زندگانی حضرت مهدی علیه السلام

نام اصلی امام زمان علیه السلام ، «محمد» و از جمله کنیه های آن حضرت، «ابوالقاسم» و ابوعبدالله» است. پدر بزرگوار آن جناب، امام حسن عسکری علیه السلام امام یازدهم شیعیان و مادر گرامی ایشان نرجس خاتون - که نامش ملیکه دختر یشوعابن قیصر پادشاه روم و از فرزندان حواریون منسوب به شمعون وصی حضرت عیسی علیه السلام بوده است. آن حضرت در پانزدهم شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری در سامرا متولد شدند و حدود پنج سال تحت کفالت پدر بزرگوارشان، مخفیانه زندگی کردند. دوران زندگی امام مهدی علیه السلام به چهار بخش تقسیم می شود

١. دوران کودکی:

امام علیه السلام حدود پنج سال تحت سرپرستی پدر و به طور پنهانی زیستند تا از گزند دشمنان محفوظ بمانند و هنگام شهادت امام حسن عسکری، در سال ۲۶۰ هجری قمری در سن پنج سالگی به مقام والای «امامت» نایل گردیدند.

۲. غیبت صغری :

از سال ۲۶۰ هجری قمری آغاز شد و در سال ۳۲۹ هجری قمری پایان یافت. در این مدت، امام علیه السلام از طریق چهار وکیل که در میان مردم به «نواب اربعه» مشهورند، با مردم در ارتباط بودند.

3. غیبت کبری:

از سال ۳۲۹ هجری قمری آغاز شد و تا زمانی که خداوند متعال بخواهد، ادامه خواهد داد. با آغاز غیبت کبری باب نیابت (وکالت) بسته شد.

۴. دوران درخشان ظهور آن حضرت و حکومت جهانی ایشان..

---

لیلا خلیلیان فر، اوصاف حضرت حجت علیه السلام در ادعیه و زیارات صفحه 29