمت محبّیها من النّار - و نور ولدیها الحسن و الحسین علیهما‌السّلام.

و رأی تسعة أنوار قد حفّوا بهم، فقال: إلهی و ما هذه الأنوار التّسعة[۵]؟

قیل: یا إبراهیم هؤلاء الأئمّة من ولد علیّ و فاطمة، فقال إبراهیم: إلهی بحقّ هؤلاء الخمسة إلّا (ما) عرّفتنی من التّسعة.

فقال[۶]: یا إبراهیم أوّلهم علیّ بن الحسین و ابنه محمّد و ابنه جعفر و ابنه موسی و ابنه علیّ و ابنه محمّد و ابنه علیّ و ابنه الحسن و الحجّة القائم ابنه علیهم‌السّلام.

فقال إبراهیم علیه‌السّلام: إلهی و سیّدی، أری أنوارا قد أحدقوا بهم لا یحصی عددهم إلّا أنت[۷]! قیل: یا إبراهیم هؤلاء [شیعتهم] شیعة أمیر المؤمنین علیّ بن أبی طالب علیه‌السّلام، فقال إبراهیم: و بما[۸] تعرف شیعته؟ قال: بصلاة إحدی و خمسین، و الجهر ببسم اللّه الرّحمان الرّحیم، و القنوت قبل الرّکوع، و التّختّم بالیمین، فعند ذلک قال إبراهیم: اللّهمّ اجعلنی من شیعة أمیر المؤمنین.»

قال: فأخبر اللّه فی کتابه فقال: وَ إِنَّ مِنْ شِیعَتِهِ لَإِبْراهِیمَ»[۹]

شیخ محمد بن الحسن، از محمد بن وهبان، از ابوجعفر محمد بن علی بن رحیم، از عباس بن محمد، روایت آورده که گفت: پدرم برایم حدیث گفت از حسن بن علی بن ابی حمزه، از ابوبصیر یحیی بن أبي القاسم که گفت: جابر بن یزید جعفی از امام جعفر بن محمد صادق عليه‌السلام راجع به تفسیر این آیه پرسید: و به راستی که از جمله شیعیان او، ابراهیم است.

آن حضرت عليه‌السلام فرمود: همانا خداوند سبحان هنگامیکه ابراهيم عليه‌السلام را آفرید، پرده از روی چشمش برگرفت، ابراهیم نگاه کرد و نوری در کنار عرش مشاهده نمود، عرضه داشت: إلها این نور چیست؟ به او گفته شد: این نور محمد صلى‌الله‌عليه‌وآله برگزیده از خلق من است، و نوری در کنار آن نور دید، پرسید: خدایا و این نور چیست؟ [از سوی خداوند] به او گفته شد: این نور علی بن ابی طالب عليه‌السلام یاور دین من است. در کنار آن دو نور سه نور دیگر دید، پرسید: خدایا این نورها چیستند؟ به او گفته شد: این [نور] فاطمه علیها‌السلام است که دوستانش را از آتش بازداشته و جدا کرده، و نور دو پسرش حسن و حسين عليهما‌السلام.

آنگاه ابراهیم گفت: بار الها نه نور هم می‌بینم که پیرامون آنان را گرفته‌اند؟ گفته شد: ای ابراهیم اینان امامان از فرزندان علی و فاطمه هستند، پس ابراهیم عرضه داشت: بار خدایا به حق این پنج تن تو را سوگند می‌دهم که بمن بشناسانی آن نه تن کیانند؟

خداوند فرمود: ای ابراهیم اولینشان علی بن الحسین است، و پسرش محمد، و پسرش جعفر، و پسرش موسی، و پسرش علی، و پسرش محمد، و پسرش علی، و پسرش حسن، و حجت قائم پسر اوست عليهم‌السلام. پس ابراهيم عليه‌السلام گفت: ای خدا و سید من، نورهایی را می‌بینم پیرامونشان حدقه زده‌اند که شماره آنها را جز تو کسی نمی‌داند؟ گفته شد: ای ابراهیم اینان شیعیان امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب عليه‌السلام می‌باشند. ابراهیم گفت: به چه نشانه‌هایی شیعیان او شناخته می‌شوند؟ [خداوند] فرمود: به خواندن پنجاه و یک رکعت نماز، و بلند خواندن بسم الله الرحمن الرحيم، وقنوت گرفتن پیش از رکوع، و انگشتری به دست راست کردن. در این هنگام ابراهیم گفت: بار خدایا مرا از شیعیان امیرالمؤمنین قرار ده. امام صادق عليه‌السلام فرمود: پس خداوند این را در کتاب خود خبر داد که فرمود: او به راستی که از جمله شیعیان او، ابراهیم است»


سیمای حضرت مهدی در قرآن، هاشم بن سلیمان بحرانی، قائمیه اصفهان ص ۳۱۹

پانویس

  1. صافّات (۳۷): ۸۳.
  2. [در متن: الحسن.]
  3. [در مأخذ: جنبهم.]
  4. در مأخذ: هذا نور فاطمة.
  5. [در متن: إلهی و أری تسعة أنوار قد حفّوا بهم.]
  6. [در مأخذ: قیل.]
  7. [در مأخذ: لا یحصی عددهم.]
  8. [در مأخذ: بم.]
  9. تأویل الآیات الظّاهرة ۲: ۴۹۶- ۴۹۷ و به نقل از آن، البرهان، ذیل آیه.