مهدی علیه‌السلام، به هنگام قیامش دارای عمری طولانی است

از ویکی‌مهدی
نسخهٔ تاریخ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۵ توسط Saeed (بحث | مشارکت‌ها) (مطلب جدید)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

زندگینامه و مشخصات - مهدی علیه‌السلام، به هنگام قیامش دارای عمری طولانی است

دیگر ویژگی حضرت مهدی علیه‌السلام عمر بسیار طولانی آن حضرت به هنگام ظهور است. این خصوصیت نیز نشانه‌‏ای برای بازشناختن موعود قرآن از مدعیان دروغین است. به علاوه، آن امام از بابت این خصیصه یکی از مظاهر قدرت الاهی و عجایب آفرینش پروردگار متعال‌اند.

شباهت با حضرت نوح علیه‌السلام

امام مهدی علیه‌السلام در زمینه‌ی طول عمر با حضرت نوح علیه‏‌السّلام شباهت دارند. به تصریح قرآن کریم، حضرت نوح علیه‌السلام 950 سال قبل از طوفان، قوم خود را به خدا دعوت فرمود:

و لَقد أرسَلْنا نوحاً إلی قَومِهِ فَلَبِثَ فیهم ألْفَ سَنَةٍ إلّا خَمسینَ عاماً فَأخَذَهُمُ الطُّوفانُ و هُم ظالِمون.[۱]


و هر آینه نوح را به سوی قومش فرستادیم. او نهصد و پنجاه سال در میان ایشان درنگ کرد؛ آن گاه طوفان آن‏ها را فرا گرفت؛ زیرا آنان ستم پیشه بودند.

برخی روایات اسلامی اشاره دارند که عمر حضرت نوح با احتساب سال‏های قبل از بعثت، سال‏های دعوت تا زمان طوفان و سالیان پس از طوفان به حدود ۲۵۰۰ سال بالغ می‏گردد.

یهودیان و مسیحیان نیز بر مبنای تورات معتقدند که حضرت نوح علیه‌السلام ۹۵۰ سال زندگی کردند. به هر صورت، حدّاقل عمری که برای حضرت نوح می‏توان قبول کرد، ۹۵۰ سال است.

عمر این پیامبر از انبیای اولوالعزم، شاهدی تاریخی بر امکان دیرزیستی حضرت مهدی علیه‌السلام است که مورد قبول همه‌ی اهل کتاب و تمام مسلمانان است. دسته‏‌ای از روایات اسلامی که به طول عمر حضرت مهدی علیه‌‏السّلام اشاره دارند، به وجود چنین شباهتی میان امام زمان علیه‌السلام و نوح پیامبر تصریح می‌‏کنند. از آن جمله:

سالار پرستندگان خدا، امام سجّاد علیه‌السلام فرمودند که:

فِی القائمِ سُنَّةٌ من نوحٍ و هُو طولُ العُمر.[۲]


در قائم علیه‌السلام شباهتی به حضرت نوح موجود است و آن عمر طولانی است.

ممکن است پرسیده شود: چگونه ممکن است حضرت مهدی عمری چنین طولانی داشته باشد؟

می‌گوییم: مگر نه آن است که «إنّ اللّه عَلی کلِّ شَی‏ءٍ قَدیرٌ»؟ مگر نه آن است که خدا بر هر کاری تواناست؟

مگر نه آن است که به اعتقاد تمام مسیحیان و یهودیان و مسلمانان، خداوند حضرت نوح را عمری چند صد ساله عطا فرمود؟

اگر چنین است، چرا موعود امّت‏ها برای مدت طولانی زنده نماند؛ حال آن که او تنها حجّت و نماینده خدا در زمین است و خداوند خواسته است تا زمین را سرانجام به دست او سرشار از عدل سازد؟ آری، تمام موحّدان راستین، بر مبنای اعتقادشان به قدرت نامحدود پروردگار، باور دارند که:

خدایی کاین جهان پاینده دارد       تـوانـد حـجّـتی را زنـده دارد

در اندیشه خداباوران، خدای توانا قادر است که حجّت خود را عمری طولانی بخشد و این خصیصه نادر را نشانی برای شناسایی او قرار دهد.

لازمه‌ی غیبت طولانی، عمر طولانی است.

یکی از ویژگی‏‌های غیبت امام عصر علیه‌‏السّلام، طولانی بودن آن است. بدیهی است که غیبت طولانی، عمر طولانی را اقتضا می‏کند. روایاتی که درباره طولانی بودن غیبت و زندگی ناشناس حضرت مهدی علیه‌السلام وارد شده، درون خود از عمر طولانی ایشان خبر می‏دهد. بر اساس این روایات، طول غیبت چنان زیاد می‏گردد که مردمان سست‏ ایمان درباره امام خود شک می‏کنند و از اعتقاد خویش دست می‏شویند. در عوض مؤمنان راستین و آگاه، بر اساس دلایل روشن و توفیقات الاهی، بر اعتقاد متین خویش پا بر جا می‏‌مانند و همواره از طریق اعتقاد آگاهانه به حضرت مهدی علیه‌‏السّلام به خداوند تقرّب می‌جویند و مشمول الطاف ویژه پروردگار می‌‏گردند. خوشا به حال آنان که طول غیبت، در ایمانشان به امام غائب سستی نمی‏‌آورد!

جناب یونس بن عبدالرّحمان نقل می‏کند که: بر امام کاظم علیه‌السلام وارد شدم و عرضه داشتم: ای پسر رسول خدا، آیا شما «قائم بالحق» می‌‏باشید؟ فرمودند:

من به پا دارنده‌ی حق هستم؛ اما آن قیام کننده‌ای که زمین را از دشمنان خدا پاک می‏سازد و آن را - چنان که از جور آکنده شده باشد- از عدل پر می‏سازد، پنجمین نسل از فرزندان من است. او را غیبتی است که زمانش به طول می‏‌انجامد؛ چرا که بر جان خویش ایمن نیست. در آن غیبت، گروهی از اعتقادشان (نسبت به او) باز می‌‏گردند و گروهی دیگر بر عقیده خود ثابت می‌‏مانند.

سپس فرمودند:

خوشا به حال شیعیان ما که در زمان غیبت قائم ما به محبّت ما تمسّک می‌‏کنند و بر ولایت ما و بیزاری از دشمنان ما پابرجا می‌‏مانند! آن‏ها از مایند و ما از ایشان‌ایم! آن‏ها خوشحال‌اند که ما پیشوای ایشان‌ایم و ما نیز خوشنودیم که اینان شیعیان مایند. پس خوشا به حال ایشان! قسم به خدا که آنان روز قیامت، در درجه ما خواهند بود.

پانویس

  1. ↑ عنکبوت: ۱۴
  2. ↑ کمال الدین، باب ۳۱، ح ۴.